13 oktober 2016

Cappadocia Dreaming

Wanneer de dagen van je exchange in de richting van ‘normaal’ beginnen te voelen, is het beduidend tijd om er weer op uit te trekken. Om lekker buiten mijn comfortzone te blijven besluit ik me aan te sluiten bij een bus vol mensen die ik nog nooit of wel 1 keer eerder had mogen ontmoeten. De vakantiebestemming is Cappadocia, uitgestrekt platteland in het hart van Turkije.

Vanaf de eerste zonnestralen staar ik vol enthousiasme naar de omgeving die mijn Bosnische reisgenoot als “helemaal niets” omschrijft. Ergens heeft hij een punt, maar ik heb nog nooit zóveel niets gezien! In tegenstelling tot het kleurrijke Istanbul rijden we hier door een voornamelijk geel, stoffig en leeg landschap. Ik krijg direct het gevoel in het Midden-Oosten te zijn en begrijp eindelijk hoe anders Turkije echt is dan Europa.

Cappadocia voelt als een gebied waar de tijd heeft stilgestaan. Dorpjes zijn ontzettend uitgestrekt, vaak zonder een echt centrum met winkeltjes. Het verschil met de vlakten zijn oude mannetjes die thee drinken in de nabijheid van een moskee of kerk. Op het omringende platteland kom je maar zelden tractors tegen. Hier worden op kleine boerderijtjes de aardappels door de hele familie met de hand geplukt en in zakken verzameld. Dit betekent niet dat de technologieën het Turkse platteland nog niet hebben bereikt. Leven volgens je oorsprong is een belangrijk onderdeel van de Turkse trots. Mensen in Turkije weten waar ze vandaan komen en blijven hier altijd mee verbonden. De industriële revolutie is in Turkije pas zeer laat ingezet omdat veel Turken er niets voor voelden om naar de stad te verhuizen. Mannen en vrouwen van het platteland kwamen naar de havensteden als seizoensarbeider of voor enkele jaren, maar keerden altijd weer terug naar hun eigen boerderij of familie. Het was dan ook zeker geen optie om je zelfstandigheid op te geven en de eigen boerderij onderdeel te laten worden van een groter boerenbedrijf.

Mensen in Turkije weten waar ze vandaan komen en blijven hier altijd mee verbonden

Verbintenis met het platteland van Cappadocia heeft helaas weinig te maken gehad met het behoud van de bijzondere omgeving. De vulkanische ondergrond is door de jaren heen in allerlei grillige vormen afgesleten, met valleien, rotsformaties en “elfenschoorstenen” als gevolg. Verschillende volkeren hebben in dit vulkaansteen hun huizen, kerken en ondergrondse schuilplaatsen uitgehouwen. Sinds vijf jaar worden enkele van deze locaties tot een museum gemaakt en beschermd. De namen van vele voorgaande bezoekers zijn echter gekrast in het eeuwenoude pleisterwerk en het vragen van absurd hoge prijzen aan iedereen die geen Turks spreekt maakt dat het toerisme al jaren afneemt. Mijn Turkse reisleider organiseert dit tripje gelukkig al zestien jaar en weet precies waar hij wel en niet zijn moet. Een fantastisch weekend vol goede gesprekken, onbeperkte buffets en fotobreaks wordt afgetopt met een magische ervaring: een ballonvaart over het droomlandschap van Cappadocia.

hits 6

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.