14 december 2016

Hard werken loont

Vandaag is de laatste collegeweek van start gegaan: ik kan het amper geloven. Maar dat betekent niet dat ik klaar ben. Eind januari moet ik drie grote essays inleveren. Volgende week dinsdag vlieg ik voor ruim twee weken naar Nederland, en daarna ga ik nog drie weken terug naar Sheffield. Toch wil ik minimaal één van de drie essays afhebben voor de kerstvakantie, zodat ik redelijk stressvrij door de feestdagen kan gaan. Verrassend genoeg heb ik daar nu al de motivatie voor, zes weken voor de deadline.

Haal je hoger dan een 70, dan word je echt aanbeden door de docenten

Dat komt niet alleen doordat ik het interessant vind, maar ook doordat ik cijfers heb teruggekregen waar ik tevreden mee ben. Een 65, een 63 en een 55. ‘Drie studententienen dus!’, grapten mijn vrienden uit Nederland toen ik dat vertelde. Ze hadden ongelijk, want een studententien (een 5,5) is hier een 40. Een 70 is zo’n beetje het hoogst haalbare. Als je hoger haalt, wat zelden voorkomt, word je echt aanbeden door de docenten. Alles tussen de 40 en 70 ligt dus ongeveer tussen de 5,5 en de 9. En om het nog wat ingewikkelder te maken: alles boven de 70 noemen ze First Class en verschijnt in Blackboard als het cijfer ‘1,0’. Alles tussen de 60 en 70 is de Upper Second Class, daarna volgt de Lower Second Class, de Third Class en vervolgens de keiharde Fail. Gelukkig wist ik dit voordat ik de cijfers op Blackboard zag verschijnen, want van een 2,1 (Upper Second Class) op je beeldscherm word je niet bepaald vrolijk.

Ik bespaar je het nodige rekenwerk: tot nu toe heb ik omgerekend naar Nederlandse cijfers ongeveer een 7,3, een 8,1 en een 8,3 gehaald. Maar o, ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest tijdens het achterhalen van mijn cijfers. Want als er iets is waar mijn docenten goed in zijn, is het studenten bang maken. Tijdens de colleges uiten zij hun journalistieke passies op een hele fijne manier, maar als het op opdrachten en essays aankomt, zijn ze wat minder vriendelijk. Zo moest ik laatst een proposal inleveren voor het vak ‘Free Speech & Censorship’ (en dan bedoel ik geen huwelijksaanzoek, maar een aankondiging over wat je gaat doen in je essay). Het laatste college voor de deadline was licht angstaanjagend. De docent was vooral bezig met benadrukken dat het vorig jaar niet al te best was gemaakt en dat we écht hard moeten werken. Om te eindigen met: ‘But you will be fine’, wat me verwarde. In het college na de deadline gebeurde hetzelfde: ze somde doodleuk de fouten op die wij hadden gemaakt, en toen wisten we onze cijfers nog niet eens. Maar gelukkig had ze gelijk met haar ‘You will be fine’, aangezien ik een ruime 7 heb gehaald. Hopelijk zal haar magische spreuk ook gelden voor de essays die ik na de kerst moet inleveren.

hits 4

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.