Popup-Niks-missen-2.png

VERHALEN

Universiteit, diversiteit
Maatschappij 17 juli 2020

‘Alleen demonstreren is niet genoeg, zeker niet als je op een universiteit werkt’

De VU blijft zich inzetten voor een discriminatievrije campus, belooft ze in een verklaring naar aanleiding van Black Lives Matter. Ida Sabelis en Petra Verdonk, contactpersonen diversiteit bij respectievelijk de faculteiten Sociale Wetenschappen en Geneeskunde, vroegen contactpersonen uit andere faculteiten om een eigen statement.
DOOR Emma Sprangers BEELD Rob Bömer

Binnen elke faculteit is er volgens de twee namelijk nog veel ruimte voor verbetering op het gebied van diversiteit, bijvoorbeeld bij het collegemateriaal. Sabelis: “Nog maar een paar jaar geleden liepen vrouwelijke filosofiestudenten de collegezaal uit omdat ze er genoeg van hadden alleen door mannen gedoceerd te worden over uitsluitend mannelijke filosofen. Sommige onderzoeksprojecten hebben ook nog steeds een hoog neokoloniaal gehalte.”

Ook binnen de medische faculteit laat het curriculum op het gebied van diversiteit vaak te wensen over. Verdonk: “We hebben nog steeds colleges waar geen patiënt van kleur of iemand met een hoofddoek in voorkomt. In sommige boeken of studieopdrachten wordt nog gesproken over iemand van het negroïde ras.”

'In sommige boeken of studieopdrachten wordt nog gesproken over iemand van het negroïde ras'

Zowel Sabelis als Verdonk schreven, in samenwerking met collega’s, beiden een hoofdstuk voor het boek Scholarly Engagement and Decolonisation, waarmee de auteurs hopen studenten, onderzoekers en docenten een handje te helpen bij de bevordering van meer inclusiviteit en het tegengaan van ongelijkheid in de academische wereld.

Wit huiswerk

Bij het aanpassen van collegemateriaal gaat het volgens Sabelis en Verdonk om details, en dat is volgens hen wel het minste dat nodig is. Verdonk: “Zoiets is al aan te pakken als we ons boos maken en een uur samen gaan zitten om een plan te maken.” Er zijn volgens hen grotere, structurele problemen. Zo zijn de collega’s van kleur op één hand te tellen.

Dat uitgeverijen van studieboeken geen eisen stellen op het gebied van diversiteit helpt niet. Verdonk: “In medische journals staat bijvoorbeeld niet standaard welke sekse een groep onderzochte cellen toebehoort. Dat moet wel gaan gebeuren. Die beweging is op gang, maar het gaat veel langzamer dan nodig omdat het niet voldoende serieus genomen wordt.”

'De beweging is op gang, maar het gaat veel langzamer dan nodig omdat het niet voldoende serieus genomen wordt'

Om die beweging verder op gang te helpen, is Verdonk vanuit haar afdeling begonnen met een leesclub, geïnspireerd door de website www.withuiswerk.nl. De website werd opgericht door mensen van kleur, en bevat suggesties voor teksten die witte mensen kunnen lezen over racisme, en ideeën voor wat ze kunnen doen tegen racisme.

Bij de leesclub van Verdonk kunnen mensen zich vrijwillig aansluiten, om samen teksten te lezen en die vervolgens te bespreken. Dat daar waarschijnlijk vooral mensen op af zullen komen die al bezig waren met anti-racisme, is volgens Sabelis en Verdonk geen bezwaar. Ook bij hen is er altijd meer ruimte om te leren.

Diversiteit blijft een moeilijk begrip

Sabelis en Verdonk hebben vijf instanties inmiddels zover gekregen een eigen antiracismestatement te maken. Veel van de statements zijn nogal vrijblijvend, zonder concrete plannen. Zoals bij de bètafaculteit, die schrijft: “We gaan een meer inclusieve studieomgeving vormgeven.” Het VU Diversity Office verklaart dat: “We moeten stilstaan bij onze oordelen, en tijd en ruimte krijgen om ons kwetsbaar op te stellen.” Dat het moeilijk is om vanuit faculteiten doelgericht te werken aan diversiteit, beaamt Verdonk.

“Diversiteit is geen tijdelijk deeltijdproject. Elke faculteit wil graag iemand drie jaar lang een dag per week aanstellen om te werken aan diversiteit en inclusie, maar dat is niet genoeg. Je neemt het serieus of niet. En als er geen tijd en geld in wordt geïnvesteerd, gebeurt er niets.”

'Diversiteit wordt zelden gezien als iets dat hoort bij mensenrechten of als een verrijking van je leven, een bredere kijk op de wereld'

Sabelis: “Diversiteit is al veertig jaar een begrip, en nog steeds wordt het benaderd met de vraag hoe een organisatie er efficiënter door kan worden en meer geld kan verdienen. Diversiteit wordt zelden gezien als iets dat hoort bij mensenrechten of als een verrijking van je leven, een bredere kijk op de wereld. Het gaat van: ‘de VU is een diverse universiteit, kijk maar hoeveel hoofddoekjes we hebben.’ Ik ga een beetje kort door de bocht, en er zijn zat mensen die zich te pletter werken om van alles voor elkaar te krijgen. Maar we moeten een breder begrip van diversiteit uitdragen.”

Met dat in het achterhoofd zijn Sabelis en Verdonk blij verrast door de invulling van het antiracismestatement vanuit de VU. Verdonk: “Ik vind het een ambitieus statement. Het is eerlijk en oprecht. Daar vertrouw ik op, dat het oprecht is. Veel mensen hadden een voorzichtiger statement verwacht, maar er gaat echt een commitment van uit, met expliciete plannen. Voor studenten is het erg belangrijk om te zien dat er vanuit de universiteit erkenning is voor het belang van deze beweging.”

Lange weg te gaan

Die beweging is volgens Sabelis en Verdonk zeker al ingezet, maar krijgt nog te weinig aandacht om echt aan vaart te winnen.

Sabelis: “Het probleem is dat we met z’n allen in een systeem zitten waarin anders denken iets is dat een paar mensen in hun vrije tijd doen. Het is in de normale flow van het werk – op alle niveaus binnen de universiteit – vanzelfsprekend dat je van goede huize komt om daar iets aan te willen veranderen. De werkdruk laat het moeilijk toe om de oriëntatie op diversiteit van de grond te krijgen. Antiracistisch optreden wordt dan een persoonlijke zaak.”

Verdonk: “Braaf beleid volgen, met checklists en controlesystemen werken, is niet de manier om verandering teweeg te brengen. Dat moet op alle niveaus gebeuren. Het cvb moet een statement geven, de contactpersonen diversiteit moeten zich roeren en studenten moeten in opstand komen. Mensen op allerlei niveaus en alle hoeken moeten gaan kijken hoe de systemen deze verandering in de weg zitten.”

Sabelis: “We hebben nog een heleboel huiswerk.”

{ Lees de 38  reacties}

hits 8736

comment_node_verhalen

Door Michel op 18 juli 2020

@Abdi goed te lezen dat je het naar de zin hebt bij de 'provinciale' universiteit.

En daar gaat het toch om.

Dit allesbeklemmende getreiter en gezeur over diversiteit en inclusiviteit en het wijzen en benoemen van huidskleur en andere kenmerken of verschillen. Het hier simpelweg over hebben omdat het goed zou zijn is een foute houding en heeft eerder een averechtse werking. Maar dat begrijpt het CvB en betweterig links nog steeds niet.

Weet je wat we goed kunnen gebruiken: stoppen met het benadrukken en denken in huidskleur wanneer dit totaal niet nodig is, dat is pas inclusief! Wat goed is komt en doet goed. Wat en waanzin om in de perceptie of het verdienmodel van een paar radicalen en beroepsberoepers mee te gaan.

Door Bob de Bouwer op 18 juli 2020

Er bestaat helemaal geen racisme. "Racisme" is niets anders dan een gebrek aan incasseringsvermogen.

Door Michel op 18 juli 2020

Correctie laatste zin leest beter als:
Wat een waanzin om mee te gaan in de perceptie of het verdienmodel van een paar radicalen en beroepsberoepers.

@Bob
"Er bestaat helemaal geen racisme. "Racisme" is niets anders dan een gebrek aan incasseringsvermogen."

Eigenlijk wel ja, zeker hedendaags.

@Cheng over die man die het over pizza, wijn en witte mensen en privilege had. Echt hè, ongelooflijk. Het zit gewoon in zijn kop. Net als dat er een andere radicaal was die zei dat hij zich alleen binnen in huis veilig voelde en zodra hij de deur dicht trok buiten het racisme al begon. Dit zou dan ook volgens hem diepgeworteld in onze maatschappij zitten. Dit is natuurlijk andersom; diepgeworteld zit het in hem, zijn zijn overtuigingen en perceptie. Vreselijk zo'n leven.

Door Joost op 18 juli 2020

Je kunt je afvragen, als hier in Nederland niets te halen viel, straatarm, zouden we ze dan ook horen?

En discuseren willen ze niet want er is inderdaad geen discussie want dat kunnen ze niet, hier hebben ze niet de argumenten voor. En dit kun je zien want als ze niet gelijk krijgen dan beginnen ze al gauw te schreeuwen, daarna volgt intimidatie, waarna geweld. Dit kun en mag je als onderwijs- onderzoeksinstelling dan toch niet serieus nemen en alleen maar afwijzen. Laat ze maar in hun eigen sop gaar koken.

Als het hier in Nederland en omringende landen dan werkelijk zo vreselijk en racistisch zou zijn, hoezo zou je hier dan langer willen verblijven? Wat heb je hier dan? Je bent vrij om te komen maar dan ook zeker vrij om weer te gaan. Toedeloe.

Door bedrijvenDokter op 18 juli 2020

Als de VU woke-left gaat en knielt voor de onderdrukker in spé kun je er op rekenen dat het aantal studenten, maar ook onderzoek, snel zal afnemen. In iedergeval heeft het CvB daarmee dan wel het eerder verwachtte ruimteprobleem op de universiteit opgelost vanwege de toegezegde groei van bepaalde faculteiten i.c.m. sloop/nieuwbouw die te krap zou worden. Goed idee!

Door The Rocking Sc… op 18 juli 2020

Doceren van DIversiteit op een UNIversiteit: een contradictio in terminis!

Door Michel Oosterman op 18 juli 2020

Ga eens werken voor je geld ipv stom lullen!

Door Klaas op 18 juli 2020

Steeds discriminatie en rasicme als reden nemen van een ongelijke verdeling is toch wel het startpunt van waar het nu overal fout gaat. Er zijn geen olifanten op de veluwe. Discriminatie! 99% van de metselaars is man. Discriminatie! Bijna alle filosofen zijn man. Discriminatie! Je moet natuurlijk met een academische mindset nieuwsgierig kijken naar datgene wat je ziet en dan gaan onderzoeken hoe dat tot stand is gekomen. Voorbeeld: in Zuid-Afrika zijn de medewerkers/professoren van universiteiten vaker afkomstig uit dat land. En daarom hebben ze dan dus de daarbij behorende huidskleur. Dat is geen discriminatie dat is gewoon een logisch demografisch gevolg. Studiekeuzes zijn persoonlijke overwegingen. Er studeren reeds meer vrouwen aan universiteiten dan mannen. Maar de studierichtingen zijn anders. De oorzaak daarvan is de gemaakte keuze en niet genderdiscriminatie. Als je dat toch denkt dan heb je niet het denkvermogen wat hoort bij een academicus. Over terminologie irt ras: neger mag niet meer worden gebruikt want dat reduceert iemand tot een huidskleur. Ehhh wat mogen we vandaag de dag ook al weer alleen gebruiken? Oh ja. Zwart en wit. Door de decennia heen zijn er steeds andere termen om ongeveer hetzelfde te duiden: het verschil tussen groepen mensen met een vergelijkbare huidskleur/afkomst. Maar na verloop van tijd vinden bepaalde mensen dat ene woord weer te discriminerend en is er weer een ander woord wat vervolgens in zwang raakt. Als je in een oud boek dus neger of negroïde leest, dan was dat waarschijnlijk op dat moment het geaccepteerde woord waar men het erover eens was dat het niet discriminerend was. Dan moet je niet nu gaan roeptoeteren hou op zeg. Je moet niet de moraal van vandaag de dag over de geschiedenis leggen. Je moet de context van die tijd snappen. https://www.dub.uu.nl/nl/plussen-en-minnen/2015/01/12/vrouwen-domineren…

Door Peter Emile op 18 juli 2020

Even wat citaatjes:
"In sommige boeken of studieopdrachten wordt nog gesproken over iemand van het negroïde ras.”
Nou en?? Ik ben van het blanke ras. U ook?

"We hebben nog steeds colleges waar geen patiënt van kleur of iemand met een hoofddoek in voorkomt."
Legt u mij eens uit waarom u de aanwezigheid van een symbool van vrouwen-discriminatie zoals de hoofddoek, zo belangrijk vindt in een anti-discriminatie-discussie?

"Er zijn volgens hen grotere, structurele problemen. Zo zijn de collega’s van kleur op één hand te tellen."
Ja, raar hè? En dat in een land als Nederland, waar de grote meerderheid van inwoners nu eenmaal bestaat uit blanke mensen... Suggestie: richt een leerstoel 'rap'-wetenschap op (kan er ook nog wel bij aan de faculteit Sociale Wetenschappen) en u zult zien dat potentiële 'collega's van kleur' zich met tientallen voor het sollicitatie-loket verdringen.

"De website werd opgericht door mensen van kleur, en bevat suggesties voor teksten die witte mensen kunnen lezen over racisme, en ideeën voor wat ze kunnen doen tegen racisme."

Ik geloof dat 'mensen van woke' mij zullen aanmerken als 'wit'.
Maar dat is een betreurenswaardig misverstand; melk is wit. De muren van mijn appartement zijn wit. Een onbeschreven A-viertje is wit. Maar ik ben blank. Soms roze, als ik te lang in de zon zit. En soms rood. Van woede, ergernis of beide. Als ik bijvoorbeeld bovenstaand manifest lees.

"Dat uitgeverijen van studieboeken geen eisen stellen op het gebied van diversiteit helpt niet."

Gelukkig maar. Uitgeverijen dienen namelijk eisen te stellen aan de kwaliteit van studiemateriaal. Diversiteits-dwangverschijnselen horen daar niet in thuis.

"In medische journals staat bijvoorbeeld niet standaard welke sekse een groep onderzochte cellen toebehoort."

Dat lijkt me ook érg lastig in deze tijden van 'wokeness', waarin het aantal verschillende seksen (genders) inmiddels tot een slordige 57 of zo, is opgelopen. Nog afgezien van de 'gender-fluïden'.

"Elke faculteit wil graag iemand drie jaar lang een dag per week aanstellen om te werken aan diversiteit en inclusie, maar dat is niet genoeg. Je neemt het serieus of niet. En als er geen tijd en geld in wordt geïnvesteerd, gebeurt er niets.”

We hebben het hier over een universiteit. Dus faculteiten moeten werken aan overdracht van kennis. Zich bezighouden met wetenschap. En vooral geen tijd, geld & energie verspillen aan het gedram van de inclusitie.

"Het gaat van: ‘de VU is een diverse universiteit, kijk maar hoeveel hoofddoekjes we hebben'."

Tja. De VU, die trots is op hoofddoekjes. Een gevolg van het onzindelijk denken óver, en het onderdrukken ván vrouwen binnen de islam. En ik denk dat u vooral niet moet vragen aan al die 'hoofddoekjes' hoe zij - en hun familieleden - denken over homo's en lesbo's. Want dan stort uw hele kaartenhuis van 'inclusie' 'anti-discriminatie' en 'diversiteit' zomaar in.

Ik hoop één ding: dat deze reactie niet sneuvelt met als argument het zwaktebod 'discriminatoir'; want dan valt dat hele 'diversiteits'-gedoe definitief door de mand. Dan wordt immers bewezen dat 'diversiteit' kennelijk niet geldt voor kritische meningen.

Door Staaf op 18 juli 2020

He, daar loopt een ijsbeer, zei de zwarte beer tegen de bruine beer! We hebben een een clubje opgericht voor mensen met een....daar hoor jij bij...tralalalalala..

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.