Blogs & columns

Het academisch jaar staat op het punt te beginnen, maar er zijn nauwelijks studenten op de campus. De coronamaatregelen zijn ingrijpend en daar zijn we de komende tijd nog niet van af.

De laatste maanden van je opleiding zijn altijd chaotisch, denk ik.

Voor de tweede keer willen de organisatoren van protestgroep Viruswaanzin een protest op het Malieveld organiseren.

I borrowed a race bike from my housemate, met with a friend at an appropriate distance, and together we got out of dodge.

Nederland versoepelt de coronamaatregelen, en ik ook. Ik sta er wel wat losser in, merk ik. Aan het begin van deze pandemie was ik erg streng voor mezelf, al was dat toen zeker nodig.

When I walked onto the VU campus a couple of weeks ago, I was confronted by a stark image – deserted buildings, empty classrooms, not a student in sight. How different it was three months ago: a vibrant buzz, animated discussions in classrooms with the lecturers, groups of young people studying together, interacting with each other and with the staff, learning together.

"Het gaat goed met mij. Ik ben nog steeds gezond en mijn familie gelukkig ook. Omdat mijn moeder zwakke longen heeft, was ik afgelopen tijd erg bezorgd om haar. Ze blijft heel voorzichtig, en gaat alleen naar buiten om te wandelen en te fietsen. Binnenkort vertrekt mijn moeder uit ons Amsterdamse appartement. Ze gaat weer naar ons huis in Frankrijk, waar mijn vader ook woont."

As this semester comes to end, I find myself reflecting on the research I have done during my time at the VU.

"Alles begint nu een beetje normaler te voelen. Ik ga weer wat meer naar buiten, spreek zo nu en dan live met vrienden af, en het online studeren begint ook te wennen.

Nu de mensen gedwongen worden een stap terug te doen, komen de dieren tevoorschijn. Hier en daar lijkt er sprake te zijn van een haast paradijselijke toenadering. Dat nodigt uit om na te denken over waar we vandaan komen, en waar we naartoe willen.

Het is een gekke tijd. 17 maart werd bekend dat alle sportverenigingen gingen sluiten, waaronder dus ook mijn roeivereniging Nereus.

Veel diersoorten leven nog op dezelfde manier als pakweg 100.000 jaar geleden. Maar dat geldt niet voor de mens. We zijn onze biologie allang ontstegen.

Popup-Niks-missen-2.png