14 september 2016

Wat als de VU in Korea stond?

reacties 2

Op het podium van de collegezaal staan twee dames uitgedost als tijgers. Achter hen brand het licht van een projector die het silhouet van een tijger op een megalomaan scherm afbeeldt, het symbool van Korea University. Het is vrijdagochtend. Een van de dames opent haar mond en preekt in het Koreaans. Haar stemgeluid vult de zaal met een cocktail van enthousiasme, trots en een vleugje agressie. De andere tijger vertaalt de speech vervolgens naar het Engels; blijkbaar betreft het de o zo glorieuze geschiedenis van mijn gastuniversiteit.

Ik leun zuchtend achterover en wanneer ik de zaal goed bekijk valt het mij op dat deze wel erg veel weg heeft van het auditorium van de VU. Zo ontstaat mijn dagdroom. Wat als de VU niet op de Zuidas, maar in een wijk midden in Seoul gevestigd was, zoals Gangnam-gu of Seonbuk-gu? Ik stel mij VU-studenten voor die veelal rondlopen in universiteitskleding. Vaak flitsende baseballjacks en sweaters; uiteraard in het blauw, de authentieke kleur van de VU. Met hierop established in 1880 (het jaartal moest ik opzoeken) of dramatische vormgeving van ‘onze’ Griffioen.

We hebben albums aan liedjes om de UvA uren te kunnen beledigen

In plaats van de voetbalvelden van SC Buitenveldert staat er waarschijnlijk een gigantisch stadium naast de universiteit; een donatie van een gulle sponsor. Eens in de zoveel tijd verschijnen alle studenten in deze ‘VU-dome’ om een wedstrijd tegen onze aartsvijand bij te wonen. Ik heb het natuurlijk over de UvA – die voor het gemak van mijn gedachtenexperiment ook naar Seoul verhuisd is – het mikpunt van al onze frustraties. We hebben zelfs albums aan liedjes om de UvA uren te kunnen beledigen.

Iedereen staat op en begint gemoedelijk een lied te zingen. Ik schrik wakker uit mijn droom en doe snel mee. In Korea is dit allemaal de normaalste zaak van de wereld en zo voelt het vaak ook. Toch blijft het gemeenschapsleven mij keer op keer verbazen. Veel gerechten in restaurants kan je enkel per twee personen bestellen, koppeltjes dragen hier vaak precies dezelfde outfits en toen ik een fiets wilde huren vond ik alleen maar tandems. Hierdoor is het zelfs in Zuid-Korea niet moeilijk te geloven dat de Koreaanse cultuur zo vatbaar voor het communisme was. Iets wat in het Noorden natuurlijk nog altijd de normaalste zaak van de dag is. “KU, KU, KU, KU”, scanderen de studenten om mij heen terwijl zij met gebalde vuist hun rechterarm uitstrekken. Naast mij staan twee Duitse uitwisselingstudenten. Ze kijken mij ongemakkelijk aan.

{ Lees de 2  reacties }

hits 7
Door frederike sandbergen op 14 september 2016

mooi Lasse !

Door Hendrik op 15 september 2016

KU <3

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.