Popup-Niks-missen-2.png

26 augustus 2020

Een beter milieu eindigt niet bij jezelf

Om de opwarming van de aarde te verminderen, moeten organisaties zoals de VU mensen aanzetten om bijvoorbeeld minder te vliegen. Door de coronacrisis vergeten we het bijna, maar we zitten ook midden in een klimaatcrisis. Die verhoogt de kans op extreem weer, zoals hittegolven, en tijdens zulke extreme omstandigheden sterven meer mensen. Dat gaat niet alleen over toekomstige generaties, het gaat ook over ons. De aarde is al bijna 1 graad Celsius warmer dan in pre-industriële tijden, de economische kosten door extreem weer zijn toegenomen tussen 1960 en 2000, en de economische groei van verschillende landen is lager door weersveranderingen die gerelateerd zijn aan klimaatopwarming. Deze veranderingen vergroten ook bestaande ongelijkheden tussen mannen en vrouwen, arm en rijk, en verschillende etniciteiten. De klimaatcrisis is een probleem dat andere problemen erger maakt. 

Wat moeten we doen om met z'n allen anders te blijven leven?

Om de opwarming van de aarde zo klein mogelijk te houden moeten we ten minste onze mobiliteit herzien. De laatste maanden hebben we al minder gevlogen, dus dit is een goed moment om op de ingeslagen weg verder te gaan. Maar hoe maken we hier een gewoonte van? Wat moeten we doen om met z’n allen anders te blijven leven? Aan de ene kant legt men soms de verantwoordelijkheid bij individuen. Maar vliegen, als het kan, is goedkoper, gemakkelijker en sneller dan treinen. Niet iedereen heeft evenveel middelen en motivatie om te treinen. Aan de andere kant legt men de verantwoordelijkheid bij politici. Die hebben echter duidelijk ook andere overwegingen. Dat zien we aan het feit dat de uitstoot van internationale luchtvaart niet eens onder de klimaatdoelen van het Verdrag van Parijs valt.

Maar tussen individu en politiek zitten organisaties. Zij kunnen een grote invloed uitoefenen op de keuzes van individuen. Kijken we even naar de dienstreizen die medewerkers aan de VU ondernemen, voor zover we daarover cijfers hebben. Als medewerkers zelf een Europese vlucht boeken en declareren, dan betreft het in minstens 16 procent van de gevallen een vluchtbestemming die je ook in minder dan 8 uur met de trein kunt bereiken. Als de VU dit zou ontmoedigen, door bijvoorbeeld in principe enkel een treinrit te betalen, dan zouden meer individuen andere keuzes maken.
Als we kijken naar vluchten die via het reisagentschap van de VU geboekt worden, dan kan zelfs 28 procent van de Europese vluchtbestemmingen in minder dan 8 uur met de trein bereikt worden. Als de VU het reisagentschap zou opleggen om voor deze reizen standaard een treinrit aan te bieden, dan wordt het eenvoudiger om voor de trein te kiezen, en veranderen allicht nog meer mensen hun keuzes.

Organisaties moeten ook veranderen

Er zijn nog meer prikkels die ons in de trein kunnen duwen. In sommige tenure-trackcriteria tellen conferenties als bewijs van een internationaal netwerk. Maar online netwerken kunnen evengoed expliciet worden erkend. Medewerkers willen weleens vluchten compenseren. Dat kan makkelijker door de optie voor koolstofcompensatie standaard aan te vinken, of door een lijst met meest effectieve organisaties te voorzien.

We hebben individuele verantwoordelijkheid. Maar een beter milieu eindigt niet bij onszelf. Voor echte verandering moeten we ook organisaties veranderen.

KATINKA QUINTELIER

OR-lid, docent strategie en ethiek

Katinka Quintelier

{ Lees de 0  reacties}

hits 115

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.