23 januari 2017

Campusgedicht #44 - Belle VU

Belle VU

Ik ben heel
Breekbaar
En jij lang
Voordat ik
Op springen stond
Gebroken
Jouw brokstukken
Deden mij hopen
Ook zo mooi
Uit elkaar te spatten
In een mozaïek
Van ongelijke
Eenheden
Verdeeld
Over een plein in puin
Hopen
Brengen dromen
Mij verder van
Mijn bed
En toch
Dichter
Bij huis.

 

foto: Yvonne Hendriks

hits 15

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.