Pop-up-Stay-tuned.png

STORIES

Universiteit, diversiteit
Maatschappij 17 July 2020

‘Alleen demonstreren is niet genoeg, zeker niet als je op een universiteit werkt’

De VU blijft zich inzetten voor een discriminatievrije campus, belooft ze in een verklaring naar aanleiding van Black Lives Matter. Ida Sabelis en Petra Verdonk, contactpersonen diversiteit bij respectievelijk de faculteiten Sociale Wetenschappen en Geneeskunde, vroegen contactpersonen uit andere faculteiten om een eigen statement.
BY Emma Sprangers PICTURE Rob Bömer

Binnen elke faculteit is er volgens de twee namelijk nog veel ruimte voor verbetering op het gebied van diversiteit, bijvoorbeeld bij het collegemateriaal. Sabelis: “Nog maar een paar jaar geleden liepen vrouwelijke filosofiestudenten de collegezaal uit omdat ze er genoeg van hadden alleen door mannen gedoceerd te worden over uitsluitend mannelijke filosofen. Sommige onderzoeksprojecten hebben ook nog steeds een hoog neokoloniaal gehalte.”

Ook binnen de medische faculteit laat het curriculum op het gebied van diversiteit vaak te wensen over. Verdonk: “We hebben nog steeds colleges waar geen patiënt van kleur of iemand met een hoofddoek in voorkomt. In sommige boeken of studieopdrachten wordt nog gesproken over iemand van het negroïde ras.”

'In sommige boeken of studieopdrachten wordt nog gesproken over iemand van het negroïde ras'

Zowel Sabelis als Verdonk schreven, in samenwerking met collega’s, beiden een hoofdstuk voor het boek Scholarly Engagement and Decolonisation, waarmee de auteurs hopen studenten, onderzoekers en docenten een handje te helpen bij de bevordering van meer inclusiviteit en het tegengaan van ongelijkheid in de academische wereld.

Wit huiswerk

Bij het aanpassen van collegemateriaal gaat het volgens Sabelis en Verdonk om details, en dat is volgens hen wel het minste dat nodig is. Verdonk: “Zoiets is al aan te pakken als we ons boos maken en een uur samen gaan zitten om een plan te maken.” Er zijn volgens hen grotere, structurele problemen. Zo zijn de collega’s van kleur op één hand te tellen.

Dat uitgeverijen van studieboeken geen eisen stellen op het gebied van diversiteit helpt niet. Verdonk: “In medische journals staat bijvoorbeeld niet standaard welke sekse een groep onderzochte cellen toebehoort. Dat moet wel gaan gebeuren. Die beweging is op gang, maar het gaat veel langzamer dan nodig omdat het niet voldoende serieus genomen wordt.”

'De beweging is op gang, maar het gaat veel langzamer dan nodig omdat het niet voldoende serieus genomen wordt'

Om die beweging verder op gang te helpen, is Verdonk vanuit haar afdeling begonnen met een leesclub, geïnspireerd door de website www.withuiswerk.nl. De website werd opgericht door mensen van kleur, en bevat suggesties voor teksten die witte mensen kunnen lezen over racisme, en ideeën voor wat ze kunnen doen tegen racisme.

Bij de leesclub van Verdonk kunnen mensen zich vrijwillig aansluiten, om samen teksten te lezen en die vervolgens te bespreken. Dat daar waarschijnlijk vooral mensen op af zullen komen die al bezig waren met anti-racisme, is volgens Sabelis en Verdonk geen bezwaar. Ook bij hen is er altijd meer ruimte om te leren.

Diversiteit blijft een moeilijk begrip

Sabelis en Verdonk hebben vijf instanties inmiddels zover gekregen een eigen antiracismestatement te maken. Veel van de statements zijn nogal vrijblijvend, zonder concrete plannen. Zoals bij de bètafaculteit, die schrijft: “We gaan een meer inclusieve studieomgeving vormgeven.” Het VU Diversity Office verklaart dat: “We moeten stilstaan bij onze oordelen, en tijd en ruimte krijgen om ons kwetsbaar op te stellen.” Dat het moeilijk is om vanuit faculteiten doelgericht te werken aan diversiteit, beaamt Verdonk.

“Diversiteit is geen tijdelijk deeltijdproject. Elke faculteit wil graag iemand drie jaar lang een dag per week aanstellen om te werken aan diversiteit en inclusie, maar dat is niet genoeg. Je neemt het serieus of niet. En als er geen tijd en geld in wordt geïnvesteerd, gebeurt er niets.”

'Diversiteit wordt zelden gezien als iets dat hoort bij mensenrechten of als een verrijking van je leven, een bredere kijk op de wereld'

Sabelis: “Diversiteit is al veertig jaar een begrip, en nog steeds wordt het benaderd met de vraag hoe een organisatie er efficiënter door kan worden en meer geld kan verdienen. Diversiteit wordt zelden gezien als iets dat hoort bij mensenrechten of als een verrijking van je leven, een bredere kijk op de wereld. Het gaat van: ‘de VU is een diverse universiteit, kijk maar hoeveel hoofddoekjes we hebben.’ Ik ga een beetje kort door de bocht, en er zijn zat mensen die zich te pletter werken om van alles voor elkaar te krijgen. Maar we moeten een breder begrip van diversiteit uitdragen.”

Met dat in het achterhoofd zijn Sabelis en Verdonk blij verrast door de invulling van het antiracismestatement vanuit de VU. Verdonk: “Ik vind het een ambitieus statement. Het is eerlijk en oprecht. Daar vertrouw ik op, dat het oprecht is. Veel mensen hadden een voorzichtiger statement verwacht, maar er gaat echt een commitment van uit, met expliciete plannen. Voor studenten is het erg belangrijk om te zien dat er vanuit de universiteit erkenning is voor het belang van deze beweging.”

Lange weg te gaan

Die beweging is volgens Sabelis en Verdonk zeker al ingezet, maar krijgt nog te weinig aandacht om echt aan vaart te winnen.

Sabelis: “Het probleem is dat we met z’n allen in een systeem zitten waarin anders denken iets is dat een paar mensen in hun vrije tijd doen. Het is in de normale flow van het werk – op alle niveaus binnen de universiteit – vanzelfsprekend dat je van goede huize komt om daar iets aan te willen veranderen. De werkdruk laat het moeilijk toe om de oriëntatie op diversiteit van de grond te krijgen. Antiracistisch optreden wordt dan een persoonlijke zaak.”

Verdonk: “Braaf beleid volgen, met checklists en controlesystemen werken, is niet de manier om verandering teweeg te brengen. Dat moet op alle niveaus gebeuren. Het cvb moet een statement geven, de contactpersonen diversiteit moeten zich roeren en studenten moeten in opstand komen. Mensen op allerlei niveaus en alle hoeken moeten gaan kijken hoe de systemen deze verandering in de weg zitten.”

Sabelis: “We hebben nog een heleboel huiswerk.”

{ Read the 37  comments}

hits 8828

comment_node_verhalen

Door Bezorgde Student op 17 July 2020

Een voorbeeld van de antiracistische studentenopstand die Verdonk graag ziet op de VU:

https://youtu.be/2vyBLCqyUes?t=208

Maak je borst maar nat.

Door Andersdenkende1234 op 18 July 2020

" “Het probleem is dat we met z’n allen in een systeem zitten waarin anders denken iets is dat een paar mensen in hun vrije tijd doen." Je kunt anders denken claimen noch opleggen. Bovendien is het geen gedachte-inhoud, maar een houding. Onmogelijk te verwerkelijken; naief om na te streven.

Door Bezorgde ex-student op 18 July 2020

Heeft deze vacature beschrijving (https://www.advalvas.vu.nl/nieuws/gezocht-junior-verslaggeverredacteur) ook met dit artikel te maken? Bij functie eisen staat letterlijk "bij voorkeur multiculturele achtergrond". Is het OK om sollicitanten te selecteren ahv de groep waartoe ze toevallig behoren? Had de vacaturetekst ook gemogen als er "blank" of "liever een man" had gestaan?

Door Anoniem voor e… op 18 July 2020

Anti racisme willen bewerkstelligen, terwijl het hele artikel anti blank en anti man is.. Denk daar maar eens over na.

Door Jeroen op 18 July 2020

De sociale wetenschappen worden steeds gevaarlijker. Daar draait het niet om feiten maar om meningen. Dat is iets niet wat op een universiteit thuis hoort, dat is voor je debat-hobbyclubje. Onbegrijpelijk dat er zo serieus naar dit Calimerogedrag geluisterd wordt.

Door Piet R Noir op 18 July 2020

De universiteiten zijn al lang geen onderwijsinstellingen meer, het zijn broedplaatsen voor ideologisch activisme. Het bestuur van de VU interesseert het allemaal niks, het gaat hun alleen om geld. Dus natuurlijk gaan ze buigen, dan doen ze al jaren. De grote vraag is, wanneer de onderwijsbubbel zal barsten.

Door Frans op 18 July 2020

Er is niets veranderd in deze racistische universiteit. 35 jaar geleden gesolliciteerd op een natuurkunde baan. Wel uitgenodigd en werd me verteld dat ik niet van een bepaalde etnische afkomst was. Blank en blond was en ben ik nog steeds. Mijn antwoord was dat ik derde generatie geëmigreerde Fries ben, doei. Zonde van mijn tijd.
Nu moeten we constateren dat de vakkennis van de wetenschapper bepaald wordt door zijn huidskleur. Hoe donkerder hoe beter en met wie die in bed ligt.

Door Ruud van Wees op 18 July 2020

Wat een jank en zeur verhaal. Ik schaam mij voor deze VU, waaraan ik in 1984 ben afgestudeerd en die ooit door en voor de protestantse zuil is opgericht. Maar ik weet dat dit soort beschuldigende vingerwijs 'inclusiviteitsdenken" , dat de wereld opdeelt in slachtoffer- en dadergroepen, aan alle westerse universiteiten heerst. Jammer. VU, niet mijn universiteit meer.

Door Will op 18 July 2020

Gaap, en al weer zo'n ferm statement van zelfpijpende cultuur marxisten. Ik begin steeds meer te begrijpen waar Orban sociologische studies de nek omwringt.

Door Li-Chun Lee op 18 July 2020

Ik ben het met je eens. Bedankt!

Reply?

Stick to the subject, and show respect: commercial expressions, defamation, verbal abuse and discrimination are not allowed. The editors do not argue about deleted responses.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.