25 maart 2020

Love in the Time of Corona

reacties 1

Maia’s huis kijkt uit op coffeeshop ‘De Prijs’, waarvoor een rij staat tot de verste hoek van de straat. De verzameling mensen buiten beweegt zich langzaam voort. Ongeveer even langzaam als de voorbijkruipende tijd in haar kamer. Af en toe kijkt ze vluchtig op haar computer, maar ze heeft alleen maar nieuwe berichten van bedrijven, corporaties aan wie ze zo naïef was geweest haar e-mailadres te geven. Hoe gaat Zalando met het virus om? 

Ze is een paar dagen terug besmet geraakt en mag met niemand praten, tot nu toe heeft ze vooral contact met Zalando. Als ze een eenpersoonsmaaltijdsalade openscheurt, krijgt ze een bericht van Peter, waarin hij vraagt hoe het met haar gaat.
‘Kunnen we het alsjeblieft over iets anders hebben?’ typt ze terug. ‘Ik ben er zo klaar mee dat het alleen maar over dat virus gaat: in de kranten, op televisie. Mensen die op sociale media denken dat ze medische specialisten zijn. Ik raak er helemaal overprikkeld van.'
‘Ik wist niet dat je boos werd :)’, typt hij terug. ‘Onze relatie is een tuintje, Maia, we moeten hem onderhouden.’ Maia kreunt lachend van achter haar computer. Soms weet ze niet waarom ze eigenlijk bij elkaar zijn. Peter zegt altijd dingen die ieder normaal mens te ongemakkelijk zou vinden, maar hij komt er op een of andere manier altijd mee weg.
‘Sorry, ben gewoon ziek en chagrijnig’, stuurt ze terug. ‘Ik vind het wel lief dat je even een berichtje stuurt.’

Maia doet een raam open en kijkt naar buiten, de rij voor de coffeeshop is nauwelijks opgeschoten. Een paar dagen geleden heeft ze uit verveling een boek van Gabriel García Márquez uit de kast gepakt, Love in the Time of Cholera. Het boek gaat over twee verliefde mensen die vijftig jaar om elkaar heen draaien in een door cholera geteisterd Colombia. Tot nu toe is ze er niet echt vrolijker van geworden, maar het leidt haar in elk geval af.
Maia wil ten einde raad maar beginnen haar kamer voor de tweehonderdste keer op te ruimen wanneer ze haar telefoon hoort. Weer een bericht van Peter.
‘Geeft niet hoor, ik snap wel dat je er inmiddels een beetje klaar mee bent. Doe je deur eens open?'
Maia opent de deur en ziet op straat een pak wc-papier met daarop een knuffelbeer die een kaartje vasthoudt waarop get well soon staat. Ze glimlacht. Het kan eigenlijk echt niet, maar hij komt ermee weg.

{ Lees de  reacties }

hits 217
Door boris op 26 maart 2020

cuuuute

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.