02 april 2016

Mean Girls & Amerikaanse nepheid

reacties 1

United States of Hysterica (2)

“Pas maar op met die Amerikanen”, zeiden veel mensen tegen me, “ze lijken aardig, maar iedereen daar is ont-zet-tend nep.” Met die powerpeptalk werd ik door enkele bekenden uitgezwaaid. Met een welgemeend “Nou, veel plezier!” er achteraan. Maar klopt dat wel, het stereotype van de Amerikaanse nepheid en phoniness?
Ik besloot het te testen. Een verslag.

18:00 u (30 minuten voor aanvang) Ik koop een kaartje voor het Annual Harvard Extension School Gemaskerd Bal.  Een peperduur feest op een peperduur jacht, The Odyssey. Ik, arme student, ga undercover naar een Harvardfeest in het kader van onderzoeksjournalistiek.

18:10 u Ik heb geen vervoer, dat wordt fietsen. Een limousine voor mij staat vast in een file. Ik haal hem zwaaiend in. Mijn sprookjeskoets is een mountainbike. Mijn masker had ik nog van carnaval. Ik heb geen goede fee om me om te toveren.

Assepoester en haar Fake ID

18:30 u De rij is zenuwslopend. Ik voel me bloednerveus en betrapt, ook al doe ik niets verkeerd. Om mij heen lopen groepjes meisjes, ze lachen, maken selfies. Maar de naam op mijn tweedehands kaartje is niet mijn naam. Dit feest is niet mijn feest. Deze mensen zijn niet mijn vrienden. Ik voel me Assepoester, een ongenode gast op het bal. Ik voel me nep. Ik verberg me achter mijn masker en hoop dat niemand aan mijn gezicht kan zien dat ik hier veel te arm voor ben.

18:40 u Ik ben binnen! Binnen op een jacht met gebaktorens en salade en ballonnen en kristalglazen. Glitter en glamour van Great Gatsby-proporties.

18:41 u De aanvankelijke triomf slaat om in paniek. Ik haast me naar de wc. Wat doe ik hier?! vraag ik de spiegel. Ik heb geen date, geen make-up, en een veel te eenvoudig geel jurkje.

Mean Girls

18:45 u Twee grote, donkerharige meisjes in satijnen jurken met kant schrijden binnen. Ze doen me denken aan de stiefzussen.
S1: “Can you believe how small this toilet is?”
S2: “Last year’s location was so much better.”
S1: “I know.”
Nepnagels. Nepwimpers. Hun zinnen eindigen in nepvraag- en nepuitroeptekens. Echte diamanten, dat wel. Ik bots per ongeluk tegen een jurk op.
Ik: “Oh, sorry! That’s a lovely dress.”
S1: “Thank youououuuou.”
De twee stiefzusters vallen stil en kijken toe hoe ik met mijn haar worstel in de spiegel.
S1:“Your dress is… cute.”
Door de manier waarop ze het woord cute uitspreekt – als een zeldzame ziekte – begrijp ik dat het geen compliment is.
Ik: “Thank you…?”
Weer een stilte.
S1: “You’re skinnyyyyyyy.”
Weer, geen echt compliment. Het klinkt afkeurend.
Ik: “Uhm…. thanks?” En, snel, om niemand tegen het hoofd te stoten: “Well, sometimes I wish I were a bit more curvy…”
S1: “Oh honey, you can have ALL my curves.”
We lachen allemaal nep. Stilte. Ik ga verder met mijn haar. Ik merk echter dat de twee nog steeds naar me staren. Afwachtend. Ik begrijp niet wat ik moet doen.
S2 [diepe zucht, kijkt vriendin strak aan en zegt] “No, shut up, you’re NOT fat. You hear me? You’re not fat!”
S2 kijkt mij aan met een woedende ‘dat-had-jij-dus-moeten-zeggen’-blik.
S1&S2: “K, bye!”
Ze stampen woedend het toilet uit.
Ik realiseer me dat ieder woord uit het afgelopen gesprek precies het tegenovergestelde betekende. Geen woord was gemeend.

Conclusie

Zijn Amerikanen – en specifiek Harvardstudenten – nou echt zo nep? Nee! Verwend? Ja. Blasé en alles voor lief nemend? Ja. Maar nep? Nee.
Amerikanen zullen je precies zeggen wat ze denken – uiteindelijk (meestal privé). Langer kunnen ze hun echte mening namelijk niet voor zich houden! Bovenstaand voorbeeld is een typisch voorbeeld van een publieke-ruimte-onzingesprekje, zoals gesprekken in de lift, de rij van de supermarkt, en de meisjes-wc, en ja, die hangen van standaardzinnetjes aan elkaar. Waar wij misschien beleefd stil zouden zijn in die publieke wachtsituaties, knopen Amerikanen liever een beleefdheidsgesprekje aan – ook al komt het vaak niet verder dan “How are you?” en “Your dress is cute”.

Amerikanen zijn zoals mijn masker op het gemaskerd bal: een tikje doorzichtig, en na vijf minuten ging hij al af. Langer houdt een mens echt niet vol.

{ Lees de  reacties }

hits 10
Door Rick Vermunt op 22 april 2016

Ben bij elkaar een half jaar in de VS geweest. Embedded, dus tussen de Amerikanen met Amerikanen uit alle windstreken van de VS (ik fietste met ze dwars door de VS) Amerikanen zijn doorgaans goed in omgangsvormen. Het vormt de olie die een harde maatschappij draaiende houdt. Dit is zo ingebed dat profaniteiten, ook worden gekuisd. Dat zijn de Nederlanders met hun directe, botte gedrag niet gewend. Daarnaast prijzen Amerikanen elkaar en geven ze graag complimentjes. En verder zijn ze zo vaardig in communicatie en sociale omgang dat het moeilijk is ze niet aardig te vinden. Natuurlijk zijn er uitonderingen en hebben ze hun vooroordeel vaak voor in de mond liggen.

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.