NIEUWS

Judith Hannewijk
Studenten 29 januari 2020

'Iedereen kan dakloos worden, ik ook'

reacties 2

Rechtenstudent Judith Hannewijk staat elke week klaar om daklozen in Amsterdam te voorzien van een boterham, verse koffie en schone kleren.

Werken met daklozen, dat klinkt alsof het pittig kan zijn.
“Ik dacht voordat ik begon dat ik stevig in mijn schoenen stond. Maar eigenlijk heb je geen idee, want dit is een heel nieuwe wereld. Mijn sollicitatiegesprek was op het hoofdkantoor van de Regenboog Groep, naast Amsterdam Centraal. Daar is ook een inloophuis met gebruikersruimte, waar bezoekers onder toezicht harddrugs kunnen gebruiken. Ik ben wat gewend, heb in de horeca gewerkt, maar dit vond ik toch heftig. De Kloof, het inloophuis waar ik nu werk, voelt eerder als een gezellig café. Daar ben ik meer op mijn plek.”

Hoe zag je eerste dag bij De Kloof eruit?
“Amsterdamse daklozen kunnen daar terecht voor koffie, thee en boterhammen, een douche en om hun kapotte of vieze kleding in te ruilen voor iets nieuws. We hebben een soort winkeltje, inclusief pashokjes, met gedoneerde kleding. Wij wassen die kleding en hangen het netjes op. Die eerste dag had een man hier nieuwe laarzen gevonden. Hij was zo trots, hij liet ze aan iedereen zien. Een andere bezoeker vertelde me over haar jeugd, hoe ze in de prostitutie terechtkwam en aan heroïne verslaafd raakte. Ze was positief, maar ik vond het zo heftig dat ik heb zitten huilen.”

Waarom heb je ervoor gekozen om met daklozen te werken?
“Ik kom uit een dorp in Zeeland en heb in mijn jeugd bijna geen daklozen gezien. Na mijn eerste studie woonde ik een tijdje in Australië en daar zag ik hoe groot het probleem is. Toen dacht ik nog: wat fijn dat het in Nederland goed geregeld is. Terug in Nederland ging ik werken bij een parfumerie in de Leidsestraat. Op een van mijn eerste werkdagen stapte er bij de tram een vrouw op me af. Ze vroeg om geld voor eten. Eerste snapte ik het niet, maar toen heb ik haar mee uit eten genomen om haar verhaal te horen. Dat heeft mijn ogen geopend, ik wilde meer doen voor de Amsterdamse daklozen. Zo ben ik bij de Regenboog Groep terechtgekomen.”

Wat maakt dit werk voor jou de moeite waard?
“Allereerst de bezoekers. Inmiddels kennen we elkaar en zijn ze blij me te zien. Ze zijn extra dankbaar omdat ze weten dat ik dit vrijwillig doe, naast mijn studie en werk. En ik kan ze persoonlijke aandacht en zorg geven, of het nu een luisterend oor is of, zoals laatst, antibiotica voor iemand met een ontstoken wond op zijn hand. Ondertussen is ook mijn wereldbeeld veranderd door alle verhalen die ik hoor. Ik besef nu dat het iedereen kan overkomen, ook jou of mij. Zo hebben we een bezoeker die dakloos werd toen zijn bedrijf failliet ging, maar ook een man die vrijwillig in een tentje buiten de stad woont. Ondanks alles zijn ze over het algemeen gelukkig en verrassend positief.”

Wat vind je omgeving van dit werk, maken ze zich weleens zorgen?
“Ook om mij heen hebben mensen weinig weet van deze wereld. Logisch, want er komt niet veel informatie van binnenuit en zelfs in Amsterdam zie je niet vaak daklozen op straat. Toch vonden mijn familie en vrienden dit meteen iets voor mij. Natuurlijk moet ik ze soms wat uitleggen, bijvoorbeeld over zo’n gebruikersruimte. Maar het mooie is dat ze nu zelf ook proberen te helpen. Zo vroeg een vriend uit Zeeland me zijn nieuwe leren handschoenen te geven aan de dakloze met die wond op z’n hand. Een vriendin ruimde laatst haar kledingkast op en gaf me zakken vol kleding voor in ons winkeltje.”

Daphne Damiaans
BEELD: Peter Valckx

{ Lees de 2  reacties }

hits 1221
Door Roy van der vaart op 29 januari 2020

Ben het helemaal met je eens. Idd iedereen kan dakloos worden, ik was het namelijk ook bijna. Ik was jong vader geworden, bewust voor gekozen maar nooit gedacht dat tegenslagen zoveel met een mens kon doen in een Rijk land als Nederland. Heb een prachtige dochter Kayleigh en een geweldige zoon Jesse, van 20 jaar en 15 jaar, ben zelf inmiddels 40 geworden, oud he 😂 alles ging eerste instantie goed toen dat de liefde eigenlijk een beetje over was me dochter was toen 9 jaar oud en me zoontje 4 jaar jong. We hadden een koophuis in Amsterdam en wou de kids niet uit hun vertrouwde omgeving weghalen, dus besloot zelf me koffer te pakken en een rustige veilige haven voor me te vinden. Wat was dat moeilijk had geen huis dus naar het leger des Heils. Daar mocht ik gelukkig een aantal nachten slapen, we sliepen met 8 personen in één kamer was wel even wennen. Soms kon ik bij vrienden of familie terecht maar eigenlijk stond ik er alleen voor. Ik kreeg later in de tijd een vriendin en mocht bij haar wonen. Nou toen kwam de ellende. Veel rechtszaken gehad voor de kids en de scheiding zelf en het financiële gedeelte. Uiteindelijk de gene met de langste adem wint helaas was dat zo. Me vriendin kon het niet aan dat mijn rugzak zo groot was en stond weer op straat. Ik naar woning net en gelukkig had ik mazzel stond nog ingeschreven al 14 woonjaren wat een mazzel gereageerd op huizen en gelukkig binnen een maand had ik een woning me dochter was toen inmiddels 11 en me zoontje 6 jaar. Dacht echt dat ik een veilige have had gevonden. Toen kwamen de deurwaarder ect ect ect. Ik heb een uitkering en had toen een beslagvrijevoet van ongeveer 840 moest ik al me rekeningen van betalen en eten. Was best moeilijk maar haalbaar. De deurwaarders bleven maar komen. Het ging 3 maanden goed voor dat me 4de maand me uitkering werd gestort, 200 euro dacht dat het een foutje was maar de belastingdienst en de bank waar ik schuld had hadden Meer geld van me rekening gehaald dan toegestaan. Bellen bellen bellen ze konden niks doen moest ik maar een rechtszaak beginnen. Had op een gegeven moment een huur schuld van 2500 euro en moest dat binnen een week betalen anders de straat op, gelukkig was er een vriend van me die dat wou lenen en kon ik me huur betalen, mijn gas en warmwater en verwarming was ondertussen afgesloten en zat in de kou in de winter in huis. Een vriend van mij zei dat ik bewindvoering moest nemen heb dat toen met spoed aangevraagd en gekregen. Nu 10 jaar verder eindelijk rust en stabiliteit. Even op terug te komen ja idd iedereen kan dakloos worden met of zonder verslaving. Gelukkig gaat nu alles goed. Ben echt blij om te horen dat er mensen zijn zoals jij die geen vooroordelen hebben maar mensen in nood willen helpen. Bedank voor je verhaal.

Door Alowieke van B… op 10 maart 2020

Bedankt voor je verhaal. Ik zie ook hoe dun het lijntje is, en dat iedereen die in comfort leeft, heeft geboft. Vooroordelen ontstaan uit angst. -Het zal mij nooit gebeuren. Ik ben vitaal, talentvol, en goed verzekerd.- Maar alles is mogelijk, in voorspoed en tegenspoed. Angst laten varen en vragen stellen, alleen zo scheppen we een menselijker wereld.

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.