27 augustus 2019

Toch wel zenuwachtig

reacties 2

Toen ik in een vlaag van pre-exchangepaniek - volwassen als ik ben - aan mijn moeder vertelde dat ik toch wel een beetje zenuwachtig begon te worden, zei ze direct: “Ach joh, je gaat toch niet naar de andere kant van de wereld?” Maar een paar seconden later beseften wij beiden dat ze met deze veelgebruikte geruststelling een ieniemienie detail over het hoofd zag: het feit dat ik wél naar de andere kant van de wereld zou gaan, om te studeren aan The City College of New York.

Zelfs toen de gele taxi de snelweg richting Manhattan opdraaide bleef het allemaal surrealistisch voelen

Je bent bijna acht maanden bezig met het plannen van je uitwisseling, waardoor het telkens blijft voelen als iets wat nog ver weg is. Het bleef lastig om te bevatten dat ik dit echt ging doen. Echt vier maanden weg. Echt naar New York. Zelfs toen de dag van de emotionele afscheidsknuffels en symbolische pakken stroopwafels was aangebroken, zelfs toen ik vanuit de airconditioning van het vliegveld de vochtige warmte in stapte, zelfs toen de gele taxi de snelweg richting Manhattan opdraaide bleef het allemaal surrealistisch voelen. Maar dan zie je plotseling de contouren van de beroemde skyline opdoemen. Gebouwen van enorme hoogtes die op zichzelf al indrukwekkend zijn, maar die bij elkaar een onbeschrijflijk imponerend geheel vormen. Ik kon niets anders doen dan mijn blik gefixeerd houden op Manhattens wolkenkrabbers, als een idioot mijn studievriendinnetje aanstoten en met een hoog stemmetje van opwinding telkens maar weer herhalen hoe gaaf het allemaal was.

Zelfs van buitenaf geeft New York je het gevoel dat je nietig en onbetekenend bent, maar toch ben je er trots op dat je deel mag uitmaken van een stad die zó overweldigend is dat het dit gevoel teweeg kan brengen. Dat is de paradox van New York, van New Yorkers en nu dus ook van mij. Want toen ik in die gele taxi in de richting van de skyline reed, kon ik het pas voor het eerst bevatten: de komende vier maanden ben ik een New Yorker.

{ Lees de  reacties }

hits 450
Door Karen Spaans op 27 augustus 2019

Gaaf Roos! ik herken mijn eigen reactie op de skyline in je verhaal. Altijd bedacht dat het enigszins overtrokken was al die reacties totdat je het zelf ervaart. Ik hing met mijn camera uit de gele taxi ☺️
Geniet van deze waanzinnig gave stad.
Heel veel plezier...vergeet geen honkbal wedstrijd mee te pikken. Succes van ons alle drie.

Door Leentje op 28 augustus 2019

Zo gaaf voor je Roos! Je gaat een top tijd tegemoet! 💋

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.