Blogs & columns

There are few moments in my life in which I felt such poignant dread.

I’d never spent Christmas without my family before.

Nadat ik een vriend had verteld dat mijn fiets alwéér was gestolen, heeft hij mijn telefoon afgepakt en ‘Bert’ tussen mijn contacten gezet.

"Het studentenleven is niet helemaal wat ik ervan had verwacht. Ik dacht dat mijn leven meer zou gaan lijken op dat van mijn broer. Hij studeert in Rotterdam en gaat vier keer per week uit.

“Ja maar is het dan echt gebeurd?” Mijn collega kijkt me een beetje samenzweerderig aan. Alsof ik best mag zeggen dat ik het eigenlijk verzonnen heb.

First of all, in case of any misunderstanding, I have to say that I love the Netherlands way much more than my mother country - China.

Met nog natte haren en glitteroogschaduw zit ik aan tafel met twee van mijn beste vriendinnetjes en de ouders van de jarige.

Ik heb helemaal geen zin in kerst. Al dat gemaakt gezellig doen, terwijl lang niet iedereen in mijn familie goed met elkaar overweg kan en de spanning oploopt.

Vandaag is mijn laatste werkdag na 1 jaar en 4 maanden bij het departement Aardwetenschappen postdoctoraal onderzoeker te zijn geweest.

Thijs, die mijn column na de kerstvakantie overneemt, mailde me om te vragen of ik een keer koffie met hem wil drinken.

“Ik volg nu twee superinteressante vakken: methodologie en history and theory. Dus ik geniet nog steeds veel van mijn studie. Het is nog net zo leuk als aan het begin.

Met de komst van onze tweeling veranderde er flink wat in mijn leven. Veel draait om de meiden die nu vier jaar oud zijn en voor het eerst naar school gaan.