Onbeperkt ontbijtbuffet

13 juni 2018

Onbeperkt ontbijtbuffet

Een van mijn heimelijke genoegens is overnachten in een Van der Valk-hotel. Ik ben gewoon gek op geforceerde en een tikkie ordinaire luxe vlak langs de snelweg. Hotel Breukelen is mijn favoriet. Als ik de drakendaken van Breukelen zie naderen maakt mijn hart een sprongetje. Dat komt denk ik omdat het de enige plek is waar ik mijn familie uit Indonesië eens heb ontmoet. Een van mijn vaders neven wilde graag een reünie organiseren en koos die plek uit. Als ik daar nu over nadenk vind ik het een beetje verdrietig: al die mensen uit Indonesië overgevlogen om in Nederland langs de snelweg in een Chinees-uitziend hotel te eten. Wat moeten ze gedacht hebben? Er was zelfs een Indonesisch buffet geregeld; grote schalen gadogado en rendang onder warmtelampen, natte nasi uit een kom. De Indonesische delegatie liet dat buffet links liggen en bestelde sliptong en schnitzel van de kaart. Ik herinner me ook een tuin omringd door bloesembomen met in het midden een vijver vol koikarpers. Ik herinner me hoe mooi ik ze vond, met hun stevige geschubde lijven en hun feloranje vlekken. Ik herinner me een nichtje dat zegt dat koikarpers wel vijfhonderd eitjes leggen, maar meer dan de helft daarvan opeten. “Ze kunnen zich gewoon niet beheersen”, hoor ik haar nog zeggen, “omdat het beesten zijn.”

'Ze kunnen zich gewoon niet beheersen omdat het beesten zijn'

Ik las in NRC dat Hotel Breukelen op de schop gaat. Het drakendak wordt verwijderd. Alle oriëntaalse elementen gewist. Het hotel gaat ‘ontchinesen’, aldus NRC, want ‘dat is niet meer van deze tijd’, vindt de nieuwe eigenaar.
Vorig jaar kreeg ik voor mijn verjaardag een nachtje Hotel Breukelen cadeau. De wandeltuin en koikarpers waren toen al verdwenen. Maar er was wel een zeer uitgebreid ontbijtbuffet, stelde de vrouw achter de receptie me gerust toen ze mijn beteuterde gezicht zag.

Het mooiste van een ontbijtbuffet is natuurlijk dat het onbeperkt is, dat hoef ik je niet uit te leggen. Roestvrijstalen schalen met van dat glanzende gescramblede ei zo ver je kunt kijken, eenpersoonspakjes ontbijtgranen, dikke plakken rookkaas dakpansgewijs uitgestald, feestelijke miniversies van zoete snacks: alles is aanwezig en alles is in overvloed.

Niet die keer. Het werd bij binnenkomst al door een zwetende medewerker medegedeeld. “Houd er rekening mee dat er vandaag misschien wat minder aanbod kan zijn” zei hij, hij durfde ons niet aan te kijken. “Wat bedoel je?” vroeg de vrouw voor mij. “Er is iets misgegaan met de levering vandaag, mevrouw”, antwoordde de medewerker, “daarom kan het zijn dat er van bepaalde producten misschien iets minder is vandaag.” Hij keek ons wanhopig aan. “Excuses voor het ongemak.”

Ik voelde de sfeer veranderen. Ik werd opzij geduwd door mevrouwen en meneren die elkaar ellebogend uit de weg probeerden te ruimen voor de laatste snee suikerbrood. Mensen die hun kaiserbolletje opeens met wel zeven plakken rosbief belegden en verklaarden dat áltijd zo te doen. Aan het eind van het buffet ontstond een relletje waarbij iemand ervan werd beschuldigd twee appels in zijn zak te hebben gestopt. 

En zo zag ik daar, in de rij voor het onbeperkt ontbijtbuffet, opeens een schitterende metafoor voor onze samenleving. “Ze kunnen zich gewoon niet beheersen!” zei mijn vriend geschrokken. Omdat het beesten zijn, dacht ik. 

hits 1069

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.