08 december 2017

Oppas zijn: de beste anticonceptie

Twee weken geleden stipte ik even kort de term ‘kleine-mini-Roza’s’ aan. Beetje vroeg misschien, toch? Bij deze, gratis en voor niets. Dé tip voor iedereen van mijn leeftijd die eraan denkt om in de nabije toekomst kinderen te krijgen, maar nog zo zijn twijfels heeft. Ik raad jullie 1 ding aan: ga oppassen. Als er iets zo goed werkt als anticonceptie is dat het wel. (Aan al mijn lieve oppasouders, neem dit artikel met een korreltje zout, want damn I love kindjes, het is alleen nog geen tijd voor mijn eigen mini-mensjes.)

Begrijp me niet verkeerd, ik ben verliefd op kinderen. Alle kinderen. Vind ze niet een beetje leuk, maar heel, heel, heel erg leuk. (Tot ongenoegen van mijn vriend, die wanneer er kinderen langslopen en ik ‘awhhhhh’ begin te roepen, als reactie heel hard en stellig ‘nog niet!!!’ terugroept.) Daarnaast is er al zo’n 5 jaar in mijn telefoon een goed verborgen lijstje met babynamen te vinden, hierover zijn vriend en ik het niet eens. Nee, niet over de namen, maar over dat lijstje. “Waarom heb je dit al?!”

De afgelopen 10 jaar heb ik met veel blijdschap inmiddels zo’n 30 oppaskindjes gehad, waarvan ik op dit moment nog ongeveer 15 kids bijna iedere maand (zo niet iedere week) zie. Ik kan mezelf weer even kind voelen, verdien een goed zakcentje en mijn verliefdheid op kindjes wordt er zeker niet minder op als een oppaskindje dat net begint te praten voor het eerst mijn naam brabbelt. Inmiddels ken ik tientallen verschillende vormen van mijn naam: Roza wordt Sjosja, Oza, Oesa of Ropa. Blijkt nog niet zo makkelijk, die 4 letters.

'Nog niet!!!', roept mijn vriend

Maar wat is er dan zo effectief, zul je nu denken, waardoor jij voorlopig nog niet aan kinderen begint? (Zeker met in je achterhoofd het feit dat dat namenlijstje al een paar jaar bestaat.)

Op het moment dat ik binnenstap bij een oppasadres en het decibelgehalte van 20 decibel naar 4000 decibel schiet in 1 milliseconde en een kind het op een krijsen zet, begin ik toch opeens te twijfelen aan die kinderwens van mij. Het wordt nog mooier wanneer een kind herhaaldelijk mama en papa roept. Als klap op de vuurpijl komt er dan nog “Roza, bye, bye” achteraan. Mama en papa zijn toch wat leuker, blijkt.

Inmiddels heeft elke oppasouder zich tegenover mij verontschuldigd voor de troep in huis, de vlekken op kleren, de chaos van de kids… Wanneer een vader vraagt of ik toch alsjeblieft even het kind over wil pakken, want er moet even gelucht worden van deze chaos, weet ik het zeker.

Nee jongens, die kinderen, daar wacht ik even mee. (Mama, ik weet dat je nu juicht. Wacht maar, ik ga misbruik van je maken over 10 jaar, beste oma ever word jij!)

hits 22

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.