31 oktober 2016

Viva Hollandia!

De oplettende lezer is het wellicht opgevallen dat ik behoorlijk wat nadenk over Turkse trots en identiteit. Een exchange is dan ook de perfecte omgeving voor vergelijkend warenonderzoek. Alles wat je meemaakt en bespreekt probeer je te begrijpen en een plekje te geven in hoe je denkt dat de wereld werkt. Van mezelf denk ik al te veel na, maar hier word ik af en toe gek van mijn eindeloze hersenspinsels! Niet alleen de Turkse cultuur en gewoonten verbazen mij. Discussies met andere studenten en reizigers, die extra lekker lopen na een paar glaasjes van het een of ander, roepen hetzelfde paradoxale gevoel op van vertrouwd én vreemd tegelijk.

De grap is dat ik nooit zo’n fan van Nederland was. Ik schaam me regelmatig voor zaken als het Polenmeldpunt, schreeuwlelijke Brabanders op de camping en vooral het betweterige vingertje dat wij het allemaal wel beter weten. Ja, natuurlijk vind ik kaas en pepernoten lekker en kleed ik me het liefste elke feestdag geheel in oranje. Ik heb nooit het idee gehad dat die kleine dingetjes me nou anders maakten dan een gemiddelde West-Europeaan.

Andere exchange studenten begrijpen echter de helft van mijn grappen niet, denken dat de Noordzee vies en grijzig is en hebben geen liefde voor foute hitjes. Bovendien denken ze bij Nederland vooral aan de Hollandse meesters en wiet. Zelf houden ze er verrassend rare gewoonten op na. De Britten bijvoorbeeld misten hun eigen superspeciale thee al na een week, terwijl ik denk dat je hier doodgegooid wordt met thee die exact hetzelfde smaakt. Ondertussen dragen alle Denen alleen maar zwart of wit, wat voor weer het ook is.

Vergelijkend warenonderzoek doen we op alle fronten, van schoolstructuur tot politiek systeem, van landschap tot hoofdstad en van studentenleven tot voedertijd. Tot mijn eigen verbazing ben ik bijzonder vaak van mening dat het in Nederland toch het beste geregeld is.

Andere exchange studenten begrijpen de helft van mijn grappen niet

Afgelopen week mocht ik mijn net ontdekte liefde voor Nederland delen in het Turks. Ons landje uittekenen op het bord vond ik al lastig genoeg, laat staan deze verschenen Picasso in het Turks beschrijven. Gelukkig was er veel interesse in het feit dat een groot deel van Nederland onder de zeespiegel ligt en wat polders dan wel niet waren en speelde deze discussie zich in het Engels af. Vervolgens hakkelde ik met verve over de Vaalserberg, het uitgestrekte groen en de Randstad.

Misschien is trots op een land of geschiedenis altijd misplaatst. De Turken zijn overweldigend trots op een verdeelde natie en een chaotisch verleden. Is de boel in Nederland dan zo netjes op orde? Aan de oppervlakte misschien wel, het ontbreken van een burgeroorlog doet immers al wonderen. Minder zichtbaar dan in Turkije zitten er een hoop haken en ogen aan ons systeem. Stiekem is het wel lekker om dat door een roze exchange bril te bekijken.

hits 4

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.