NIEUWS

Campus 18 februari 2015

Leidse hoogleraar over Nijkamp: 'Ik wist dat ik dingen deed die niet hoorden'

reacties 17

“Ik wil het best van de daken schreeuwen”, zegt de Leidse hoogleraar Richard Gill, “ik beticht Peter Nijkamp en Karima Kourtit niet van het vervalsen van gegevens.”

Sinds gisteren staat er een verklaring op Gills site, opgesteld door een geschillencommissie van de Universiteit Leiden, waarin Gill verklaart dat het ‘nooit zijn bedoeling is geweest om de heer Nijkamp en mevrouw Kourtit te beschuldigen van data-fraude of van enige andere inbreuk op de wetenschappelijke integriteit’.

Ook erkent Gill in de verklaring dat hij, om een wetenschappelijk debat uit te lokken, een document over Nijkamp en Kourtit openbaar heeft gemaakt dat voor een gedeelte vertrouwelijk was, en dat hij daartoe ‘ook andere middelen had kunnen aanwenden.’

Op de vingers getikt

De verklaring is het resultaat van een schikking, ‘in den minne’, tussen Gill en Nijkamp en Kourtit, die een klacht tegen Gill hadden ingediend. De hoogleraar mathematische statistiek had een document op zijn website geplaatst met de volledige klacht van de anonieme persoon die ruimtelijke economen Nijkamp en Kourtit beschuldigt van wetenschappelijke wanpraktijken. Gill werd als deskundige opgevoerd door NRC-journalist Frank van Kolfschooten, die de zaak in de media bracht en sprak her en der zijn ongenoegen uit over de manier waarop de VU de zaak afhandelde.

Er is afgesproken dat de verklaring zes maanden op zijn site blijft staan, maar Gill hecht eraan te benadrukken dat hij niet is gedwongen de verklaring te publiceren. “Ik heb het vrijwillig zo afgesproken. Ik voel me ook niet op mijn vingers getikt. Ik ben zeer tevreden over de zorgvuldigheid van de commissie.”

Aan de andere kant vindt hij het jammer dat de commissie geen bindende uitspraak heeft gedaan naar aanleiding van de klacht van Nijkamp en Kourtit. “Het zou ook interessant zijn geweest als de klacht tot aan het LOWI (Landelijk Orgaan Wetenschappelijke Integriteit – PB) was gebracht. Want het is de anonieme klokkenluider die het vertrouwelijke document openbaar heeft gemaakt, maar ben ik echt juridisch fout geweest door hem daarbij te helpen?”

Op het randje

Het vertrouwelijke gedeelte van het door Gill gepubliceerde document is een bijlage met daarin de correspondentie van de anonymus met de VU-ombudsman. De anonymus wilde ermee laten zien dat hij bij de VU nul op het rekest kreeg.

“Ik heb er een weekend lang over nagedacht of ik het zou publiceren en ik wist dat het op het randje was, maar ik voelde me misleid door de VU, die zich niet richtte op de kwaliteit van het werk van Nijkamp en Kourtit, maar de aandacht verlegde naar zelfplagiaat en bronvermelding. Ook verscheen er allerlei onzin in de media.”

“Ik wist dat ik dingen deed die niet hoorden, maar de andere partijen deden ook dingen die niet hoorden”, aldus Gill.

Hij heeft Nijkamp en Kourtit inderdaad nooit beschuldigd van fraude. Maar over het proefschrift van Kourtit, Nijkamps promovenda, zei hij wel tegen Advalvas: “Het was gewoon bagger, globaal ondeugdelijk, er klopte gewoon niets van.”

Stranden en waterpartijen

“Maar dat gaat over de kwaliteit van hun statische methodiek”, zegt hij. “Ik moet zeggen, de commissie vond dat wel een beetje bot van mij en ik had dat ook zo niet moeten zeggen. Mijn zoon zei ook tegen mij: ‘op deze manier verzwak je je eigen argumenten in de ogen van veel mensen’. Tja, GeenStijl beïnvloedt ons allemaal, maar het hoort inderdaad niet bij een wetenschappelijk debat.”

En dat hij de volledige anonieme klacht heeft gepubliceerd, wil ook niet zeggen dat hij die volledig onderschrijft. “Er staan ook dingen in die niet kloppen. Bijvoorbeeld over het openbare groen in twee Europese steden, waaronder Marseille. De klokkenluider beweert dat je op Google Earth kunt zien dat Nijkamp en Kourtits beweringen daarover onzinnig zijn, maar hij realiseert zich niet dat stranden en waterpartijen in de planologische definitie ook tot het openbare groen worden gerekend.”

Een kleine miskleun van de anonymus, beaamt Gill, “maar het kan zijn dat hij meer van dergelijke fouten heeft gemaakt.”

Debat over kwaliteit

Hij blijft erbij dat Nijkamp en zijn co-auteurs veel te ruime criteria hanteren (een p-waarde van 10 procent in plaats van de gebruikelijke 5 procent) en ook geen rekening houdt met multipele vergelijkingen (“multiple comparisons”), waardoor heel veel “valse positieven” onstaan.

“Ik zou zo graag een debat willen over de kwaliteit van de wetenschap. Er wordt veel gesproken over integriteit, maar de meeste klachten gaan over de kwaliteit.”

Zorgvuldigheidsnorm overtreden

Peter Nijkamp toont zich erg tevreden over de verklaring van Gill op diens site. "Gill geeft toe dat hij de vertrouwelijkheid geschonden heeft. Daarmee heeft hij de vereiste zorgvuldigheidsnorm overschreden", aldus Nijkamp. "Nog belangrijker is dat hij erkent dat de anonieme beschuldiging van datamanipulatie en wetenschapsfraude aan ons adres ongefundeerd is. Hij betuigt spijt over deze missers."

Nijkamp zegt dat hij en Kourtit de zaak hiermee als afgedaan beschouwen.

Binnenkort worden de bevindingen openbaar gemaakt van de commissie die, in opdracht van de VU, Nijkamps wetenschappelijke publicaties heeft doorgelicht. Nijkamp maakt zich er niet druk om: "Dat gaat over zelfplagiaat, daar zijn niet eens regels voor. Dat heeft met deze zaak niets te maken."

 

Peter Breedveld
BEELD: Richard Gill

{ Lees de 17  reacties }

hits 50
Door NN op 20 februari 2015

Ik begrijp dat punt over integriteit van wetenschappelijk werk vs. integriteit van wetenschappers niet. Is het niet zo dat met beide dingen mis kunnen zijn? Slecht wetenschappelijk werk wordt aan de lopende band gepubliceerd, door diverse oorzaken. Aan slecht wetenschappelijk werk is niets ongewoons, en het debat hierover hoort inderdaad thuis in de wetenschappelijke arena in plaats van bij een integriteitscommissie.

Er bestaan echter ook mensen die bewust slechte dingen doen. Dit betekend niet dat ze door en door slecht zijn, in veel gevallen zullen ze ook veel goede dingen hebben gedaan in hun leven. Maar op het moment dat ze die slechte dingen doen is er wel degelijk ook een probleem met hun persoonlijke integriteit. Voor veel van de problemen in het werk van Nijkamp en Kourtit zijn onschuldige verklaringen heel goed mogelijk, maar er zijn ook veel problemen waarbij dit niet het geval is. Data over een paper dat niet over creatieve high-tech bedrijven gaat vindt niet zelf zijn weg naar een paper over creatieve high-tech ondernemingen. Teksten van de hand van andere auteurs hebben geen pootjes, voor plagiaat moet je ze zelf kopiëren. Of denk eens aan hoofdstuk 6 van het proefschrift, waar een uitgevoerde regressie-achtige analyse bijna uitsluitend ronde schattingen oplevert: -40.0, -25.0, -75.0, -300.0 (er zijn wel minstens tien van dit soort getalsmatige voorbeelden in verschillende teksten). Dat ze zich nooit van enig kwaad bewust waren is niet geloofwaardig. Daarom is er ook iets mis met hun integriteit als persoon en wetenschapper.

Door Klaas van Dijk op 20 februari 2015

De door Peter Nijkamp en Karima Kourtit ingediende klacht is tijdens de behandeling ingetrokken en bestaat formeel dus niet meer. Er is dus ook geen besluit van het CvB van Leiden naar aanleiding van deze klacht. Deze visie is af te leiden uit een citaat in de Verklaring op http://www.math.leidenuniv.nl/~gill/Verklaring.pdf "Partijen willen het geschil in der minne oplossen. (..). De betrokkenen zijn overeengekomen (..) de kwestie als beëindigd te beschouwen." De klachtenregeling van Leiden staat op http://media.leidenuniv.nl/legacy/klachtenregeling-wi-universiteit-leid…
.
Er zijn drie opties die alle drie moeten leiden tot een besluit van het CvB van Leiden: (a) de klacht is niet in behandeling genomen / is niet ontvankelijk, (b) de klacht is in behandeling genomen en is ongegrond, (c) de klacht is in behandeling genomen en is gegrond. Er is een hoorzitting geweest (of meerdere) en de klacht is dus in behandeling genomen. De optie 'minnelijke schikking'staat niet in de klachtenregeling, maar m.i. zal iedere jurist kunnen uitleggen dat zo'n optie wel degelijk tot de mogelijkheden behoort. Verder is er eigenlijk weinig aan de hand.
.
Ad 1. "Gill wilde een wetenschappelijk debat uitlokken. Gill erkent dat hij daartoe ook andere middelen had kunnen aanwenden." Inderdaad. Geen bekentenis van schuld en 'kunnen' is wat anders dan 'moeten'.
.
Ad 2. "Gill heeft verklaard een wetenschappelijk inhoudelijke discussie te willen voeren over de kwaliteit en uitkomsten van het onderzoek. Gill is van mening dat op basis van de hem ter beschikking staande gegevens een aantal onduidelijkheden in de verwerking en presentatie van bepaalde onderzoeksgegevens bestaan, die nader onderzocht zouden moeten worden." Dat lijkt me een erg legitiem uitgangspunt voor een wetenschapper.
.
Volgens mij heeft (de CWI van) Leiden deze klacht op een erg goede wijze afgehandeld.
.
Vanzelfsprekend is nog steeds de vraag waarom Peter Nijkamp en Karima Kourtit alles uit de kast lijken te trekken om niet te willen beginnen met deze "wetenschappelijk inhoudelijke discussie over de kwaliteit en uitkomsten van het onderzoek." Het had een optie kunnen zijn voor de Verklaring: een afspraak om op een avond in een zaal van de universiteit in Leiden een openbare discussie te houden waarbij Peter Nijkamp en Karima Kourit beloven om antwoorden te geven op alle 'wetenschappelijke inhoudelijke vragen over de kwaliteit en uitkomsten van hun onderzoek'.

Door Klaas van Dijk op 22 februari 2015

Is er sprake van niet verwijtbare onkunde / slordigheid (etc.) of gaat het om verwijtbare zaken? Dat is m.i. het cruciale punt in deze discussie. Voor wat betreft FFP (fingeren, falsificeren en/of plagiëren van anderen) kan vaak vrij vlot de grens worden getrokken tussen goed en fout. Dat is anders bij drie andere punten van de verboden ('ongewenst gedrag', de acht punten op pag 9 en 10 op http://vu.nl/nl/Images/Klachtenregeling%20Wetenschappelijke%20Integrite… ).
.
Waar ligt de grens tussen 'slordigheden' en 'het begaan van verwijtbare onzorgvuldigheden bij het verrichten van onderzoek' (punt 7)? Waar ligt de grens tussen 'slordigheden' en 'het bewust verkeerd gebruiken van (statistische) methoden en/of het bewust verkeerd interpreteren van resultaten' (punt 6)?
.
Niet voor niets staan bij beide punten diverse mitsen en maren als 'indien wordt volhard in een verkeerde voorstelling van zaken', 'verder gaat dan fouten en slordigheden en zijn handelwijze niet bijstelt na ernstige en gefundeerde kritiek', etc. Maar de kritiek in het document van NN komt niet uit de lucht vallen voor Peter Nijkamp & co, want in het document van NN valt te lezen dat op diverse momenten eerst intern (stevige) kritiek is geuit. NN kan bovendien zijn kritiek onderbouwen (zie hierboven, tot nu toe niet weersproken door Peter Nijkamp & co).
.
En hoe zit het met de verantwoordelijkheid van Peter Nijkamp ten aanzien van punt 8 ('wangedrag van collega's toelaten en verheimelijken')? Er staat duidelijk dat Peter Nijkamp een zorgplicht heeft. Deze zorgplicht weegt zwaar voor iemand als Peter Nijkamp (geen beginneling). Heeft Peter Nijkamp Karima Kourtit (en anderen?) in bescherming genomen? Wat heeft Peter Nijkamp gedaan met de signalen die hem (in ieder geval volgens het document van NN) hierover zijn afgegeven?
.
De herhaalde weigering om NN te voorzien van ruwe gegevens (verplicht volgens artikel 3.3.1 van de Gedragscode) is enerzijds geen overtreding van de regels. Anderzijds citeer ik maar weer eens even een cruciale passage uit de Gedragscode van onze oosterburen ( http://www.dfg.de/download/pdf/dfg_im_profil/reden_stellungnahmen/downl… ):
.
"The published reports on scientific misconduct are full of accounts of vanished original data and of the circumstances under which they had reputedly been lost. This, if nothing else, shows the importance of the following statement: The disappearance of primary data from a laboratory is an infraction of basic principles of careful scientific practice and justifies a prima facie assumption of dishonesty or gross negligence."
.
Wat er niet is kan niet worden gecontroleerd. Peter Nijkamp wordt ook hier geacht het goede voorbeeld te geven. Alleen al de persistente weigering aan NN is in mijn optiek al aanleiding om minimaal te twijfelen aan de oprechtheid van Peter Nijkamp & co. Het citaat van de DFG (http://www.dfg.de/foerderung/grundlagen_rahmenbedingungen/gwp/index.html ) kan altijd worden gebruikt als grondslag voor deze twijfels. NN heeft dus volkomen gelijk dat PN&KK 'het onheil helemaal aan zichzelf hebben te wijten.'.
.
Het indienen van de klacht tegen Richard Gill heeft volgens mij de positie van Peter Nijkamp en Karima Kourtit verder verzwakt. Nu weet iedereen dat Peter Nijkamp en Karima Kourtit niet "een wetenschappelijk inhoudelijke discussie willen voeren over de kwaliteit en uitkomsten van hun onderzoek". Die conclusie past bovendien naadloos op de stelling van NN: "Ik ga er vanuit dat Kourtit en Nijkamp reeds lang geleden de inhoudelijke aanval hadden geopend indien ze daartoe mogelijkheden zagen."
.
Het is aan Peter Nijkamp en Karima Kourtit om in het openbaar (en dus niet in hun eigen kring) deze stelling te ontkrachten.

Door NN op 22 februari 2015

Ik heb overigens nooit persoonlijk gevraagd om de ruwe data, volgens mij is voor het eerst in het voorjaar van 2014 een verzoek van die strekking ingediend, door Gill en Van Kolfschooten. Dat was kort nadat ik een groot aantal artikelen had geanalyseerd, om te kijken of het mogelijk was mijn vermoedens van datamanipulatie (en een groot aantal andere integriteitsschendingen) te onderbouwen. Gill was een van de meer kritische leden van het team van reviewers. Hij vond dat wel overtuigend was aangetoond dat de onderzochte studies complete bagger waren en dat er niets van klopte, maar vond dat om datamanipulatie (c.q. opzet) aan te tonen inzicht nodig was in het proces waarmee de resultaten tot stand waren gekomen. Om deze reden is Nijkamp verzocht om bronmateriaal (zoals ingevulde vragenlijsten), datasets, en de syntax waarmee de resultaten uit de data zijn verkregen te verstrekken. Het gaat dus niet alleen om de data. Vooral de syntax is ook erg belangrijk, omdat in de gewraakte artikelen vaak vrijwel niets staat over de gehanteerde methodologie. Met alleen de data zou het daarom vrijwel onmogelijk zijn iets te reproduceren. Het bronmateriaal en informatie over de manier waarop dit is verzameld zijn belangrijk omdat data regelmatig lijkt te zijn rondgepompt tussen artikelen, waarbij net wordt gedaan of het data over onderwerp A is, terwijl het eigenlijk over onderwerp B gaat en totaal ongeschikt is voor een studie over onderwerp A.

Het is wel jammer dat Nijkamp inmiddels alle gelegenheid heeft gehad om sporen uit te wissen of eventueel bronmateriaal aan te passen. Anderzijds acht ik het vrijwel uitgesloten dat een combinatie van data en syntax aan te leveren is die uitsluitend parameterschattingen met ronde getallen of standaardfouten van 1.0, 0.0, enz. laat zien, of regressietabellen met allerlei vreemde statistische anomaliteiten. Het lijkt me trouwens sterk dat ze daadwerkelijk informatie gaan verstrekken die belastend voor hen is. In het gunstigste geval zullen ze met data komen die betrekking heeft op enkele gevallen waar het toch mee blijkt te vallen en zeggen dat ze het materiaal uit de andere studies helaas niet meer konden vinden.

Door Richard Gill op 22 februari 2015

Well said, NN. Of course we should recall that Nijkamp's name on the list of authors of a paper probably just means that he has a chat with one of them one day. How else could you publish three papers a week, for years? I doubt that Peter Nijkamp himself had much to do with data-preparation or data-analysis.

The requests for the data *and data-analysis scripts* were sent to all concerned authors. We never had a reply from any of them, with the exception of one phone call from Peter Nijkamp a month or so before Kourtit's PhD defence, and at a moment when all signals from the VU had been that this was still far off in the future. Prof Nijkamp explained that he was eager to give me the data but wanted to meet me in person, first. Both of us were busy with one foreign trip after the other for the time being. There did not seem to be any hurry. Then a few weeks later we suddenly heard about the "blitz promotie".

Door Klaas van Dijk op 01 maart 2015

Beste NN, opnieuw veel dank voor uw nieuwe bijdrage en excuses dat mijn reactie even enige tijd op zich heeft laten wachten.
.
Ik heb een tijdlang na zitten denken over de moeilijke grens tussen onbewust fouten maken (bv door slordigheid cq onkunde) en bewust fouten maken (oa. slordigheden niet willen herstellen, grootschalig knip en plakwerk van teksten uit allerlei bronnen, willekeurige toetsen gebruiken om de zaak wat aanzien te geven, etc., etc.). Het laatste valt dus uiteindelijk onder 'het begaan van verwijtbare onzorgvuldigheden bij het verrichten van onderzoek' cq het 'het bewust verkeerd gebruiken van (statistische) methoden en/of het bewust verkeerd interpreteren van resultaten' cq 'fingeren/falsificeren'. Allemaal gedragingen dus die over de grens zijn.
.
Uiteindelijk denk ik dat het gaat om het begrip 'vertrouwen'. Wetenschap is gebaseerd op vertrouwen in elkaar en op het vertrouwen dat de resultaten (in artikelen, etc.) op een juiste en correcte wijze worden gepresenteerd en bediscussieerd (en in een juist kader). Iemand die zijn beperkingen kent zal dus ook toegeven dat hij/zij (erg) slordig is (cq dat gegevens wegraken) cq dat zijn kennis beperkt is (waardoor er wellicht onzin op papier staat), etc. Dat is nu eenmaal zo en daar kan iemand dan rekening mee houden. Het wordt anders als iemand de onkunde / slordigheid / fouten gaat verdoezelen, etc. etc.. want dan wordt op een gegeven moment de grens tussen 'vertrouwen' en 'niet meer vertrouwen' overschreden.
.
Een slordige onderzoeker die (voluit) erkent dat hij slordig is (en dat zaken wegraken) houdt het vertrouwen. Idem een onderzoeker die zelf aangeeft dat zijn kennis beperkt is. Ik denk dus dat bij Peter Nijkamp en Karima Kourtit het 'vertrouwen' verloren is gegaan omdat niet werd erkend dat (flink wat van) hun artikelen vol zaten met fouten, slordigheden, grootschalig knip/plakwerk, etc., èn dat het wetenschappelijke niveau van dit soort publicaties over het algemeen van een belabberd niveau is. Dat ontkennen zorgt ervoor dat -stap voor stap- het vertrouwen verdwijnt. En dan wordt er dus ook argwanend naar andere zaken gekeken. En de boot is dan helemaal aan als er bij beter kijken nog veel meer rare zaken worden ontdekt.
.
Ik begrijp er dus helemaal niets van dat Peter Nijkamp onlangs nog een eredoctoraat heeft aanvaard van de Adam Mickiewicz University in Poznań ( https://amu.edu.pl/aktualnosci/archiwum-na-gown/uroczysto-wrczenia-tytu… ).
.
Natuurlijk heb u ook gelijk dat er op allerlei manieren met het bronmateriaal geknoeid kan zijn cq dat het bronmateriaal niet bestaat. Opnieuw gaat het hier om een kwestie van vertrouwen. Onderzoekers vertrouwen elkaar a priori met betrekking tot het bronmateriaal (de ruwe gegevens cq de bewerkingen ervan) en onderzoekers zullen ook van elkaar weten wie daar slordig mee omgaat. Ook hier zal een slordige, maar eerlijke onderzoeker vlot toegeven dat (een deel) van dit bronmateriaal verloren is gegaan, onvindbaar / weggegooid is (o.i.d.). Dat is allemaal geen -groot- probleem zolang het basisvertrouwen er is dat deze onderzoeker zijn best heeft gedaan om het allemaal op een goede manier te bewerken (inclusief alle tussenstappen / bewerkingen / gegevens in een context plaatsen / selecties maken, etc, etc.).
.
In het geval van Peter Nijkamp en Karima Kourtit is het uiteindelijk simpel: het vertrouwen is weg en het is aan Peter Nijkamp en Karima Kourtit om dit vertrouwen terug te winnen. Dat lijkt mij een harde dobber en het terugwinnen van dit vertrouwen wordt alleen maar moeilijker des te langer het duurt voordat de gegevens boven tafel zijn. Ik heb bij het voorbereiden van een artikel ook wel meegemaakt dat basisgegevens er niet meer bleken te zijn. Maar dat werd na een half uur ofzo al toegegeven in een mailtje met iets als 'sorry, dat materiaal is toen en toen weggegooid'. Niets aan te doen en dat zal natuurlijk best vaker gebeuren. Er is ook een al geaccepteerd artikel van mij (ik ben één van de co-auteurs) wat nooit gepubliceerd zal worden wegens een crash van de harde schijf van de PC van de eerste auteur (was in het midden van de jaren negentig). Pech dus, want hij had alles op deze PC staan en geen zin/tijd meer om dit allemaal opnieuw in te voeren (et.). Zo gaan die zaken dus gewoon en er zijn natuurlijk genoeg voorbeelden, ook nu, waarbij er een verschil is tussen de theorie (= alle ruwe gegevens goed opslaan en alle tussenstappen ook goed documenteren) en praktijk (van alles en nog wat is weg / onvindbaar / weggegooid, etc.). Vertrouwen is de basis en het is een groot probleem als het vertrouwen is verdwenen.
.
En los van dit alles is er het probleem van het onthutsend laag niveau van een enorm aantal publicaties van Peter Nijkamp en zijn allies (in ieder geval Karima Kourtit) en de aperte weigering van Peter Nijkamp en zijn allies om in het openbaar hierover te discussieren. Heb zelf een aantal artikelen doorgelezen (oa delen van beide versies van de proefschriften van Karima Kourtit) en dit ook vergeleken met andere publicaties uit het vakgebied. Dan valt inderdaad vlot op dat het niveau belabberd / bagger is.
.
Is er bij het Tinbergen Instituut iemand die toeziet op het niveau van de documenten die als 'discussion papers' op de website van het Tinbergen instituut staan? Er staan 183 'discussion papers' met Peter Nijkamp als auteur op deze website. De meest recente is http://papers.tinbergen.nl/14081.pdf Ook daarvan heb ik twijfels over het niveau (makkelijk te controleren door willekeurig wat recente 'discussion papers' te bekijken van een willekeurige andere auteur en/of over een ander onderwerp).

Door Richard Gill op 01 maart 2015

It seems to me that as long as this whole discussion is kept within the Netherlands academic community (in Dutch!), nothing is going to happen! Just some village quarrel; and you know, we Dutch don't like showing other people our dirty washing! Especially when lots of important people are involved in one way or another. Bad for business. The Netherlands does really well in bringing back European research money to our own scientists. Since our taxpayers are paying for this, it is great that we actually get more back than we put in. In fact we can even thank Peter Nijkamp for his role in this. It is probably the only thing that most politicians and most voters care about.

I think the way forward is to have the whistleblower's report translated into English and made available on internet and discussed at sites like RetractionWatch or PubPeer. The international academic committee still thinks this row is just about careless (self)citation, nothing more.

I am presently trying to get crowd-funding for a good translator (who is prepared to work for a "vriendenprijs"). We already raised one fifth of the amount needed so that will already pay for a couple of chapters.

https://www.gofundme.com/namegc

Actions speak louder than words! Please contribute!

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.