06 december 2016

Sinterklaas in Sheffield, en andere cultuurshocks

Eens in de zoveel tijd heb je als Erasmusstudent van die weekenden dat je je bed niet uit komt. Totdat het avond is: je springt snel onder de douche, eet een goede maaltijd, gaat naar zogenaamde predrinks en zet het feest voort in het stadscentrum. Want feestjes gedurende je semester abroad maak je sowieso mee, ook hier in Sheffield.

De binnenstad hier heeft van alles te bieden: van Duitse Bierkeller tot luxe cocktailbar. Een fijne bijkomstigheid is trouwens de sfeer. Ondanks het overmatige alcoholgebruik van de Britten (ook dit cliché is waar), gebeurt er zelden narigheid. Bovendien is er geen keiharde Amsterdamse techno. Het gaat hier écht om gezelligheid; er zijn ook regelmatig themafeesten.

Op zulke momenten realiseer ik me opnieuw dat ik me nog steeds bevind in een interessante, inspirerende cultuurclash. Over een kleine twee weken zal dit opnieuw het geval zijn: ik heb een internationaal kerstdiner. Maar dan ook écht internationaal. De afspraak is dat iedereen een typisch gerecht uit zijn of haar eigen land meebrengt. Mijn vrienden hier komen uit Tanzania, India, Amerika, Polen, Duitsland, Zweden, Frankrijk, Engeland en Nederland. Dat wordt een interessant diner… Ik zag het al helemaal voor me, hoe zij straks aandachtig boerenkool met worst zitten te eten. Helaas verkopen ze geen stamppotingrediënten in de supermarkt, dus ik moet het doen met de kant-en-klare Dutch pancakes.

De studenten hadden werkelijk geen idee wat ze met onze Sint aan moesten

Als ik het nu toch over de Dutch Culture heb, laten we het dan ook maar over Sinterklaas hebben. Zoals de oplettende lezer wellicht weet, geef ik hier Nederlandse les aan Britse studenten. Het gaat daarbij niet alleen om grammatica en vocabulaire, maar ook over cultuur. Daarom wordt hier elk jaar Sinterklaas gevierd, zodat de Britse studenten kunnen kennismaken met de in hun ogen vreemde traditie. De eerstejaars dachten dat onze goedheiligman een bisschop was en zwarte pieten een soort van slaven (de discussie over zwarte piet is hier nóg interessanter dan in Nederland). Tot 5 december. Wij, Erasmusassistenten Nederlands, hadden ons vrijwillig opgeofferd om de belangrijkste rollen in te vullen. Dat leidde tot één nogal jonge Sinterklaas en drie roetveegpieten. De studenten hadden werkelijk geen idee wat ze met onze Sint aan moesten, en voelden zich duidelijk niet op hun gemak. Ze keken vreemd op toen er pepernoten werden gestrooid en hadden geen idee dat je Sinterklaas altijd een hand moet geven. Het was voor mij een aparte Sinterklaasviering, omdat ik opeens besefte hoe vreemd en traditioneel het vieren van Sinterklaas eigenlijk is. Deze vijf december zal me dan ook lang bijblijven, daar ben ik zeker van.

hits 3

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.