30 juni 2020

Ongehinderd toegang

reacties 0

 

Inclusie begint bij toegankelijkheid, zo las ik ergens. En zo is dat natuurlijk. De VU kan wel streven naar diversiteit en inclusie, maar als de toegankelijkheid nog niet op orde is blijven deze mooie waarden in de lucht hangen. Toegankelijkheid wordt hier opgevat als het beschikbaar zijn van faciliteiten voor mensen met beperkingen die nodig zijn om te kunnen functioneren. Maar… er gebeurt toch een hoop op dat gebied? Hoezo zou de VU nog niet voldoende toegankelijk zijn? Ik zal de laatste zijn om te ontkennen dat VU de laatste jaren grote stappen op dat gebied heeft genomen. Maar er moet nog meer worden gedaan, wil de VU daadwerkelijk de open instelling zijn waar iedereen die wil en kan studeren/werken ongehinderd toegang heeft.

Blinde vlekken

Waar baseer ik dat op? Vanuit de medezeggenschap hebben wij het Netwerk Diversiteit, Inclusiviteit en Toegankelijkheid opgericht. Een netwerk dat gericht is op zowel studenten als medewerkers met een beperking of uitdaging, want qua behoefte aan voorzieningen lijken we op elkaar. We kunnen geen precieze aantallen geven, maar we weten zeker dat er een behoorlijk percentage campusbezoekers is dat op de een of andere manier moeite heeft om de gebouwen te betreden, om colleges te volgen, om deel te nemen aan vergaderingen en ga zo maar door. Gesprekken die wij momenteel aan het voeren zijn met diverse mensen staven ons in de opvatting dat de open blik en de wil om iedereen te verwelkomen zeker aanwezig is, maar dat er soms letterlijk en figuurlijk blinde vlekken blijken te zijn waar mensen met een beperking tegenaan lopen.

Braillestickers

Om daarachter te komen, moet je ervaringsdeskundigen inschakelen. Zo hoorde ik onlangs dat blinden soms grote moeite kunnen hebben om zich te oriënteren op de campus. Er zijn geen akoestische palen en bewegwijzering ontbreekt, zodat zelfs valongelukken niet denkbeeldig zijn. Om in de gebouwen hun weg te vinden kan zo mogelijk nog lastiger zijn. Blinden die gebruikmaken van de liften, moeten maar raden op welke etage ze zijn, want dat wordt niet aangegeven door middel van een spraakstem. Braillestickers met daarop de kamernummers zijn er evenmin, dus je kunt je voorstellen wat een tijdverlies dat kan opleveren als je een bepaalde zaal zoekt.

Meer ringleidingen

Als slechthorende ben ik zelf ervaringsdeskundige op het gebied van (niet-)horen. Ik zou willen dat er meer ringleidingen waren op de VU. Met een ringleiding kunnen slechthorenden het geluid van de microfoon - zonder last te hebben van bijgeluiden - direct via hun hoortoestellen ontvangen. In de theaterzaal van de Griffioen en in het Atrium zijn die er helaas niet, maar in de aula is er eentje en in sommige grote collegezalen ook. Zonder ringleiding hoor je de kuchjes van diegene die achter je zitten vaak beter dan de spreker voorin de zaal.

Iedereen welkom

Als de VU zowel fysiek als online toegankelijker wordt voor visueel, auditief of anderszins beperkten, dan zal dat automatisch de toegankelijkheid voor alle campusgebruikers vergroten. Zo zullen bijvoorbeeld van akoestische en visuele aanpassingen ook ouderen, zoals Hovo-deelnemers, kunnen profiteren. Dan wordt het echt een ongehinderd welkom voor iedereen!

Marlies de Vries, OR-lid en medewerker Testotheek
marlies1.de.vries@vu.nl

Marlies de Vries, OR-lid

{ Lees de 0  reacties }

hits 158

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.