Popup-Niks-missen-2.png

NIEUWS

VU 02 oktober 2013

Van een eigen pizzeria terug naar de collegebanken

Een bedrijf dat feesten organiseert, een marketingbedrijf en zelfs een pizzeria: student Informatie, Multimedia en Management Dwayne Gefferie (28) heeft ze allemaal gerund. Toch is hij na zes jaar weer terug op de VU om alsnog een bachelordiploma te halen.

Hoe is het om na zo’n lange tijd weer student te zijn?

“Dat was wel even wennen. Ik merk ook dat er een verschil is tussen mij en mijn jongere medestudenten. Zo zeg ik meer tijdens colleges. Daarnaast merk ik dat docenten meer van mij verwachten zodra ze weten van mijn ondernemerservaring.

“Ik hoop dat ik mijn studiegenoten iets mee kan geven op basis van mijn ervaring. Ik zou ze willen stimuleren om naast hun studie praktische ervaring op te doen, door bijvoorbeeld gewoon te proberen om een app voor een bedrijf te maken. Ik zeg dan ook: studeer, feest en probeer!”

Hoe ben je begonnen met ondernemen?

“Dat was op de middelbare school. Het bestuur had schoolfeesten verboden, want die waren een paar keer flink uit de hand gelopen. Ik kwam toen samen met een vriend op het idee om dan maar zelf een feest te organiseren. Dat lukte goed: we huurden een zaal, een dj en drukten flyers. Het feest was zo’n succes dat we meer evenementen gingen organiseren. Dit groeide uit tot een onderneming.

“Helaas leed mijn schoolwerk er wel onder. Ik bleef zitten in de vijfde klas en zakte vervolgens ook nog eens voor mijn eindexamen. Mijn ouders remden mij toen af, want ze vonden het belangrijk dat ik mijn school afmaakte. Daarna verkochten we het bedrijf en stortte ik me weer op schoolwerk in plaats van ondernemen.”

Je startte in 2005 met de bachelor International Business Administration. Waarom ben je daarmee gestopt?

“Naast deze studie werkte ik bij een bank. Daar ontstond opnieuw de wil om zelf te ondernemen. Ik besloot om het gewoon weer te proberen. Ik startte een marketingbedrijf : ik gaf marketingadvies aan verschillende bedrijven geven en steeds vaker mocht ik mijn adviezen uitvoeren. Zo heb ik een campagne voor Dr. Pepper gedaan.

“Maar ook hier ging steeds meer tijd in zitten. Toen het eenmaal liep, was ik er dagelijks ongeveer twaalf uur mee bezig. Dat kwam dus neer op bijna tachtig uur per week, terwijl ik ook veertig uur per week aan mijn studie zou moeten besteden. Ik begon steeds vaker colleges te missen en kwam vrijwel niet meer aan het leren voor tentamens toe. Op dat moment leek het mij het beste om na twee jaar met de opleiding te stoppen. Ik was jong en zou mijn studie later nog kunnen afmaken.”

Hoe reageerden je ouders?

“Zij zaten er niet om te springen. Ik was de eerste in de familie die aan de universiteit studeerde, dus ze zagen graag dat ik dat gewoon afmaakte. Ze drukten me dan ook op het hart dat ik mijn opleiding in de toekomst echt zou afronden.”

Vervolgens rolde je weer in een ander bedrijf: een eigen pizzeria!

“Dat klopt. Na een tijdje wilde ik weer iets anders doen. Mijn vader werkte in de horeca en dat sprak me aan. Het leek me dan ook erg leuk om een eigen pizzeria te hebben. Aan mijn marketingbedrijf had ik ongeveer 50.000 euro overgehouden. Ik startte met het grootste deel van dat geld een Domino’s Pizza in IJmuiden. Dat deed ik samen met een vriend. Ik heb ook nog geïnvesteerd in een vestiging in Alkmaar. Het liep erg goed.”

Maar na anderhalf jaar sloeg de crisis toe.

“We moesten snijden in het personeel. In de twee pizzeria’s werkten veertig mensen. We waren gedwongen om dit terug te brengen naar 25. Dat was pijnlijk, maar werd gelukkig geen groot drama. Er waren namelijk vooral thuiswonende scholieren in dienst. We hadden daarnaast veel last van concurrentie met een andere grote pizzaketen, de New York Pizza.

“Na twee jaar stelde het overkoepelende pizzabedrijf voor om onze zaak te kopen. Daar stemden we uiteindelijk mee in. Ik heb, na aflossing van een aantal posten, aan mijn Domino’s Pizza en de investering zo’n 125.000 euro overgehouden.”

Wat voor persoonlijke gevolgen had het verkopen van de pizzeria voor jou?

“Ik woonde nog thuis in die tijd, dus in die zin viel de schade mee. Ik had veel gespaard en van dat geld ging ik leven.

“Ik besloot wel om er een jaar volledig tussenuit te gaan om na te denken, en erachter te komen wat ik echt wilde. In dat tussenjaar bedacht ik dat ik het beste eerst een diploma kon halen, omdat dat me vast meer kansen zou bieden om in de toekomst grotere bedrijven op te zetten. Vandaar dat ik nu dus de bachelor Informatie, Multimedia en Management doe.”

Diana Koning, masterstudent journalistiek

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.