Popup-Niks-missen-2.png

07 juli 2020

Promovendi verdienen fatsoenlijke arbeidsvoorwaarden

Er zijn nog steeds veel dubieuze contracten voor promovendi, blijkt uit de jaarlijkse Monitor Arbeidsvoorwaarden van het Promovendi Netwerk Nederland (PNN). 12,3% van de gepubliceerde vacatures van academische instellingen op Academic Transfer gaat over contracten korter dan 4 jaar. De VU staat op een pijnlijke eerste plaats: 20,3% van de gepubliceerde vacatures betreft zo’n dubieus contract.

Dit verschijnsel toont slechts het topje van de ijsberg van problemen voor promovendi op universiteiten. Ze worden geacht volwaardige en onafhankelijke wetenschappelijke onderzoekers te zijn na hun promotietraject. Maar dat wordt gemeten via outputcriteria. Volgend op de cultuur van natuurwetenschappen, is een proefschrift in de alfa- en gamma-disciplines nu ook meestal een bundeling van artikelen die bij voorkeur gepubliceerd moeten zijn, wil je kans maken op een loopbaan in ‘de wetenschap’[1]. Daarnaast moeten promovendi een eigen netwerk in hun vakgebied hebben opgebouwd, hun onderzoek kunnen valoriseren door contacten met professionals, beleidsmakers, de media en/of het bedrijfsleven én ook onderwijservaring hebben opgebouwd. Oftewel, ze worden getraind om te overleven in een wereld van eindeloze concurrentie en snelheid.

Bij sommige faculteiten zijn 3-jarige contracten met 20% onderwijs de ongeschreven regel

Minimale voorwaarde om hieraan te voldoen is dat een promovendus/a gedurende 4 jaar fulltime (of in equivalent parttime) op een contract onder de CAO Universiteiten kan werken. Voor veel promovendi, helaas ook op de VU, is dat een illusie. Genoemde 20,3% dubieuze contracten op de VU betreffen bijvoorbeeld een 3-jarig contract of patchwork-constructies: promovendi beginnen met 1,5 jaar gegarandeerde financiering en leven meteen onder de druk van ‘up or out’. Er is verschil tussen faculteiten. Soms mogen patchwork-constructies niet en is er een onderwijstaak van 5%. Maar bij andere faculteiten zijn 3-jarige contracten met 20% onderwijs de ongeschreven regel. In dat geval rekent men impliciet op een aantal maanden onderzoek doen na je formele aanstelling, met een WW-uitkering. Misschien is het getal van 20,3% zelfs een onderschatting de problematiek. Regelmatig leven promovendi op buitenlandse beurzen zoals van de Chinese Scholarship Council. Dan voldoen ze aan dezelfde eisen én geven ook onderwijs, terwijl ze een inkomen ontvangen dat onder de armoedegrens valt. Wie zegt ‘nee’ in een afhankelijke positie?

De VU heeft dus nog een lange weg te gaan. Dat vereist het probleem serieus nemen en niet, zoals de directeur HRM van de VU in Ad Valvas van 3 juli jl. betoogde, vacatureteksten verbeteren en de geloofwaardigheid van het PNN-onderzoek aanvechten. Het vereist ook echte initiatieven om de dubieuze contracten te laten verdwijnen in plaats van de verantwoordelijkheid naar de medezeggenschap te schuiven. De ondernemingsraad en de studentenraad kaarten deze zaken regelmatig aan bij het College van Bestuur. De vraag is wat het VU-bestuur hiermee gaat doen. Promovendi zijn de kwetsbaarste groep in de ‘flexibele schil’ waar veel mensen nauwelijks een positie hebben om te onderhandelen over hun werkbelasting.


[1] En rara – door al die artikelen zit de pijplijn van veel ‘goede’ tijdschriften dicht – daardoor duurt het steeds langer voor je werk als publicatie verschijnt. Dit nog afgezien van zeer arbitraire criteria over wat ’goede’ publicatiekanalen zijn.


 

Dimitris Pavlopoulos, OR-lid en universitair hoofddocent bij Sociologie
Ida Sabelis, OR-lid, universitair hoofddocent bij Organisatiewetenschappen en vertrouwenspersoon voor promovendi bij FSW

OR-Ida-Dimitris.jpg

{ Lees de 0  reacties}

hits 323

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.