22 november 2011 - New Urban Collective (N.U.C.) organiseerde woensdagavond 16 november het debat 'Voor de lieve rede'  op de VU, over de multiculturele samenleving. De ‘zwarte-piet-is-racisme’-jongens zorgden voor een verhit debat.

N.U.C.-voorzitter en VU-student Mitchell Esajas leidt de avond in met de woorden: “Yes, we can”. De goed gevulde collegezaal is voor vanavond een podium van hoop met bijdragen van PvdA-politicus Tanja Jadnanansing, cabaretier Jörgen Raymann, motivational speaker Leila Prnjavorac en spoken-word poet Kirsten van den Hul. Doordat de vier sprekers hun persoonlijke discriminerende ervaringen regelmatig afwisselen met grapjes blijft de sfeer luchtig, ondanks de serieuze onderwerpen die besproken worden.

Oorlog

Tanja Jadnanansing, tevens initiatiefnemer van dit debat, imponeert het publiek met haar charisma. Het is duidelijk dat zij op het podium staat met één reden. “Een oorlog te voeren” tegen discriminatie en racisme, “niet met wapens, maar met woorden”. Oorlog, een onderwerp dat de tweede spreker Leila Prnjavorac, maar al te goed kent. Zij vluchtte op haar elfde uit Bosnië vanwege de oorlog. Prnjavoracs verhaal motiveert het publiek. Want hoewel zij zwaar dyslectisch is en pas op haar elfde Nederlands leerde spreken, heeft zij zich opgewerkt. Ze is radiopresentator en heeft een eigen bedrijf, Lvision. Met haar aanstekelijke optimisme probeert zij jongeren ertoe te bewegen hun kansen te zien en deze vervolgens te grijpen. “Laat anderen je helpen,” zegt ze, “want zonder steun van anderen die in mij geloofden, had ik dit allemaal nooit gekund.”

Optimisme

Als derde op de avond spreekt dichter Kirsten van den Hul. Ze is klein van stuk maar verplettert de zaal met haar scherpe teksten. Als spoken-word poet legt ze de vinger precies op de zere plek, de groeiende intolerantie in Nederland. Na zinnen als “apparently in the Netherlands some are more free than others” klapt het publiek uitbundig voor haar. Cabaretier Jörgen Raymann is ook zichtbaar onder de indruk als hij het podium op loopt. “Waarom ben ik nou weer na haar?” begint hij grappend. Om op serieuze toon te vervolgen: “Ik ben een eeuwige optimist. Ik ga een ander niet de schuld geven van discriminatie.” Hiermee raakt hij de kern van het gemeenschappelijke gevoel, racisme moet je bestrijden met optimisme. Raymann vervolgt: “Ga niet met je vinger anderen beschuldigen van discriminatie, hiermee raak je alleen maar in een negatieve spiraal. Ontwikkel jezelf en werk hard.”

Zwarte Piet

Na de pauze volgt een verhit debat. Dit komt vooral door de aanwezigheid van twee jongemannen, Quinsy Gario en Kno’ledge Cesare, die voor de gelegenheid zijn uitgenodigd. De reden? Zij zijn op 12 november tijdens de landelijke sinterklaasintocht in Dordrecht gearresteerd vanwege hun vermeende protest tegen het sinterklaasfeest. Naar eigen zeggen droegen ze slechts een T-shirt met daarop de tekst “Zwarte Piet is racisme”. Aan het publiek leggen ze uit waarom zij het droegen. “Het is een discriminerend feest. Ieder jaar debatteren we erover maar ook ieder jaar blijft het daarbij. Wij willen dit feest nu voor eens en voor altijd veranderen, zonder zwarte piet.” Een overgrote meerderheid van de zaal steunt de jongens en vraagt aan ze waar zij die shirts kunnen kopen.

Quinsy noemt de website, maar zegt er bescheiden bij: “Mensen moeten ons nu niet gaan zien als leiders van een beweging. Laten we er gewoon voor zorgen dat dit het jaar is dat het sinterklaasfeest verandert.”

Tekst: Student-reporter Veronique Aicha Achoui

Commentaar (2)

Toon/Verberg commentaar formulier