16 oktober 2019

Ontsnap de regen

Op de koudste 6 oktober ooit in Nederland gemeten denk ik terug aan toen ik afgelopen zomer in Parijs was tijdens de heetste dagen ooit in Frankrijk gemeten.

Metro’s reden niet. Cafés waren dicht. Ik had de hele tijd een liedje van Sufjan Stevens in mijn hoofd, dat liedje waarin hij steeds “we’re all gonna die” zingt. Mijn vriend zat ter hoogte van Brussel uren vast in een Thalys. Door de hitte waren de rails kromgetrokken, de trein kwam stil te staan. Het personeel verdween, de deuren gingen niet meer open, de airco viel uit. Hij belde me vanuit de restauratiecoupé, waar de passagiers naartoe waren gegaan om de bar te plunderen nadat ze hun laatste slokken water hadden opgedronken. Hoe lang denk je dat hier nog zuurstof is? vroeg hij. Ik googelde ‘hoe lang is er zuurstof in een afgesloten treincoupé’ en loog over het antwoord. 

Zelf verbleef ik op een uitgestorven universiteitscampus net binnen de Périphérique. De bibliotheek was de enige plek op de campus waar airconditioning was. We gingen er zo vroeg mogelijk heen en bleven er de hele dag zitten. De airco stond zo hard dat we binnen jassen droegen. Er werd een meisje in een roze hemdje binnengedragen, door de hitte bevangen, lage hartslag, versuft. Op straat vielen mensen flauw. De Noordpool stond in brand. Het meest gebruikte koelmiddel in airco’s, R410a, houdt 2088 keer meer warmte vast dan CO2, las ik ergens. De NOS hield een liveblog bij: ‘Nóg warmer in De Bilt!’

Met de groep mensen met wie ik op reis was, bespraken we wat we concreet nog konden doen. Plantaardig en lokaal eten, niet meer vliegen, overstappen naar een groene bank, geen kinderen nemen, ons aansluiten bij activisten, naar demonstraties gaan – blabla, we wisten het allemaal en we deden het allemaal al. Als individu kun je niets doen om klimaatverandering te stoppen, zei iemand en ook dat wisten we allemaal al.  

Op een avond daalde de temperatuur niet beneden de 30 graden. Het was na middernacht en het zweet liep in straaltjes langs mijn slapen. We’re all gonna die, dacht ik voordat ik in slaap viel.

De volgende dag regende het. We konden weer naar buiten. Het viel me op dat het onder mijn voeten kraakte. Door de aanhoudende droogte waren de bomen vroegtijdig hun bladeren verloren, ze knisperde onder mijn teenslippers. Herfst, zomer en hel ineen. Maar toch, met het dalen van de temperatuur verdween mijn angst. En daarmee de noodzakelijkheid, daarmee mijn vastberadenheid. In Nederland teruggekomen begon ik die doodsangst te vergeten. Ik skipte een demonstratie omdat ik een deadline had. Het liedje verdween uit mijn hoofd. Het leven ging verder.

Nu, nog geen twee maanden later, van top tot teen in waterafstotende kleren ingepakt, fiets ik tegen de wind in naar de sportschool. Het regent voor mijn gevoel al dagen aaneengesloten. Mijn dankbaarheid voor de regen is allang verdwenen. De stad stroomt over. In India komen meer dan honderd mensen om. In de hitte was het overduidelijk dat we aan het sterven waren. Maar is het in de regen eigenlijk zo anders? Ik zie reclameposters waarop staat ‘Ontsnap de regen, boek een tripje naar de zon!’ en overweeg het nog ook.

In de kleedkamer van de sportschool zegt de ene verregende vrouw tegen de ander: “Die klimaatverandering mag van mij wel wat sneller komen, haha.”

We’re all gonna die klinkt het in mijn hoofd.

 

Opvolger gezocht

Sanne Pieters schrijft in december haar allerlaatste column voor Ad Valvas. Kun je bondig, pittig en met humor schrijven over jouw studentenleven? Of kun je raak commentaar leveren op alles wat je op de VU ziet gebeuren? En ben je student aan de VU?

Stuur je proefcolumn in maximaal 300 woorden vóór 1 november 2019 naar columnwedstrijd.advalvas@vu.nl.

Als columnist schrijf je elke twee weken een column voor Ad Valvas-magazine, en we publiceren je column ook op onze website. Je krijgt daarvoor een fijne vergoeding.

hits 155

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.