08 december 2016

Turkse Helden

Elke keer dat ik de metro neem ben ik weer verbaasd door de ellenlange route ondergronds naar het daadwerkelijke perron. Gelukkig word je daar beloond door een prima werkend apparaat, kattenfilmpjes en het ontbreken van file.

Vorige week stond ik weer keurig achter de gele streep te wachten toen mijn mond open viel. De metro die binnen reed was volledig bedekt met een schreeuwende leus: ‘Biz milletiz Türkiye’yi darbeye teröre yedirmeyiz’. Deze tekst verspreidt zich al een paar maanden door de stad, van posterformaat tot formaatje flatgebouw. Een metro in dit thema vond ik toch een leuk stapje extra. Het betekent zo ongeveer: wij zijn de Turkse staat en wij staan geen coup en terreur toe.

Ook vond ik eindelijk de nieuwe lira in mijn portemonnee. Het is voor het eerst dat het hoofd van Atatürk is verruild voor een herinneringsmunt. Op de kop van de munt wordt de Turkse vlag gehesen door vele handen tezamen. De tekst prijst de helden van 15 juli. Hartverwarmend toch?

Propaganda was mijn favoriete woord gedurende een paar middelbareschooljaren. Ik herinner me geschiedenislessen waar we stukjes Lion King keken om Scar te vergelijken met fascisten en vooral een hele hoop overdreven plaatjes met rode vlaggen en hamers. Ik zie Turkije als een zeer bijzonder en origineel land, de Turkse nationale trots manifesteert zich echter door verdacht veel herkenbare symbolen en heldhaftige afbeeldingen.

‘Ik beveel jullie niet om aan te vallen, ik beveel jullie om te sterven.’

Mijn bezoek aan Canakkale gaf een hele nieuwe kijk op de slag om Gallipoli. Het bleek een van de belangrijkste slagen uit de wereldgeschiedenis, waar de Turkse helden met dramatisch slecht materiaal de Britse en Franse soldaten tot een halt wisten te brengen. De oorzaak was de mentale kracht van de Turkse helden, en niets anders.Monument of the Fallen in Gallipoli Atatürk won hier de harten aller Turken als daadkrachtige generaal en werd beroemd met de woorden: ‘Ik beveel jullie niet om aan te vallen, ik beveel jullie om te sterven.’ Zijn mannen hielden hierop een verrassingsaanval zolang tegen dat hulptroepen de tijd hadden om zich bij de strijd te voegen.

De landengte is nu bezaaid met memorials, de een nog indrukwekkender dan de ander. Er zijn ontzettend veel beelden van Turkse helden die gewonden dragen, Turkse helden die de vlag hijsen en natuurlijk van de heldhaftige generaal Atatürk. Als magneet of ketting doen ze het nog beter, omgeven door zonnestralen, kogels en de halve maan en ster van Turkije. Ik zou bijna vader Atatürk gaan verwarren met vadertje Stalin.

hits 75

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.