03 oktober 2019

Musa’s Art of Kindness

Ik heb in het Brooklyn Bridge park, aan de voet van de bekende brug, een bankje gevonden vanaf waar ik over de pagina’s van mijn boek heen af en toe een blik kan werpen op de fier omhooggestoken fakkel in de hand van Lady Liberty. Even helemaal alleen met niets anders dan het boek op mijn opgetrokken knieën en mijn favoriete uitzicht. Tot een “Hey, how are you?” mijn bubbel doorprikt. Naast me staat een man met een Afrikaans uiterlijk en halflange dreadlocks. De tekst op zijn shirt vertelt me dat hij in het park werkt en uit de werktelefoon in zijn achterzak klinkt een bericht dat ik niet kan verstaan. De man begint te vertellen hoe hij “gewoon even wilde vragen hoe het met me ging”, omdat hij “er plezier uithaalt om mensen hun dag beter te maken”. Om eerlijk te zijn luister ik maar half en reageer ik, meer uit beleefdheid dan doordat ik er daadwerkelijk zin in heb, met een klein glimlachje op de dingen die hij zegt. Want wanneer je een tijdje in New York hebt doorgebracht, leer je helaas dat je onbekende mannen die vanuit het niets tegen je beginnen te praten voor je eigen bestwil vaak het best kunt negeren. Catcalling blijkt hier een tak van sport waar de mannen kampioen in zijn. Ik word vrijwel dagelijks nageroepen of nagefloten en dan heb ik het nog niet eens over de man die zijn schijnbaar onschuldige verhaal eindigde met de vraag of ik een baby met hem wilde maken.

Hij vertelt me dat de boekjes vol staan met berichten van mensen die hij op straat heeft ontmoet en aangesproken

Het is dan ook niet gek dat ik terwijl de man met de dreadlocks zijn verhaal doet stilletjes bedenk hoe ik hem het beste af kan wimpelen. Ik sta op het punt om van mijn fijne leesplekje op te staan wanneer ik hem “I am a writer” hoor zeggen. Wanneer iemand me vertelt dat hij of zij mijn grootste passie deelt, vind ik het – naïef maar waar - plotseling een stuk moeilijker om deze persoon te wantrouwen. De man heeft mijn interesse gewekt en herbevestigt wanneer hij uit zijn broekzak een drietal kleine, in zwart leer gebonden notitieboekjes haalt. Hij komt naast me zitten en stelt zich voor: Musa. Hij vertelt me dat de boekjes vol staan met berichten van mensen die hij op straat heeft ontmoet en aangesproken. Van mensen zoals ik dus. Ik vraag hem of ik er een paar mag lezen en blader vol bewondering door de volgeschreven bladzijdes, waarop mensen beschrijven hoe ze hun ontmoeting met Musa hebben ervaren en hoe hij hen heeft geïnspireerd. Warme berichten van mensen van over de hele wereld. “I think I am gonna make a book out of this and I think I’ll call it: The Art of Kindness,” zegt Musa, terwijl ik zo snel mogelijk pagina na pagina verslind. Ik antwoord dat ik het een prachtig initiatief vind en dat er waarschijnlijk geen naam is die er beter bij zou passen. Hij vraagt me of ik in een van zijn boekjes wil schrijven. Natuurlijk wil ik dat. Ik schrijf hem naar waarheid dat ik vind dat hij iets geweldigs doet en dat hij me inspireert om zelf weer meer te gaan schrijven. Musa lacht dankbaar naar me wanneer hij het boekje weer aanneemt en vraagt me of ik een foto met hem wil maken. Even komen de oude twijfels terug, maar dan maakt hij duidelijk dat het met mijn eigen telefoon kan en geeft hij me de naam van zijn Instagram-account, zodat ik de foto naar hem kan sturen als ik dat wil. Ik ga met hem op de foto en hij knuffelt me bij wijze van afscheid. De man die ik een kwartier daarvoor nog had willen afwimpelen, lijkt nu een vriend te zijn geworden. Het doorbreken van mijn beschamend negatieve vooroordelen geeft me een warm gevoel dat nog de hele dag blijft hangen.

Rosalie en Musa

Musa heeft gelijk: kindness is een kunst. Maar erop vertrouwen dat mensen daadwerkelijk aardige bedoelingen hebben is in deze stad ook niet altijd even makkelijk. En daarom ben ik er enorm dankbaar voor dat ik Musa heb mogen ontmoeten. Hij heeft me eraan herinnerd dat er ondanks eerdere negatieve ervaringen nog genoeg oprechte mensen op de wereld zijn. Voor de interessantste ontmoetingen moet je soms de muur om je heen laten zakken.  

hits 314

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.