Geef de schoonmakers gratis onderwijs

Christine Otten, die het afgelopen jaar huisschrijver van de VU was, pleit voor gratis cursussen voor de schoonmakers.

De cartoon is van Bas van der Schot

Januari 2010

Vanaf de eerste dag dat ik de VU binnenliep, voelde ik me er thuis. Dat kwam omdat de docenten, studenten en medewerkers bij Letteren en andere faculteiten, de VU-boekhandel en –uitgeverij en Ad Valvas niet te vergeten, ontzettend warm en aardig waren voor me. Maar ik voelde me er ook als een vis in het water omdat de VU zo’n cultureel gemengde universiteit is.

Beneden in de hal bruist het op een doordeweekse dag van mensen uit alle windstreken. In de lift hoorde ik soms talen die ik niet kon thuisbrengen. Studenten vertelden verhalen die associaties opriepen met De sprookjes van 1001-nacht. Of ze deden verslag van hun strijd om zich te bevrijden van het anti-intellectualistische en soms bekrompen onstedelijke Hollandse milieu waarin ze waren opgegroeid.

De VU is een universiteit met een missie. Behalve een thuis bieden aan al die mensen met verschillende culturele en religieuze achtergronden, wil de VU met nadruk een positieve bijdrage leveren aan onze samenleving, in het besef dat we niet alleen studeren en doceren voor ons eigen heil, maar juist om onze medemens en de samenleving ook van dienst te zijn. Niet alleen nemen, zeg maar, maar ook geven. Die gedachte spreekt me als mens en auteur zeer aan.

Dit is niet mijn droom
Na een aantal weken besefte ik dat de schoonmakers van schoonmaakbedrijf Robbers, veelal mensen afkomstig uit Ghana, maar ook uit Suriname, Turkije, Marokko en Nederland, in de kelder hun kantoren en kantine hadden. In de tl-verlichte kelderruimten zocht ik de mannen en vrouwen op die de VU iedere dag weer zo blinkend schoon en fris maken. Sommigen waren zo aardig mij een glimp van hun verhaal te gunnen. Uit Ghana naar Europa gekomen met de hoop op een beter leven. In Ghana was geen toekomst, geen geld, geen onderwijs. Denk maar niet dat het mijn verlangen was schoonmaker te worden, lieten ze me weten. Ik sprak met intelligente ambitieuze mensen, wier dromen op studies en carrières gaandeweg gesmoord waren in de werkelijkheid van onze ongelijke en keiharde wereld, waarin mensen heus niet allemaal dezelfde kansen hebben. Ze waren trots op hun werk als schoonmaker, maar toch knaagde er iets. “We worden alleen maar gezien als er iets niet goed schoon is”, verwoordde een van hen het.

Vandaar mijn oproep aan het college van bestuur: bied deze dappere mannen en vrouwen, die net als studenten en docenten bij de VU hóren, gratis onderwijs aan. Bijvoorbeeld vier of vijf cursussen per jaar, waarvoor deelcertificaten gehaald kunnen worden. Over de vorm moeten jullie zelf nadenken. En vooral praat met hen! Laat als VU zien dat het jullie ernst is met de naastenliefde. De schoonmakers in heel Nederland voeren actie voor betere werkomstandigheden en beloning. Vrij onderwijs aanbieden zou een steuntje in de rug zijn. Een blijk van echte en diep menselijke solidariteit.

Christine Otten is schrijver/journalist en tot 1 februari 2010 schrijver op locatie (VU)

Commentaar (1)

Toon/Verberg commentaar formulier