02 juni 2020

Hindsight is 2020

reacties 0

Vorig jaar februari had ik wat gedonder. Het zag ernaar uit dat ik één enkel vak zou missen om mijn bachelor te kunnen halen. En daardoor kon ik vanwege de strengere harde knip dit studiejaar niet aan mijn master beginnen. Ik heb toen op mijn spreekwoordelijke blote knietjes met traanoogjes om een oplossing gebedeld bij de Examencommissie. Helaas. Regels zijn regels, niets kon geregeld worden. ‘Wij schrijven de reglementen niet, wij passen ze toe, helaas gebeurt dit regelmatig.’

Ik baalde. Nog een jaar studievertraging, daar zat ik niet op te wachten. Ik ben al lang met mijn studie bezig. Sommige mensen van mijn middelbare school begonnen al aan hun loopbaan, terwijl ikzelf nog geen enkel papiertje had. De stress schoot erin. Wat te doen? Dat ene vak moest hoe dan ook gevolgd worden, we gaan een jaartje extra bezig zijn. Dus ging ik op zoek naar alternatieve manieren om alsnog iets van mijn jaar te maken. Ik kwam aan bij een bestuursjaar, volgde wat extra-curriculaire vakken, werd politiek actief. Dit had ik allemaal niet kunnen doen als ik dit jaar aan mijn master was begonnen. Ik geniet er enorm van. Zoveel dat ik achteraf zelfs blij ben dat ik dit studiejaar niet meteen ben doorgestroomd naar mijn master en al deze kansen heb kunnen grijpen. Dit jaar had er beslist heel anders uitgezien als ik gewoon had gestudeerd.

Nu is er weer overmacht.

Afgelopen periode heb ik een vak online gevolgd en ik merk - hoe erg ik ook mijn best doe – dat mij dat niet lukt. Níet om mijn aandacht bij een webcamcollege te houden, níet om in de oude flow te komen of in een nieuwe werkbare flow, níet om te studeren op afstand. Ik kan nog zoveel pandemie-productiviteits-podcasts luisteren, het LOI onderwijs is niets voor mij. Misschien heb ik wel een hippe ongediagnosticeerde concentratiestoornis, misschien ben ik wel gewoon verpest door de videogames en ben ik daarom mijn discipline kwijt. Het maakt allemaal niet uit, het is de realiteit waarin ik moet leven.

Ik neem volgend studiejaar geen genoegen met online onderwijs

Nu de kans groot is dat we ook in het komende studiejaar voor een groot deel nog steeds genoegen moeten nemen met online onderwijs, ben ik gaan heroverwegen of ik dat wel wil, en mijn conclusie is: nee.

Dus ga ik weer op zoek naar een alternatieve manier om mijn jaar in te delen: meer besturen, meer werken, meer wat dan ook. Weer baal ik dat ik niet ‘gewoon’ aan mijn master kan beginnen, maar ik ben benieuwd hoe ik hier over een jaar op terugkijk. Achteraf terugkijken naar dit jaar, after all, hindsight is 2020.

Pieter van Rossum, penningmeester

p.van.rossum@studentenraadvu.nl

Pieter van Rossum

 

{ Lees de 0  reacties }

hits 236

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.