15 december 2017

Bye Bye Buffalo

Het einde is in zicht. Terwijl ik aan het leren ben voor mijn finals, realiseer ik mij niet dat ik over iets meer dan een week gewoon weer “thuis-thuis” ben. De tijd is voorbijgevlogen. Ja, ik weet het: het is cliché om te zeggen ‘dat het zo snel voorbij ging’. Maar ik zweer het: het voelt echt zo.

Ik weet nog heel goed dat ik de allereerste dag op de campus aankwam en meteen dacht: “Ik ga hier dus echt verdwalen.” Maar ik moet zeggen dat ik inmiddels aardig de weg weet. Hier voelt het ook als thuis, vooral als ik terugkom van een tripje en lekker in mijn eigen bedje mag slapen. Ook al deel ik met twee anderen een kamer.

Elke avond is bij ons gewoon een sleepover, want mijn slaapkamer is ook hun slaapkamer. En ik ga mijn bedje toch wel missen, zelfs het krakende geluid wanneer je met één vinger het bakstenen matras aanraakt. De muffe geur die van de verwarming afkomt. Alle haardossen en zandhoopjes die zich verzamelen op de vloer.

De badkamer daarentegen ga ik missen als kiespijn. Ten eerste is het altijd een verrassing of één van de twee douches vrij is. Dat is nog best een ding met twaalf meiden. Eenmaal eronder plakt het douchegordijn vast aan je lijf en heeft de douche zelf ook zijn mankementen. Één douchekop is gewoon een harde straal water die zo de extensions uit je haar spoelt, terwijl ik in de andere douche nooit mijn conditioner uitgespoeld krijg. Tot overmaat van ramp hebben de douches sinds de winter is begonnen ook besloten dat het warme water soms op is. ARGH!

Elke avond is bij ons gewoon een sleepover, want mijn slaapkamer is ook hun slaapkamer

Ik kan ook niet wachten tot ik weer lekker normaal (Hollands?) eten kan krijgen. Voor het slapengaan hebben wij in de kamer een ritueel waarbij we al het eten opnoemen waar we zin in hebben, maar hier niet kunnen krijgen: kroket, patatje satésaus, kipburger, barbecuekrieltjes en nog veel meer. Ik bestorm meteen de eerste de beste Febo die ik tegenkom op Schiphol. Maar ook de hutspot en boerenkool zijn van harte welkom.  

De dingen die je in Nederland als vanzelfsprekend beschouwt, ga je pas missen als je er een paar maanden afstand van moet doen. Daar valt bijvoorbeeld ook lekker water drinken uit de kraan onder. Voor nu is de American dream even over, maar ik kom zeker weten terug.

Ik wil graag al mijn trouwe lezers bedanken. Voor de internationale lezers: SHOUT OUT TO MY READERS! En natuurlijk ook Advalvas bedankt dat ik voor jullie mocht schrijven, het was mij een genoegen.

Noot van de redactie: jij ook heel erg bedankt voor je enthousiaste blogs, we hebben ze met plezier geplaatst!

hits 4

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.