01 september 2016

Leeftijd in Korea

reacties 1

Ik zit met vrienden in een barretje in Anam Street. Een studentikoze boulevard pal naast mijn universiteit. De straat wordt verlicht door Koreaanse uithangborden die vrijwel overal het nachtelijke straatbeeld van Seoul lijken te domineren. Deze ambiance sluit perfect aan bij het geluid van de vele dronken karaokesessies die zelfs op straat bijna perfect te volgen zijn. Er is altijd wat te doen in deze metropool. Maar goed, ik zit binnen.

Tegenover mij zit mijn Koreaanse vriend Bruno. Hij is onderdeel van Korea University’s buddy assistent group. Een groep uiterst behulpzame vrijwilligers die hulpeloze buitenlandse studenten, zoals ik, maar al te graag onder de hoede neemt. Net als veel van zijn leeftijdsgenoten heeft Bruno ervoor gekozen om naast zijn Koreaanse naam een zelf uitgekozen westerse naam te gebruiken. Hier ben ik hem eeuwig dankbaar voor aangezien veel Koreaanse namen voor de gemiddelde Europeaan maar moeilijk zijn uit te spreken.

“You are not 31?” vraagt Bruno verward

We praten wat. Over eten, sport, het leven. Wanneer ik Bruno vertel nog niet zeker te weten hoe ik mijn leven ga invullen zet ik hem duidelijk aan het denken. “So, how old are you actually?” vraagt hij plots. “How old do you think I am?” antwoord ik (zeer benieuwd naar zijn antwoord). Bruno denkt na. “31?” Ik vraag of hij een grap maakt. “You are not 31?” vraagt Bruno verward. Twee uitwisselingstudenten uit Marokko, ook aan tafel, schateren van het lachen. Bruno begrijpt dat hij fout gegokt heeft en probeert het opnieuw: “29? 27?” Als ik hem mijn echte leeftijd vertel, wil hij het niet geloven. “Really Lasse is 21?” vraagt hij aan de Marokkanen. Zij knikken.

“Now you have to call me hyung.” Bruno legt uit dat vriendschap in Korea enkel mogelijk is wanneer beide vrienden exact even oud zijn. Wanneer dit niet het geval is, is de oudere vriend een ‘hyung’ en heeft hij een zekere machtspositie. “In that case, I should not have told you,” grap ik. Een andere Koreaan springt in. Hij zit aan de tafel naast ons en vertelt mij dat het niet altijd geweldig is om een hyung te zijn. Na het nemen van een tussenjaar was hij ouder dan zijn studiegenoten. Ze waren geïntimideerd door zijn leeftijd en het was voor hem bijna onmogelijk om vrienden te maken. “I sat alone in class because no one dared to sit next to me.”

Om het allemaal nog verwarrender te maken, legt Bruno uit dat Koreanen hun leeftijd op een andere wijze definiëren. Koreanen zijn vanaf hun geboorte 1 jaar oud en tellen daar elke jaarwisseling een jaar bij op (ik sprak later iemand die 30 december jarig was en na twee dagen al 2 was).

Dezelfde avond kijk ik tijdens het tandenpoetsen in de spiegel, misschien toch tijd voor een botoxspuitje?

{ Lees de  reacties }

hits 4
Door Lisa op 02 september 2016

Leuk stuk!

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.