Blogs & columns

"Alles begint nu een beetje normaler te voelen. Ik ga weer wat meer naar buiten, spreek zo nu en dan live met vrienden af, en het online studeren begint ook te wennen.

Nu de mensen gedwongen worden een stap terug te doen, komen de dieren tevoorschijn. Hier en daar lijkt er sprake te zijn van een haast paradijselijke toenadering. Dat nodigt uit om na te denken over waar we vandaan komen, en waar we naartoe willen.

Het is een gekke tijd. 17 maart werd bekend dat alle sportverenigingen gingen sluiten, waaronder dus ook mijn roeivereniging Nereus.

Veel diersoorten leven nog op dezelfde manier als pakweg 100.000 jaar geleden. Maar dat geldt niet voor de mens. We zijn onze biologie allang ontstegen.

Ik moet de laatste weken steeds denken aan Sheryl. Als ik naar de school van mijn zoontje rijd kom ik langs de flat waar ze woonde.

Steeds meer universiteiten werken met profielthema’s om met betere oplossingen voor maatschappelijk relevante vraagstukken te komen.

Vandaag zie ik voor het eerst mijn huisgenootjes uit New York weer.

Ik heb helemaal geen zin in kerst. Al dat gemaakt gezellig doen, terwijl lang niet iedereen in mijn familie goed met elkaar overweg kan en de spanning oploopt.

Vandaag is mijn laatste werkdag na 1 jaar en 4 maanden bij het departement Aardwetenschappen postdoctoraal onderzoeker te zijn geweest.

Thijs, die mijn column na de kerstvakantie overneemt, mailde me om te vragen of ik een keer koffie met hem wil drinken.

We stappen uit de bus en de koude wind blaast het haar al uit mijn gezicht, terwijl ik nog niet eens buiten ben.

Ik zit al de hele dag in de bibliotheek van mijn gebouw en ik heb eigenlijk nog niet naar buiten gekeken. Rond drie uur is het tijd om eindelijk overeind te komen voor een kop koffie.

Popup-Niks-missen-2.png