Opinie

25 februari 2016

We moeten ons blijven verzetten

Het protest tegen de universitaire koekjesfabriek begon op de VU, maar het leeft hier niet zoals op de UvA. En dat is onterecht, vindt student Ludo Schoenmakers.

Hoewel het protest tegen het rendementsdenken op de universiteit aan de UvA begonnen lijkt te zijn met de bezetting van het Maagdenhuis, is dat niet zondermeer de oorsprong. De meesten van ons zullen zich de actiegroepen Titanic en de Verontruste VU’ers nog wel herinneren. Zij liepen met hun acties vooruit op de huidige landelijke kritiek.

Nederlandse universiteiten worden beheerst door rendementsdenken, waarop de universitaire gemeenschap nauwelijks invloed heeft. Wij, studenten, docenten en ondersteunend personeel, moeten meer invloed krijgen op het beleid van de universiteit. Dit is de kritiek van de studenten die vandaag precies een jaar geleden het Maagdenhuis bezetten. Dat is ook mijn kritiek.

Het protest van het afgelopen jaar is op de VU snel opgepakt, mede doordat hier al acties gevoerd waren. Onder meer door een groep studenten die zich later hebben verenigd in De Nieuwe Universiteit VU, maar ook door de ondernemingsraad. 

Toch lijkt lang niet iedereen hier zich te interesseren voor het protest. Enerzijds begrijp ik dit. Aan de VU hebben wij op dit moment niet dezelfde financiële sores als aan de UvA en lijkt het interne debat nog altijd constructief te zijn. Wij hebben ook geen mank college van bestuur of commisies met de zware taak om in een volledig gepolariseerd klimaat met de oplossingen te komen.  

Dit past de VU niet

Anderzijds maakt dit de concrete problemen hier niet minder prangend. ‘Output financiering’, zoals dat zo mooi wordt genoemd, is een probleem aan de VU zoals het dat aan iedere andere universiteit is. Wie geld verdeelt puur op basis van studentenaantallen, behaalde diploma’s of een andere telbare maatstaf bevoordeelt het grote, het onpersoonlijke en het gemakkelijke. Zeker de VU past dit niet.

Concepten zoals ‘smart@work’ en een ‘clean desk policy’ worden geforceerd ingevoerd. Net als het contract is de werkplek tegenwoordig ook flexibel en zijn boekenkasten (!) in de werkkamers verboden. In wat ik alleen maar kan veronderstellen als een slappe poging om de idylle van de klassieke Academie van Athene te doen herleven, staat een aanzienlijk deel van de werkplekken in de gezamenlijke ruimte. In plaats van discussie heerst daar stilte om de werkenden niet te storen. Voor studenten veranderen de faculteiten, zo uitnodigend open met hun glazen wanden, langzaam in gesloten inrichtingen waar je zonder pas niet meer in- of uitkomt. De bedenkers van deze inrichting hebben zich meesters van de ironie getoond.   

Te weinig invloed

Het hoge aantal tijdelijke contracten onder het personeel. De op z'n zachtst gezegd onhandige verhuizing van het oude Wis- & Natuurkundegebouw naar het nieuwe O2-gebouw. Het uithollen van de studentenondersteuning. Er zijn concrete problemen genoeg. Het leidmotief is steeds hetzelfde: de mensen die ermee moeten leven hebben te weinig invloed.   

Binnenkort komt er de raadpleging waarin iedereen de kans krijgt zich uit te spreken over de geleverde kritiek. Het is mijn hoop dat deze raadpleging en dit jaar het begin zullen markeren van een grote verandering in universitair Nederland, waarin de universiteit bestuurd wordt door de mensen die het meest om haar geven: haar wetenschappers, haar personeel en haar studenten.  

Ludo Schoenmakers, derdejaars student biomedische wetenschappen en filosofie

hits 5

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.