OPINIE
Kom in actie tegen verdwijnen binnentuin
Grauwheid en verrommelling teisteren de VU-campus, vinden de biologen Bert de Boer en Nico van Straalen. Nu er weer een binnentuin - dit maal met zeldzame treurceders - dreigt te verdwijnen, is voor hen de maat vol.
Het is al jaren gebruikelijk dat elke vierkante meter groen op de campus ten prooi valt aan steen en beton. De VU wordt steeds grijzer. Er is haast geen mogelijkheid meer voor personeel en studenten om de lunch te gebruiken in een aangename, groene, buitenomgeving.
Prachtige treurceders
Ondergetekenden kwamen er bij toeval achter dat er serieuze plannen bestaan om de binnentuin tussen de H, M- en O-vleugel van het W&N-gebouw met de grond gelijk te maken ten behoeve van een centrale afvalverzamelplaats. Er zijn al sleuven gegraven rond drie prachtige treurceders van 70-80 jaar oud, familie van de beroemde Libanonceder. Ook staat er in de tuin een prachtige Japanse Parasolden, een zeldzame en zeer langzaam groeiende Kleinbladige Stewartia en vier Rode Pruikenstruiken uit China. Dan noemen we nog niet eens de zeldzame Japanse dwergbamboesoort Shibataea kumusasa, twee Pronkklokjes uit de Himalaya en een treur-Katsura. Deze planten, allemaal bijzonder en zeer kostbaar, zijn afkomstig van de Floriade in 1982.
Driehonderd medewerkers.
Naar schatting 300 medewerkers kijken uit op de betreffende binnentuin en genieten daar dagelijks van. Straks kijken ze waarschijnlijk uit op een stenen vlakte met containers, rammelende afvalkarretjes en heen en weer rijdende vrachtwagens.
Ooit kon de VU zich profileren als de best bereikbare campusuniversiteit, maar dat voordeel is verdwenen sinds andere universiteiten geïnvesteerd hebben in hun infrastructuur. Je hoeft maar te kijken naar het Huygens-gebouw van de Radboud Universiteit Nijmegen en de nieuwe campus aan de Droevendaalsesteeg in Wageningen om te zien hoe het ook kan. Ook de UvA is erin geslaagd om het Science Park, niet echt een A-locatie, een zekere allure te geven.
Campus verrommelt
Het is een feit dat de campus al jaren verrommelt. Ons W&N-gebouw heeft een uitstraling van nul. Pal voor de ingang ligt een kale stenen vlakte met geparkeerde auto's. Zelfs de fietsen moesten wijken om ruimte te maken voor lossende vrachtwagens. De argeloze bezoeker en de aankomende student wanen zich op een distributiecentrum van Van Gent en Loos. Aan de rand van de Buitenveldertse laan lag een mooie heemtuin met vele bijzondere planten en een vijver. Daar staat nu een oerlelijke blokkendoos.
De rector heeft terecht gewezen op de vaak belabberde positie van de VU in allerlei nationale ranglijsten. Hij mag er vanuit gaan dat docenten zich uitsloven om het onderwijs op topniveau te verzorgen. Maar er is één ding waar ze niks aan kunnen doen: de gebouwvoorzieningen, waarop de VU systematisch lager scoort dan andere universiteiten. De uitstraling van een nieuw gebouw op jonge mensen moet niet onderschat worden. Omdat de verschillen klein zijn, geeft dit soms de doorslag. Vooral bij doelgroepen die van nature aandacht hebben voor de leefomgeving, zoals biologiestudenten.
De voortdurende achteruitgang van de leefbaarheid van de campus moet een halt toegeroepen worden. Wij roepen personeel en studenten op in opstand te komen tegen de kaalslag van de HMO-binnentuin.
Bert de Boer, universitair docent structuurbiologie
Nico van Straalen, hoogleraar dierecologie
 |
Toon/Verberg commentaar formulier
De ligging naast een zeer drukke en vervuilende autosnelweg (A10-zuid) is verre van optimaal.
Ook een bestuur dat niet begrijpt dat groen essentieel is voor gezondheid en voor een goed leefklimaat, getuigt van weinig wijsheid.
Brrrr !
De verbrokkeling van de vele gebouwen geeft daarbij een rommelige en onsamenhangende uitstraling.
Tijd voor een cursus Feng Shui voor het bestuur en alle medewerkers ?
Het wordt tijd dat de VU en het VU-ziekenhuis een andere locatie gaan zoeken aan de rand van de stad !