Opinie

21 maart 2019

Niet in mijn naam

Thierry Baudet maakt misbruik van zijn wetenschappelijke kennis en autoriteit. Het is de taak van ons wetenschappers om ons daartegen uit te spreken. Aldus VU-docent Bregje Dijksterhuis, die óók in Leiden promoveerde.

Gepromoveerd is hij bij hetzelfde departement, aan dezelfde rechtenfaculteit van dezelfde Universiteit Leiden.
Koketterend met de instituties van de universiteit – de Uil van Minerva.
Gebruikmakend van kennis en hoogdravende woorden, zoals Oikofobie,
Een dun laagje beschaving dat een enorme laag duister daaronder bedekt.
Luisterend naar de speech van de winnaar van de verkiezingen, krijg ik tranen in mijn ogen. Is dit mogelijk in Nederland? Heeft de universiteit dit voortgebracht, gefaciliteerd en gevoed? Zal dit de provincies, waterschappen en Eerste Kamer vormgeven?
Niet in mijn naam.

Hij kreeg dezelfde begeleidende tekst als ik bij het behalen van de doctors-bul:
‘Whereas in all this she has given us convincing proof of her erudition and care, we have presented her the honorouble certificate of competence [i.e. the doctoral degree certificate] to which she is entitled.’

Kun je erudiet zijn en tegelijkertijd groepen mensen tegen elkaar opzetten?

Wat is het: erudtion and care, geleerdheid en zorg, wat valt er nog wel onder en wat niet meer? Wanneer houd je je niet meer aan de eisen en verantwoordelijkheden die de academie van je vraagt? Wanneer voldoe je niet meer aan de minimumeisen om je een wetenschapper te mogen noemen?
Kun je erudiet zijn en tegelijkertijd groepen mensen tegen elkaar opzetten? De ene groep superieur achten aan de andere groep op basis van kleur en geloofsovertuiging? Kun je zonder gevolgen tweedeling zaaien?
Kun je care betrachten op het moment dat je onwaarheid spreekt over de verandering van het klimaat, als gevolg van menselijk handelen?
Kun je erudiet zijn en care betrachten op het moment dat je een zorgvuldig opgebouwde institutie, de EU, die ons vrede en vooruitgang geeft, onderuit wilt halen – aangemoedigd door dictatoren die het liefst oorlog zien in Europa?
Mag iemand die een proefschrift heeft verdedigd, de proeve van academische bekwaamheid heeft behaald, gefaciliteerd door de universiteit en samenleving, slechts destructief bezig zijn, zijn kennis inzetten om te vernietigen, om mensen te beledigen en te kwetsen?
Niet in mijn naam.

Moeten wij wetenschappers de andere kant opkijken als iemand uit onze gelederen de witte westerse beschaving bejubelt?

De doctorstitel is een verplichting om het goede te doen, om de samenleving te dienen met je kennis. Het is je taak om als wetenschapper juist op zoek te gaan naar de meerwaarde van diversiteit, om kwetsbare groepen te beschermen, om te voorkomen dat mensen in een hoek gedrukt worden vanwege hun afkomst: zoals mijn studenten, collega’s, vrienden, buren. Moeten wij wetenschappers stil zijn, neutraal blijven, de andere kant opkijken, als er iemand opstaat uit onze gelederen die de witte westerse beschaving bejubelt en andere culturen beledigt? Moeten we toestaan dat iemand vrouwen op hun plek probeert te zetten, inspelend op de angst dat de witte man zijn privilege verliest?

Die chique woorden leiden ons wetenschappers niet af van de inhoud; wij herkennen ze, kunnen ze op waarde schatten en wegen, erdoorheen prikken. En we kunnen ze vervolgens in de prullenpak kieperen. Het is niet goed genoeg. Dit is niet waar de academie voor is, in tegendeel: dit is misbruik maken van je bevoorrechte positie, van het feit dat mensen gevoelig zijn voor zulke mooie, geleerde woorden. Het biedt mensen de kans om voor zichzelf te rechtvaardigen dat ze stemmen op een populistische partij die de grenzen van de rechtsstaat opzoekt.

Soms moet je samenwerken en een vuist maken

Ik kan het niet voorkomen, de universiteit kan het niet voorkomen. Maar wij kunnen wij ons wel verzetten en stelling nemen. We zijn het verplicht als wetenschappers. Als wetenschappers moeten we durven vertrouwen op onze inschatting van wat goed en kwaad is, op ons vermogen om logisch na te denken. Als wetenschappers dat al niet kunnen, dan kun je het van de samenleving al helemaal niet verwachten. Talmen is gevaarlijk.

Het valt mij zwaar, ik houd mij liever bezig met mijn vakgebied, zoals wetenschappers eigen is. Ik bijt mij liever vast in juridische constructies rond de familie en de uitwerking daarvan. Maar soms zijn er zaken die uitstijgen boven je eigen vakgebied en moet je als wetenschappers samenwerken en een vuist maken. Daarom spreek ik mij duidelijk uit – want hij kan mooi praten maar wij als wetenschappers ook:
Niet in mijn naam. Niet in naam van mijn universiteit. Niet in naam van de academie.

De auteur is seniordocent afdeling Rechtstheorie en Rechtsgeschiedenis aan de VU, coördinator Bachelor Law in Society, verantwoordelijk voor de mixed classroom.

 

Bregje Dijksterhuis

{ Lees de 26  reacties }

hits 5038
Door Ton Peters op 22 maart 2019

Gelukkig bespeur ik hier een hoop bijval voor uw nobele woorden ;)

Door Thea Uijtenhaak op 22 maart 2019

CAPTCHA

Door Anne op 22 maart 2019

I stand with you. Not only is it our responsibility to speak out and do good, but to inform society of the facts and history. Thank you for your courage.

Door Ruth Zeelenberg op 22 maart 2019

Hear hear Bregje!

Door Christien op 23 maart 2019

Ik ben het volledig met u eens.

Door Kosova op 24 maart 2019

Als witte wetenschapper ben je deel van het probleem. Geef dat eerst maar toe tegenover de niet witte-Nederlanders die dagelijks merken dat ze er niet bij horen.

Door Bert op 24 maart 2019

"Als witte wetenschapper ben je deel van het probleem."

Redactie van Ad Valvas: sinds wanneer is er hier ruimte voor dit soort smerig racisme?

Door Ahmed op 24 maart 2019

Gelukkig zijn nog wetenschappers op deze wereld die voor zwakke groepen opkomen!dat geeft mij nog hoop voor de toekomst!!

Door Vincent Geeraets op 25 maart 2019

Goed geschreven, Bregje!

Door Peter Stans op 27 maart 2019

Volledig eens met "Niet in mijn naam".

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.