10 april 2020

Vogelen

reacties 1

Ik werk het liefste in de achtertuin nu het weer zo mooi is. In de schaduw van de boom probeer ik mijn essay te schrijven. De zon schijnt, het is warm en de vogeltjes fluiten. De vogeltjes, dat is waar we de laatste dagen mee bezig zijn. Tijdens het NOS-journaal keken we naar een reportage over hoe de Vogelbescherming wordt platgebeld met vragen. Ook als ik de volgende avond ‘M’ kijk, zitten er vier vogelaars aan tafel die vertellen over hun favoriete vogel. Suf, denk ik, waarom zou dit nu in het nieuws zijn, terwijl er zo veel nare dingen gebeuren?

In je tuin zitten luisteren naar vogeltjes voelt als een pijnlijk contrast met de ongelijkheid waar deze pandemie licht op schijnt

We kunnen de vogels beter horen omdat het zo stil op straat is door de coronamaatregelen. De lucht is schoner, we ontdekken nieuwe manieren, er is meer ruimte voor natuur, we hebben eindelijk de tijd om het huis op te ruimen. Coronavoordelen, daar hebben we het liever over. Maar de discussie over de voordelen van de coronacrisis is elitair en schurend. In je tuin zitten luisteren naar vogeltjes voelt als een pijnlijk contrast met de ongelijkheid waar deze pandemie licht op schijnt. Het effect van crises zoals deze, is dat de bestaande ongelijkheid nog duidelijker wordt. De druk op het zorgsysteem, er wordt meer aanspraak gedaan op de voedselbank, mensen met een praktisch, minder betaald beroep hebben een groter gevaar besmet te raken. Er is een toename in huiselijk geweld, er is een toename in aanvragen voor een bijstandsuitkering en jongeren die al problemen hadden op school ervaren dit sterker nu ze online en vanuit huis moeten studeren. Het kwetsbare wordt kwetsbaarder, een pijnlijke openbaring. Ik voel me zo machteloos, ik zou wel iets willen doen maar ik heb niet veel te bieden.

Mijn moeder en stiefvader zitten samen gebogen over een kleine Iphone. “Ja, ik denk toch echt dat het een winterkoninkje is.” Ze speuren de site van de Vogelbescherming af op zoek naar de vogels die we in de tuin hebben. Uit de Iphone klinkt het geluid van een winterkoning en het kleine bruine vogeltje in de boom lijkt erop te reageren. Verbaasd fluit het vogeltje terug en mijn hart voelt een beetje lichter. Ik snap waarom mensen liever bezig zijn met de vogels in hun tuin. “Welke vogels waren er nog meer, mam?”

{ Lees de 1  reacties }

hits 102
Door TrudivanderVee… op 10 april 2020

Prachtig.. Ik verheug me alweer op je volgende blog!

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.