Vlaanderen en Nederland, kijk eens af bij elkaar

OPINIE

02 juli 2018

Vlaanderen en Nederland, kijk eens af bij elkaar

Voor een verstandig onderwijsbeleid moet Nederland kijken naar zijn buurland. En andersom, daar wordt het onderwijs beter van, vindt Julia Steenwegen.

Het zijn turbulente tijden in onderwijsland en wat in de lerarenkamer vanzelfsprekend is, sijpelt maar moeizaam door naar de politiek. Het ultieme pijnpunt blijft de hoge werkdruk in het primair onderwijs. Er moeten investeringen worden gedaan. Kleinere klassen en passende ondersteuning voor leerkracht en leerling verhogen de kwaliteit van het onderwijs.

Het wordt tijd dat Nederland leert af te kijken. Turen over de grens om te zien wat er zich afspeelt in andere klassen, zoals in Vlaanderen. Daar kopten de kranten in januari al dat er meer ondersteuning nodig is voor kinderen met zorgnoden die naar het regulier onderwijs gaan. Van die Vlaamse noodkreet hebben we in Nederland niks geleerd.

Van Vlaanderen zouden we nog veel meer kunnen leren. Zo scoren Vlaamse jongeren keer op keer beter op de Pisa-test dan hun Nederlandse leeftijdsgenoten. En niet alleen in rekenen en taal scoren Vlaamse jongeren consistent beter, ook in burgerschap blinken ze uit. Blijkbaar leren ze in de Vlaamse schoolbanken meer over het hoe en wat van de democratie dan in Nederland, waar toch veelal de nadruk ligt op mondigheid en vrije meningsuiting.

Die hogere scores spelen ze klaar zonder gestandaardiseerde testen zoals Cito. In plaats van leerlingen maandenlang klaar te stomen voor het maken van eindtoetsen, maken leerkrachten in Vlaanderen zelf testen die aansluiten bij de leerstof die ze verwerkt hebben. Is dat voldoende? Blijkbaar wel. Kwaliteit wordt gewaarborgd door eindtermen, waar alle leerkrachten naartoe moeten werken. De inspectie ziet erop toe dat dit gebeurt. Misschien moeten we ons eens hardop afvragen of die Cito-rompslomp wel de hele moeite waard is?

Nederland kan trouwens ook Vlaanderen een lesje leren. Zo krijgen Vlaamse kinderen in de lagere school al pakken huiswerk mee en is de kloof tussen arm en rijk er nog een stuk groter. Misschien is het tijd om een uitwisseling te plannen? Hilde Crevits, minister van onderwijs in Vlaanderen, naar Den Haag en Ingrid van Engelshoven naar Brussel voor een weekje?

Het is de hoogste tijd voor een verstandig onderwijsbeleid. Geen ondoordachte hervormingen en besluiten die elkaar in razendsnel tempo opvolgen en niet weer nieuwe eisen aan de leerkracht, maar eindelijk genoeg middelen om die veranderingen waar te kunnen maken. Misschien lukt dat wel als we durven af te kijken en zo te leren van elkaar.

De auteur is leerkracht en student onderwijskunde aan de Radboud Universiteit Nijmegen.

Dit opiniestuk is eerder verschenen in dagblad Trouw.

Julia Steenwegen
hits 385

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.