24 november 2016

Brits zijn is weer cool

Ruim een week geleden werd bekend dat Donald Trump de nieuwe president wordt van Amerika. Dat het voor velen een nachtmerrie was die uitkwam, werd wel duidelijk toen ik die ochtend – enkele uren na de uitslag - door mijn Facebooktijdlijn scrollde.

De eerste update die ik las, was van een van de Britse studenten aan wie ik Nederlands geef. ‘So it’s cool to be British again right? Our fuck-up wasn’t the biggest one of this year!’, had ze geschreven. Enkele dagen later postte een van mijn Britse Facebookvrienden een artikel dat hij geschreven had. Hierin vergeleek hij uitvoerig Brexit en Trump met elkaar: beide een onverwachte werkelijkheid. Ik kon me in zowel de statusupdate als in het artikel van mijn twee Britse Facebookvrienden vinden: plotseling heeft iedereen medelijden met de Amerikanen, en valt de situatie in Engeland wel weer mee.

Hoewel de Britten hun gevoelens over de relatie tussen Brexit en Trump dus wel uitten op sociale media, werd dit helemaal niet aangekaart in mijn journalistieke colleges. Ik heb de woorden Trump, Clinton of Brexit letterlijk niet één keer horen vallen die week, wat me enigszins verbaasde. Het was dus duidelijk dat niemand het erover wilde hebben. Misschien worden de Britten er op deze manier weer aan herinnerd hoe zij de wind van voren kregen vanuit de hele wereld toen Brexit bekend werd.

 

Our fuck-up wasn’t the biggest one of this year

Die kritiek is naar mijn mening onterecht, want Britten zijn ontzettend vriendelijke mensen die dit niet verdienen. En dit kan ik wel met zekerheid zeggen, aangezien ik al bijna drie maanden weg ben van het ‘directe’ Nederland. Als je hier in de bus geen ‘thank you’ zegt als je uitstapt, wordt dit als onbeschoft ervaren. Als een auto je voorlaat, is het echt een no go om gewoon over te steken zonder een dankgebaar te maken. Als toerist (ik spreek vanuit de ervaring van mijn ouders, die me afgelopen week bezochten) word je hier met alle liefde geholpen. Ze doen er alles aan om je - ondanks een eventuele taalbarrière - te begrijpen. In Nederland vindt men toeristen vaak irritant en wordt men gek van die kuddes met selfiesticks die voor de Amsterdamse grachten staan te poseren. In Engeland worden ze juist met open armen ontvangen.

Natuurlijk is de open houding van de Britten ook een cultureel aspect, maar ik weet ergens wel zeker dat het óók komt door Brexit. De meeste Britten schamen zich ervoor, willen helemaal niet weg van Europa, willen een eenheid vormen met de wereld. Helaas kunnen ze niets aan de situatie veranderen: ze moeten zich er bij neerleggen. En dat ze dat op zo’n manier doen, vind ik heel bijzonder.

hits 3

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.