Blogs & columns

Daar zaten we dan. Ons CIW-klasje na het laatste college van het jaar, op het dakterras van de VU. Een gevoel van melancholie gaat door me heen.

Ik zie Roos opbloeien / In haar open houding / is te verstaan / na regen komt zonneschijn. / Ik nam haar bij de hand

Na vier uur file rijden kom ik in de stromende regen aan in Bridgeport, Connecticut. Het laatste interview. De laatste week in de Verenigde Staten. De laatste keer voor heel veel dingen hier.

Het heeft weer klachten geregend bij het examen Nederlands. Het examen zou te lastig zijn en zelfs de auteurs wisten niet altijd de juiste antwoorden op de vragen die bij hun examen zijn gesteld.

Voordat ik naar Korea vertrok keek ik aarzelend uit naar mijn grote reis. Voor even zou mijn leven namelijk volledig op zijn kop staan.

Zoals iedere ochtend steek ik de weg over vanaf de metro naar de shuttlebus. Terwijl ik het zebrapad opstap, zie ik dat het shuttlebusje juist aan komt rijden. Maar het is er niet zomaar eentje.

In China vieren ze geen kerst. Ik had dus niet verwacht hier veel van te zien deze maand.

De vrouw achter de kassa van De Nieuwe Kerk legde me mijn versverworven museumjaarkaart uit.

Over het algemeen maak ik lange dagen op de VU. Vaak ben ik kort na openingstijd aanwezig en ga ik pas een paar minuten voor sluitingstijd naar huis.