11 november 2019

Een ode aan mijn docenten

"Thank you for attending this new unit of study, it was a pleasure", zegt professor Bing Ling, waarna er, zoals dat hier altijd blijkt te gaan, een groot applaus opgaat in de collegezaal. Ik loop naar hem toe en bedank hem voor zijn waanzinnig interessante colleges. Voor de laatste keer klap ik mijn laptop dicht, pak ik mijn tas en loop ik de collegezaal uit. Dat was het dan alweer, de laatste les van het vak International Law and China en de laatste les in zijn totaliteit hier aan de University of Sydney.

Professor Ling, een middelgrote man met zijn haar altijd naar dezelfde kant gekamd, altijd hetzelfde net iets te kleine brilletje en altijd dezelfde jas aan, heeft een grote indruk op mij achtergelaten door zijn oneindige kennis over China en alle rechtsproblematiek die daarbij hoort. Ironisch genoeg, bedenk ik terwijl ik van de trap afloop naar de uitgang van het New Law Building, weet professor Bing Ling misschien wel iets te veel van China. Zijn kritische en eerlijke blik op het gedrag van China in internationale verhoudingen heeft ervoor gezorgd dat hij niet meer welkom is daar.

Er overvalt me een gevoel van, hoe zeg je dat, zegening?

De glazen schuifdeuren van New Law gaan open en ik stap naar buiten. De zon brandt gelijk op mijn gezicht en ik kijk omhoog naar de strakblauwe lucht. Heel snel schieten alle andere docenten die ik heb gehad door mijn hoofd en er overvalt me een gevoel van, hoe zeg je dat, zegening? De woorden van Irene Baghoomians mijn International Human Rights-docent, die ontzettend getalenteerd en ervaren is, passeren mijn gedachten: "Keep me posted on your future carreers, I want to know where you guys end up", zei ze tegen ons (5 exchange studenten). Hoe gaaf is het dat iemand die toch zo ver van je af staat en die meer ervaring heeft dan jij misschien ooit zal hebben, oprecht geïnteresseerd is in jouw toekomst, geweldig!

In de tussentijd ben ik alweer aangekomen bij mijn kamer. Zo snel als deze wandeling ging, zo snel lijkt ook het semester voorbij te zijn gevlogen. Nu alleen nog de studiepunten mee naar huis nemen en dan later maar weer verder terugkijken. Ik haal mijn pasje langs het slot en de deur gaat open, net zoals dat drie maanden geleden voor eerst het geval was.

Nog geen 24 uur later is alle emotie alweer verdwenen. Ik hang, zoals in elke tentamenperiode, alweer zo’n vier uur achter mijn laptop. Nog maar 1354 woorden voor essay 1, 2000 voor essay 2, 120 pagina’s voor tentamen 1 en 11 weken aantekeningen voor tentamen 2. Let's go and finish this!

hits 125

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.