20 oktober 2016

Mijn leven als legkip

reacties 0

Tijdens een academische uitwisseling is er natuurlijk enorm veel te doen en te zien en dat doe je als internationale student dus ook. Deze geweldige sprong in het onbekende zorgt voor een constante toestroom van adrenaline en enthousiasme, een gevoel dat dankzij mijn cultuurschok alleen maar leek toe te nemen. Mijn leven lijkt een groot avontuur.

Toch komt er op een gegeven moment dan toch dat ene moment; het mentale stadium waarop het turbulente uitwisselingsleven ‘normaal’ begint te worden. Elk ander weldenkend mens zou dit moment gerust als culturele adaptatie beschouwen maar voor mij was het niks meer dan een verlammend gevoel van gewenning. Kortom, de wittebroodsweken waren voorbij en het gevoel van torenhoge enthousiasme leek te zijn afgenomen. Ik wilde liever een dagje op de bank Netflixen in plaats van weer een Koreaanse markt of historisch fort bezoeken.

Ik woon in een zogenaamde Goshiwon, wat je het best kunt vertalen als ‘dooskamertje’

In zo'n situatie is het belangrijk dat je een lekker comfortabele kamer hebt. Helaas is dat voor een inwoner van Seoul (of all places) al gauw te veel gevraagd. Ik woon in een zogenaamde Goshiwon, wat je het best kunt vertalen als ‘dooskamertje’. Als dat al niet genoeg tot de verbeelding spreekt, zal ik het nog toelichten: een Goshiwon is technisch gezien een kamertje van zo ongeveer drie vierkante meter (vaak zonder raam!) met een kast, bed, bureau en zelfs een miniatuur badkamertje.

Prima toch? Voor een ontspannen dagje Netflix heb je toch alleen een internetverbinding en een bed nodig? Dat is waar, maar het is toch erg lastig relaxen op een bed dat van graniet is gemaakt. De Koreanen zelf lijken daar geen enkel probleem mee te hebben, maar los van het feit dat een dergelijk betonnen bed prima fungeert als schuilplek (mocht er een nucleaire oorlog met Noord-Korea uitbreken), vind ik het zelf maar niks. Het is serieus lastig om in slaap te vallen op een hard bed. En vooral in het begin van het jaar had ik geregeld last van een slapende arm na het opstaan.

We kunnen genieten van de onbeperkte aanvoer van ramen, rijst, ontbijtgranen en kimchi

Maar wie denkt nu dat ik elke avond eenzaam in mijn knusse gevangeniscelletje zit te huilen, heeft het mis. Mijn Goshiwon is namelijk onderdeel van een groter appartementencomplex ook wel een Goshitel genoemd. Er wonen vooral andere internationale studenten, die net als ik kunnen genieten van de onbeperkte aanvoer van ramen, rijst, ontbijtgranen en kimchi (de befaamde gefermenteerde kool, waar ik nog steeds niet aan gewend). Het gemeenschapsleven binnen mijn Goshitel maakt het wonen in een Koreaans hokje gelukkig een stuk leuker.

{ Lees de 0  reacties }

hits 6

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.