  2 maart 2011 – Ze zijn pas halverwege hun termijn, maar de bestuurders van de studentenvakbonden ISO en LSVb zijn alweer op zoek naar goede opvolgers. Een gesprek met ISO-voorzitter Guy Hendricks en de vice-voorzitter van de LSVb, Maaike Verhoek.
Wat hebben jullie tot nu toe bereikt?
Hendricks: “Het duurt nog wel even voordat alle kabinetsplannen behandeld zijn en het is afwachten wat we er nog aan kunnen veranderen. Ik ben natuurlijk wel trots op het protest dat we op 21 januari samen met de LSVb en de Landelijke Kamer van Verenigingen hebben georganiseerd.”
Verhoek: “Onze echte wapenfeiten moeten nog komen, denk ik. Maar we hebben het hoger onderwijs inderdaad flink onder de aandacht gebracht. Na de presentatie van het regeerakkoord ging het alleen maar over de cultuurbezuinigingen, door onze inspanningen is hoger onderwijs nu een thema geworden bij de Provinciale Statenverkiezingen.”
Wat waren de mooiste momenten?
Guy Hendricks: “Twintigduizend studenten toespreken op het Malieveld en aan het eind van een hectische dag concluderen dat het gesmeerd liep.”
Verhoek: “De dag dat het regeerakkoord werd gepresenteerd. Dan sta je als bestuur op scherp om zo snel mogelijk met een reactie te komen. Verder kon ik me een jaar geleden niet voorstellen dat ik zonder zenuwen naar een overleg met de staatssecretaris zou gaan, terwijl ik nu soms denk: vriend, ik vind dat niet zo’n briljant plan.”
Wat doen jullie nog meer, behalve actievoeren?
Verhoek: “De LSVb werkt met verschillende organisaties aan een gezamenlijk plan voor de studentenhuisvesting. Instanties en overheden wijzen de hele tijd naar elkaar, terwijl het kamertekort blijft. Dat moet veranderen.”
Hendricks: “Wij zijn bezig met het leengedrag van studenten. Dat loopt echt uit de hand, maar de politiek is daar helemaal niet mee bezig. Het is op dit moment wel lastig om onze aandacht te verdelen tussen de kabinetsplannen en het uitwerken van onze eigen ideeën.”
Hoe ziet een week van een LSVb- of ISO-bestuurder eruit?
Verhoek: “Iedereen heeft vaste taken en een eigen portefeuille, ik ben bijvoorbeeld verantwoordelijk voor onderwijs en de medewerkers op ons kantoor. Daarnaast is er het overleg met de achterban en met politieke en andere partijen. Je maakt gemakkelijk zeventig tot tachtig uur per week.”
Hendricks: “Voor de voorzitter is het woordvoerderschap een van de voornaamste taken. Dat zorgt voor veel last minute afspraken en dat kan mijn schema bijzonder chaotisch maken. Er is nog geen dag geweest dat ik de klok heb zitten wegkijken.”
Waar krijgen jullie opvolgers mee te maken?
Verhoek: “Die krijgen veel voor de kiezen. Er zijn veel kabinetsplannen die nog moeten worden uitgewerkt: de wijziging van de studiefinanciering, selectie aan de poort, de uitvoering van het Veerman-rapport. En misschien ook de langstudeerregeling, want het zal erom spannen of die voor de zomer door de Eerste Kamer komt.”
Hendricks: “In april komt de Onderwijsinspectie ook nog met haar rapporten over Inholland en het hbo. Als de problemen sectorbreed zijn, dan zullen onze opvolgers daar hun handen aan vol hebben.”
Wat moet je kunnen om bestuurder te worden?
Hendricks: “Multi-tasken en overzicht houden. Politiek is een spelletje dat hard gespeeld wordt: je moet overleggen met veel verschillende partijen, die allemaal een eigen belang hebben. Soms proberen partijen je voor hun karretje te spannen en moet jij bepalen wat nu echt in het belang van de student is. Daar moet je tegen kunnen, maar het is wel heel leerzaam.”
Verhoek: “Je moet inderdaad prioriteiten kunnen stellen en goed kunnen samenwerken. Maar je hoeft echt niet alles al te kunnen; je wordt stevig ingewerkt.”
Heb je nog tijd voor andere dingen of kun je je vrienden beter de deur uit doen?
Hendricks: “Mijn sociale leven staat wel een beetje op een laag pitje, maar dat moet je voor lief nemen. In ruil daarvoor krijg je een heel avontuurlijk jaar.”
Verhoek: “Dat is waar, maar ik heb er ook een sociaal leven bij gekregen, met veel nieuwe mensen.” (HOP, Marijke de Vries)
 |
Toon/Verberg commentaar formulier