22 juni 2011 - Een studiereis naar Israël werd een nachtmerrie toen vijf ‘getinte’ studenten op Schiphol door Israëlische veiligheidsmensen werden onderworpen aan een vernederende veiligheidsprocedure. Ze werden onderworpen aan een kruisverhoor, moesten zich uitkleden en werden wel heel grondig gefouilleerd. Na afloop kregen ze hun spullen in onderdelenj weer terug. Ze zijn ervan overtuigd dat er racisme in het spel is en laten het er niet bij zitten.

Het moest een horizonverbredende reis naar Israël en de Palestijnse gebieden worden, om zelf te zien hoe het daar was. “Om met Israëlische en Palestijnse studenten en docenten te praten”, aldus Ghezal Kakar, (23) student International Business Administration. “We wilden beiden kanten zien”, zegt Aroosa Khan (27) die gezondheidswetenschappen studeert. “We zouden er met een open mind naartoe gaan”, vult student Management Consulting Khadija Kabli (23) aan. De belangstelling voor de reis, georganiseerd door Dialoog@VU, een platform in het kader van de diversiteit, was groot. Veertig mensen meldden zich aan, er was maar plaats voor vijftien. Er was een selectieprocedure, een gedegen voorbereiding, eind januari vertrok de groep, onder begeleiding van diversiteitscoördinator Wim Haan, naar Israël.

Vernederend

Maar het avontuur begon meteen op Schiphol al met een nachtmerrie, toen Kakar, Khan, Kabli en twee mannelijke studenten (ze willen niet met hun naam in de krant) door beveiligingsmensen van de Israëlische vliegmaatschappij El Al apart werden genomen en aan een vernederend onderzoek onderworpen. “Eerst werd ons gevraagd waar we vandaan kwamen”, vertelt Khan. “Ik zei: uit Amsterdam. Nee, vroegen ze toen, waar kom je écht vandaan?”

“Tegen mij begonnen ze Hebreeuws te praten”, aldus Kakar. “Toen ik zei dat ik geen Hebreeuws versta, bestudeerden ze mijn paspoort, en wilden ze weten waar ik dan vandaan kwam. Ik ben in Nederland geboren, zei ik. Maar daar werd geen genoegen mee genomen. En dezelfde vragen werden me steeds door andere personen opnieuw gesteld. De manier waarop er gevraagd werd, de toon en de houding gaven me een naar gevoel.”

Bedreiging

De vijf kregen een sticker op hun boarding pass. Op de sticker stonden vijf letters. Daarvan was de ‘T’ omcirkeld. “De T van ‘threat’”, legt Kabli uit. “We waren een bedreiging. Toen ik zei dat in Marokko ben geboren, vroegen ze wat ik hier doe. En of ik misschien bommen bij me had. Ik moest daar een beetje om lachen, maar dat vonden ze absoluut niet leuk.”

Daarna werden de vijf meegenomen naar een kelderverdieping, waar ze eerst in een hok werden gefouilleerd en daarna werden gesommeerd zich uit te kleden. “Ik zeg, ‘pardon?’ maar daar werd niet op gereageerd”, vertelt Kabli. “Eerst moest ik mijn schoenen uitdoen, toen werden mijn voeten zo’n beetje gemasseerd, toen moest ik mijn vestje uitdoen, mijn blouse, en ik moest zelfs mijn beha afdoen.”

“Ik was echt helemaal in verwarring.”, zegt Kakar “Ik stond daar op een gegeven moment met mijn skin-tight jeans afgestroopt tot op mijn knieën, terwijl een vrouw een lange stok met een lapje stof eraan over mijn lichaam streek. Daarbij werd dan in het Hebreeuws geschreeuwd tegen iemand achter de deur van dat hok, die op een kier stond. Iedere keer als ik iets vroeg was het standaard antwoord:  I’m sorry but this is the procedure. Ze zaten echt overal aan.”

In je nakie

“Daar sta je dan in je nakie voor een paar mensen in pak”, zegt Kahn, “die tegen elkaar schreeuwen in een taal die je niet verstaat. Misschien vind je het gek, maar ik werd er paranoïde van. “ Kabli valt haar bij: “Inderdaad, je gaat bijna aan jezelf twijfelen: ben ik fout? Heb ik contacten met terroristische organisaties?” “En als dit in Israël was gebeurd, dan was het toch anders geweest”, zegt Kakar. “Maar dit was gewoon op Nederlandse bodem!”

Commentaar (1)

Toon/Verberg commentaar formulier