18 oktober 2016

Te hoge verwachtingen

Eerlijk gezegd waren mijn verwachtingen van op jezelf wonen in het buitenland nogal hoog. Ik had oneindige huisfeestjes, supergezellige huisgenoten en altijd met iedereen samen koken verwacht. Dit bleek niet helemaal het geval te zijn. Hoewel ik met slechts vijf huisgenootjes een verdieping deel, hebben we eigenlijk nog nooit met z’n allen gekookt of iets samen gedaan. Niet dat dat erg is, maar ik had stiekem wel op een gezelliger huis gehoopt.

Ik leef samen met drie Britse jongens, een meisje uit Australië en een meisje uit Finland. Hartstikke leuk en aardig, alleen iedereen doet z’n eigen ding, waardoor we nooit iets als ‘huis’ samendoen. Zeker de drie Britse jongens zijn er bijna nooit, wat ik ook wel begrijp. Zij hebben – anders dan ik - alles dichtbij huis: vrienden, familie, verenigingen, enzovoort. Samen koken, daar doen we dan ook niet aan! Tuurlijk kom ik ze weleens tegen in de keuken als ze hun kant-en-klaarmaaltijd in de magnetron stoppen of de zoveelste pizza in de oven smijten (typische studentenstijl dus), maar daar blijft het bij. Zelf prefereer ik eerlijk gezegd wat gezondere maaltijden, dus zo af en toe kook ik samen (en dan bedoel ik ook écht koken) met mijn twee andere huisgenootjes of met vrienden die dichtbij wonen.

Iedereen (ja, zelfs de jongens) doet direct de afwas

Iedereen in ons huis heeft zijn of haar eigen vriendengroep, wat natuurlijk prima is. En we zijn lang niet het enige huis… ik heb genoeg mensen gesproken die sommige huisgenootjes nooit zien of niet eens weten wat ze doen in het dagelijks leven! Het is soms wel een nadeel dat we niet zoveel doen met het huis, aangezien ik regelmatig alleen achter het fornuis in drie pannen tegelijkertijd sta te roeren – en dat alleen voor mezelf. De enige keer dat we wel samen waren als ‘huis’, was een paar weken geleden toen we de zogenaamde ‘Flat Agreement’ moesten ondertekenen.  Ons motto over gasten in ons huis was: ‘the more the merrier, but not too loud’. Dat belooft wat…. ;-)

Verder doet niemand moeilijk over het delen van bijvoorbeeld keukengerei: sharing is caring, zeggen we dan! En ook een fijne bijkomstigheid: we zijn allemaal superschoon, wat eigenlijk een zeldzaam verschijnsel is bij studenten. Iedereen (ja, zelfs de jongens) doet de afwas direct, maakt de keuken soms schoon en zorgt ervoor dat er geen sprake is van bedorven etensresten in overvolle prullenbakken. En laten we ook nog eens een schoonmaker hebben… er zijn toch weinig studenten die dát kunnen zeggen over hun studentenhuis :-)

hits 2

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.