Popup-Niks-missen-2.png

19 oktober 2020 reacties 1

Kwaliteit door diversiteit

Als Diversity Office krijgen we nogal eens de volgende reacties te horen: "Niet iedereen is even blij met het diversiteitsbeleid." "Geslacht en kleur mogen geen verschil maken als we iemand aannemen." "Waarom hebben lhbt+-mensen speciale aandacht nodig op de universiteit?" "Ik ben kleurenblind. Ik zie alleen het individu voor me."

We zijn ons meer bewust van diversiteit en discriminatie dan in het verleden. We besteden aandacht aan verschillen tussen individuen en aan structurele ongelijkheden tussen groepen. We bespreken het op universiteiten, we zien het op de arbeidsmarkt, we maken er ruzie over op sociale media. En sinds de Black Lives Matter-stemmen klinken, begrijpen we meer dan ooit dat culturele en etnische achtergronden een verschil kunnen maken in hoe je het leven ervaart en in welke kansen en steun je krijgt.

De tegengestelde stemmen worden ook sterker. Voor sommigen is ‘diversiteit’ een verzamelnaam geworden voor allerlei soorten van wokeness die ons werk aan de universiteit en ons vreedzaam samenleven ondermijnen. Al dit gepraat over diversiteit ... waarom concentreren we ons niet alleen op ons academische werk? Kwaliteit is het enige dat telt.

Aanlokkelijk!

Een wereld waarin geslacht en kleur geen verschil zouden maken, klinkt mij geweldig in de oren. Een wereld van gelijke kansen en gelijke waarde is als een droom die uitkomt. Ik geniet inderdaad van de momenten dat ik iemand echt als individu tegenkom, waarbij ik onze verschillen in klasse, etniciteit, politiek, geslacht en bekwaamheid vergeet. Net zoals ik geniet van de keren dat ik iemand tegenkom die mij zo vreemd is en we onze verschillen koesteren.

In mijn wereld is het nog steeds een subtiel voorrecht als je blank, mannelijk, van middelbare leeftijd, hetero, goed opgeleid en valide bent

Maar eerlijk gezegd... dat is meestal niet de wereld waarin ik leef. In mijn wereld is het nog steeds een subtiel voorrecht als je blank, mannelijk, van middelbare leeftijd, hetero, goed opgeleid en valide bent. Subtiel. Geen duidelijk discriminerende regels. Geen officieel racisme. Zomaar wat onuitgesproken vanzelfsprekendheden over wat telt als kwaliteit als we op zoek zijn naar een excellente academicus. Zomaar wat bias in de manier waarop we onze gebouwen of onze curricula organiseren. Zomaar het toevallige gemak dat ons onderzoek gaat over blanke mensen uit de middenklasse die er toevallig uitzien als ‘de norm’...

Ik geef mezelf of iemand anders niet de schuld dat ik bevoorrecht ben. Ik heb mijn ouders, mijn talenten, mijn lichaam niet gekozen. Net zoals ik er niet trots op ben dat ik me in die bevoorrechte positie bevind alsof het iets is dat ik verdien. Maar ergens tussen schuld en trots ligt verantwoordelijkheid. Het leven heeft me een hand met kaarten gegeven en het is aan mij om ze te spelen. Ik kan ervoor kiezen om het beste uit mijn leven te halen. En ik kan ervoor kiezen om anderen soortgelijke kansen te geven.

Dus inderdaad, geslacht en kleur mogen geen verschil maken. Maar omdat ze dat op al die subtiele manieren doen, kan ik proberen dat in evenwicht te brengen. Seksuele en genderdiversiteit zouden op de universiteit niet relevant moeten zijn. Maar omdat het soms tot uitsluiting leidt, kan ik proberen te werken aan inclusie.

Kwaliteit zou het enige moeten zijn dat telt. En daarom zouden we in een perfecte wereld geen Diversity Office hebben. Maar totdat we die wereld bereiken, is gelijkheid – equality, elkaar dezelfde kansen geven – de weg naar kwaliteit.

Ruard Ganzevoort

Ruard Ganzevoort

Chief Diversity Officer en decaan van de faculteit Religie en Theologie

{ Lees de 1  reacties}

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.