05 oktober 2016

De Nederlandse vluchteling

reacties 1

Zelfs Zuid-Korea ontsnapt niet aan de lange tentakels der globalisering. In Seoul wordt het wereldnieuws dan ook zeker gevolgd. Vooral de Amerikaanse presidentverkiezingen doen het goed in de internationale gemeenschap, dit echter wel tot de grote schaamte van mijn Amerikaanse medestudenten. Zij lijken geen enkel vertrouwen in de Amerikaanse politiek meer te hebben en grappen wel eens naar Europa te gaan verhuizen (mocht Donald Trump daadwerkelijk verkozen worden). Want in Europa is alles beter laat ik mij vertellen. Europeanen zijn namelijk progressiever, ze zijn intelligent en bovendien rationeel. Veel Koreaanse studenten sluiten zich daar bij aan. Ook zij zetten zich af tegen de politieke omstandigheden in hun land. De huidige Zuid-Koreaanse president Park Geun-hye is namelijk (ondanks democratisch verkozen te zijn) de dochter van voormalig dictator Park Chung-hee. Hoewel zij bij de oudere generatie vrij populair is, is ze dat bij de jongere generatie een stuk minder. Zij verwachten dat de politiek in Europese landen wel een stuk eerlijker moet zijn. Met dit in mijn achterhoofd besloot ik afgelopen week het nieuws met wat meer diepgang te gaan volgen.

Hier in Korea is het mij maar al te zeer duidelijk hoe kwetsbaar je als buitenstaander kan zijn

Mijn nostalgische gedachtes waren echter maar van korte duur. Helaas vind je buiten de Verenigde Staten ook verwarde politici, inclusief maffe kapsels. Wij hebben in Nederland dan geen rassenrellen maar hebben toch te vaak te maken met menigtes AZC-bestormers, hooligans en snotjongetjes met YouTube kanalen. Sterker nog, sommige Europese landen maken naar mijn mening al grensoverschrijdend beleid. Frankrijk - de republiek der vrijheid, gelijkheid en broederschap - deed onlangs al een een pijnlijke inbraak op de vrijheid van religie met haar schaamteloze boerkiniverbod en ook de Hongaarse overheid ziet er geen probleem in om getraumatiseerde vluchtelingen buiten haar grenzen weg te laten kwijnen.

Nu ik mij in een land als Korea begeef, is het mij maar al te zeer duidelijk hoe kwetsbaar je als buitenstaander kan zijn. Samen met Japan kent het Koreaanse schiereiland de meest homogene bevolking ter wereld. Het gevolg van vele jaren van isolationisme waardoor de Koreaanse cultuur zeer uniek maar ook vrij gesloten is. Zelf spreek ik haast geen woord Koreaans en voel ook dat het extreem moeilijk is om mij volledig aan een andere cultuur aan te passen. Maar eigenlijk moet ik niet zo zeuren, ik ben hier voor mijn plezier en niet omdat ik op de vlucht ben voor een strijd tussen psychopathische dictators en een terroristenclubjes. Natuurlijk, populisme vind je overal maar toch lijkt het af en toe of ook de ‘nuance’ op uitwisseling is. De vraag is alleen waarheen.

{ Lees de 1  reacties }

hits 4
Door frederike sandbergen op 05 oktober 2016

ben trots op je mooi verwoord ! Mijn super neef !

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.