Opinie

09 september 2019

Heerlijk, gestrekt op de grond college volgen

Met een paar duizend studenten de draaideur door, drie uur in de rij staan bij de studentenbalie, premasterstudent Duveke De Gaay Fortman vindt het 'geweldig'...

Na een ontspannen zomervakantie besloot ik dit studiejaar fit en gezond te beginnen. Met mijn swapbike fietste ik het bruisende VU-terrein op. Ik mocht, gezien het volle fietsenrek, doorfietsen naar een van de meest gezellige achterbuurten van Amstelveen om daar mijn fiets neer te zetten. Hier heb je geen rocycle-klasje voor nodig! Gelukkig was ik niet de enige. Er probeerden nog een paar duizend andere studenten op hetzelfde moment de VU binnen te treden. Wij wachtten eerst buiten voor de deur. Ik heb altijd moeilijkheden met het leggen van nieuwe contacten, maar een draaideurhokje delen met twintig andere studenten helpt voor onze vriendschap die we ergens dit jaar zullen sluiten. Met mijn neus in hun nek, schuifelend richting de liften, rook ik dat zij het ook spannend vonden. Later vernam ik dat mensen met claustrofobische gevoelens naar huis waren gevlucht terwijl ik zelf genoot van deze kleffe aanrakingen.

Een last viel pas écht van mijn schouder toen ik canvas nog niet binnen kon en geen toegang had tot mijn huiswerk

Ik was blij dat de lift nemen een onmogelijke zaak bleek te zijn en dat ik de trap naar de 14e mocht nemen, fitgirl! Als een zalm in het water die 14 verdiepingen lang tegen de stroom in moet zwemmen om haar eitjes te leggen, zo voelde ik mij toen ik in de file op de trap terechtkwam.

Ik haat stoelen en was dan ook opgelucht dat die allemaal al bezet waren en dat ik heerlijk gestrekt op de grond het college mocht volgen. Een paar medestudenten verlieten de zaal vanwege een gebrek aan plek, meer plek op de grond voor mij! Ik zie om mij heen ietwat verwarde hoofdjes van exchange-studenten, in hun land noem je dit chaos, hah!

Een last viel pas écht van mijn schouder toen ik canvas nog niet binnen kon en geen toegang had tot mijn huiswerk. Ik mailde, braaf, over dit probleem, maar antwoord hoefde ik van de VU niet te verwachten. Die opdracht liet ik zitten. Een paar dagen later besloot ik met dit probleem toch naar de studentenbalie te gaan. Er was een rij van maar drie uur. Voor ons comfort waren er wat klapstoeltjes in de gang gezet. Naast mij stond een onhandige jongen op zijn benen heen en weer te wiebelen. Hij werd ondersteund door zijn ouders die mee waren gekomen naar de VU om eens even met hun vingertje te wijzen dat het zo echt niet kan! Maar naar wie moeten ze wijzen? Er gaan verhalen rond dat de VU dit jaar 17,5 procent meer studenten toelaat. Wie heeft dat besloten, zonder de capaciteit toe te laten nemen? Ach ja. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.

Duveke de Gaay Fortman, premasterstudent Journalistiek

hits 855

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.