13 november 2019

Schapen en mythen

We stappen uit de bus en de koude wind blaast het haar al uit mijn gezicht, terwijl ik nog niet eens buiten ben. Normaal gesproken zou mijn aandacht direct naar deze vrieskou gaan, maar in dit geval niet. Ik kijk op en zie het mooiste uitzicht dat ik ooit heb gezien. Het uitgestrekte landschap herbergt pieken, dalen en oneindig veel kleuren. We zijn er: Snowdonia, Wales.

blogSanne6-Wales.jpg

In een poging de schoonheid vast te leggen pak ik mijn camera erbij. Helaas kunnen camera’s niet weergeven hoe adembenemend deze plek is. Dit nationale park is zo groot en stil, dat je er nederig van wordt. Ik kan me goed voorstellen dat je hierheen gaat als je even helemaal tot rust wil komen.

Hoe verder we het park inlopen, hoe mooier de uitzichten. We zien meren en watervallen, die bijdragen aan de mystieke sfeer die er hangt, net als de kou en de mist. En natuurlijk zien we veel schapen, daar staat Wales namelijk om bekend. Af en toe zie je ergens op een berg een boerderijtje met een stuk land, afgezet met gaas. Alsof iemand daar op een dag kwam met een rol, palen en een hamer en dacht: Zo, dit stuk is nu van mij, en vervolgens zijn schapen erop liet grazen.

De hike duurt me eigenlijk veel te kort, want ik had nog zo veel meer van dit landschap willen zien. De kou deed me helemaal niks en we hadden het geluk dat het niet regende. In de bus op weg naar huis geniet ik nog even van het prachtige uitzicht. We komen langs Excalibur, The sword in the stone, uit koning Arthur. Wales kent veel van dit soort mythen en legenden. Terwijl ik terug denk aan alle sprookjesachtige beelden die ik gezien heb, kan ik me heel goed voorstellen waarom de mensen hier in die verhalen geloofden.

hits 100

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.