Popup-Niks-missen-2.png

OPINIE

10 februari 2021

Solidariteit vraagt om een coronabelasting

Dat de coronacrisis duidelijke winnaars en verliezers kent, weet iedereen. Maar niemand komt met een oplossing, en daarom doet filosoof Kees Vuyk dat wel: de coronabelasting.

Schot_belastingdienst

We hebben veel gehoord over solidariteit het afgelopen jaar. Van alle kanten zijn we aangespoord om ons beperkingen op te leggen met als doel: voorkomen dat kwetsbaren en ouderen besmet raken met het coronavirus en dat de gezondheidszorg overbelast raakt.

De meesten van ons hebben zich die oproep aangetrokken. Ik ook, zij het niet altijd van harte. Maar toen de duur van de beperkende maatregelen werd verlengd en er steeds nieuwe beperkingen bij kwamen, ging ik mij wel afvragen: met wie ben ik eigenlijk solidair? Ik zag nieuwe groepen en sectoren in de samenleving in steeds grotere problemen. Jongeren, die niet het onderwijs krijgen dat ze nodig hebben, terwijl dat zo belangrijk is voor hun toekomst. Kleine ondernemers in de vrijetijds- en cultuursector die de bodem onder hun bestaan zien wegzakken.

De lasten die de golf van solidariteit met de kwetsbaren opleveren, zijn zeer ongelijk verdeeld. Wie werkt in een vaste baan en woont in een comfortabel huis, heeft wel wat ongemak ervaren doordat het leven anders moest geworden georganiseerd, maar verder heeft hij of zij weinig ingeleverd. Ik maak me sterk dat er velen zijn die zelfs voordeel hadden bij de nieuwe situatie: geen dagelijkse files bijvoorbeeld. Mensen die fysiek werk doen, in de bouw, in slachterijen en magazijnen, hebben hun werksituatie nauwelijks zien veranderen, maar ze zijn ook niet optimaal beschermd tegen het virus. In de zorg is het werk zwaarder geworden, zonder dat daar een compensatie tegenover staat. De groepen die ik hierboven noemde, jongeren en kleine ondernemers, zijn het meest getroffen. Hun leven is totaal op zijn kop gezet.

Nieuwe ongelijkheid

De coronacrisis kent duidelijke winnaars en verliezers. Sommige bedrijven maken superwinsten. Andere gaan failliet of houden nog net het hoofd boven water. De spaarrekeningen van mensen met stabiele inkomens groeien, omdat zij hun geld nergens aan kunnen uitgeven. Kleine zelfstandigen moeten hun spaargeld aanbreken om van te leven.

Gelukkig komt er aandacht voor deze nieuwe ongelijkheid. Media en politiek geven de nieuwe slachtoffers een stem. Maar oplossingen heb ik nog niet gehoord. De meest logische oplossing: de maatregelen afzwakken, is voor niemand acceptabel. Moeten we de grove onrechtvaardigheden die de bestrijding van het coronavirus doet ontstaan dus maar accepteren?

Ik wil twee voorstellen doen om vorm te geven aan de solidariteit met de slachtoffers van de coronamaatregelen. Ten eerste stel ik voor dat we de druk bij jongeren die in het onderwijs zitten wegnemen door hun het recht te geven een jaar langer over hun opleiding te doen. Het huidige studiejaar telt als extra. Wie sneller kan, mag doorstromen, Maar wie tijd nodig heeft, krijgt dat zonder mankeren.

Hoe we dat gaan betalen? Meer leningen vind ik geen optie. Daarmee belasten we onze jeugd opnieuw. Wat mij betreft gaan we de financiële pijn van de crisis eerlijker verdelen. Dat is mijn tweede voorstel.

Ik wil een coronabelasting invoeren die zo in elkaar steekt dat iedereen die in deze crisis financieel nog geen pijn geleden heeft, gaat meedragen in de kosten ervan.

Kijken naar maandinkomens

Daarbij moeten uiteraard de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen. Dus de minima, ook al hebben ze vaste banen, hoeven niet extra belast te worden. Maar voor mensen die meer dan twee keer modaal verdienen lijkt me een heffing ter grootte van een à twee maandinkomens goed te verdedigen.

Het is nog altijd minder dan wat de mensen inleveren die nu al maanden geen inkomen hebben. Ook bedrijven die van deze crisis in het bijzonder profiteren – online winkels bijvoorbeeld – moeten hun bijdrage leveren.

De roep om solidariteit heeft tot nu toe voor velen weinig meer betekent dan zich houden aan enkele gedragsregels. Het is nu tijd dat de solidariteit ook materieel vorm krijgt.

ILLUSTRATIE: BAS VAN DER SCHOT

 

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.