Psychose

09 maart 2017

Psychose

De buurvrouw van de overkant is opgenomen met een psychose. Ze zat op haar balkon. De politie arriveerde. Twee jonge mannen die hier overduidelijk niet veel zin in hadden. Veldwerk was hen beloofd, actie, geen psychotische vrouwen van middelbare leeftijd. Ze riepen naar haar dat ze de deur van het slot moest halen. Zij riep terug dat ze niet gek was. Hierna verdween ze. De politiejongens overlegden of ze de deur misschien moesten intrappen. Daar hadden ze allebei wél zin in.

Rita, de buurvrouw die altijd op het terras van de snackbar op de hoek zit, slenterde langs. Ze zei: “Dat krijg je ervan. Pas maar op.” Om haar nek glom in goud haar naam. Ze gaf me een geruststelling en een waarschuwing tegelijk. “Dat krijg je ervan”, zei ze, dat sloeg op iets wat de buurvrouw wel gedaan had, en Rita en ik bijvoorbeeld niet. Maar ze besloot die geruststelling met “pas maar op”, een waarschuwing die sloeg op iets dat mij nog niet overkomen was, maar wel binnen handbereik lag.

De psychotische overbuurvrouw is nog steeds niet terug. De gordijnen van haar appartement zijn gesloten. Als ik aan tafel tot uit den treure statistiekoefeningen zit te doen, denk ik vaak aan haar. En aan mezelf. Je kunt je flink verliezen in hoe ijl de grens tussen gekte en gezond is, tussen thuiskomen en opgenomen, tussen dat krijg je ervan en pas maar op. Een weinig geruststellende gedachte.

Vanochtend liep ik naar huis, twee volle boodschappentassen in mijn handen. Op het terras van de snackbar op de hoek zat Rita met een andere buurvrouw te roken. Ik knikte naar ze. Toen ik ze voorbij was, hoorde ik de ene vrouw fluisteren: “Dat is die gekke buurvrouw. Die is laatst opgenomen.”

“Dat krijg je ervan”, zei Rita. “Pas maar op.

hits 2522

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties