Popup-Niks-missen-2.png

23 april 2020

Malibu kokos & kasteeltjes

 

Vice-artikelen zijn soms een beetje een parodie op zichzelf, alsof ze voor de grap verzonnen zijn om Vice neer te zetten als een blad en site voor drugsverslaafde jongeren. Voorbeeld: ‘Met deze tips kom je eindelijk van je low-key cokeverslaving af’ (dit is een echt artikel). Ook in deze crisistijd behouden ze gelukkig hun imago: ‘Wat te doen als je sinds je quarantaine veel meer drinkt?’

Malibu_1Ik durf wel te zeggen, op basis van een zeer wetenschappelijke steekproef in mijn woongroep (een populatie van 5), dat we inderdaad meer drinken dan normaal. Je zit gestrest thuis, je verveelt je eerder en dan is het al snel verleidelijk om naar de koelkast te lopen. ‘Het grootste probleem is dat drinken ook gewoon werkt’, zegt een psycholoog in het Vice-artikel. ‘Het is nu eenmaal stressverlichtend en helpt je te ontspannen – terwijl je aan het drinken bent tenminste.’

In het begin was drinken nooit een probleem, op die eerste huisfeestjes waar we heen gingen in de vierde met literflessen Malibu kokos die niet lekker waren, maar er wel leuk uitzagen. Feestjes waar je met de onderkant van je bierflesje tegen die van iemand anders aantikte en er allemaal schuim naar boven kwam. Ik denk niet dat iemand het toen over problemen had.

Later, op mijn achttiende, ging ik werken in een oudemannencafé. Zo eentje waar elke dag dezelfde mensen komen. Op woensdagavond kwam er altijd een man, genaamd Jos, het café binnen om een fors gedeelte van zijn AOW in een van de fruitmachines te stoppen. Hij had met mij de afspraak gemaakt dat ik zijn bier bijschonk als het op was, zodat hij niet van zijn plek hoefde te komen. Jos won bijna nooit van deze fruitmachine. Toch zat hij daar elke woensdag tot sluitingstijd kasteeltjes (14%) weg te tikken. Op een avond won Jos ineens wel van de fruitmachine. Misschien was dat de reden dat hij veel meer kasteeltjes dronk dan normaal. Ik ben bijna vijftien keer heen en weer gelopen. Rond sluitingstijd liep hij naar de bar, rekende
en gaf mij een briefje van tien.
"Een fooi”, zei Jos met vaste stem en liep zonder te wankelen de straat op.
“Dan weet je dat iemand echt een probleem heeft”, zei mijn baas terwijl hij de laatste glazen afdroogde, “als ze er niet eens meer dronken uitzien.” 

Mijn huisgenoot en ik drinken koffie voor mijn raam, ik noem hem weleens liefkozend een wandelend Vice-artikel. Het is een mooie dag en er ligt een sixpack in de koelkast.
“De dag is tegenwoordig eigenlijk heel simpel ingedeeld”, zegt hij lachend. “Je hebt koffietijd en je hebt biertijd."
Ik lach wel mee, maar hoop dat er geen problemen van komen.

Malibu_2

ILLUSTRATIE DIDO DRACHMAN

{ Lees de 0  reacties}

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.