Opnieuw deel van een familie

19 juli 2017

Opnieuw deel van een familie

Ik stap de lift uit en open de deur van het appartement. In de keuken struikel ik bijna over de speelgoedautootjes en een verdwaalde pop. Het altijd zo opgeruimde huis is omgetoverd tot één grote speelplaats. In de woonkamer zit de tweeling van 3 jaar gitaar te spelen en luidkeels te zingen. Als ik binnenkom, stopt Toby abrupt met spelen en kijkt me doordringend aan. Ik kijk hem aan en ben benieuwd wat er in zijn hoofd omgaat. Juan, de andere helft van de tweeling, lacht hartelijk en kijkt me met bevestigende ogen aan. Ik steek mjn duim op en zeg: "Muy bien." Juan heeft me inmiddels al wat meer opgenomen als tijdelijk nieuw gezindslid, maar voor Toby ben ik nog steeds een indringer in zijn vertrouwde leven. Opeens gaat er verderop in het appartement een deur open en komt Maxima, het kleinkind van zes, op me afgerend en geeft me een dikke knuffel. Ik vraag haar in het Spaans hoe het is en ze vertelt vrolijk over iets dat ze heeft meegemaakt het weekend. Ik groet de oma van de kinderen, mijn gastmoeder, en loop naar mijn kamer om mijn hardloopoutfit te verwisselen voor iets normaals.

Ik ben het niet meer gewend dat er mensen bezorgd zijn als je niet voor het donker thuis bentHet voelt toch een beetje raar, als nieuw persoon in een zo gevormde familie. In hoeverre wordt het normaal geacht om te integreren in hun familie-aangelegenheden? Kan ik me zomaar mengen in hun activiteiten? Hoe moet ik me gedragen? Ik overpeins het in mijn kamer. Ik merk dat ik dat het lastig vind om weer in een gezin wonen. Na twee jaar op mezelf ben ik niet echt meer gewend om deel van een familie te zijn. Niet meer gewend dat er mensen bezorgd zijn als je niet voor het donker thuis bent en niet meer gewend dat als je thuiskomt altijd iemand vraagt: "En hoe was je dag, hoe ging je toets?" Ook het feit dat ik niet eens de afwas mag doen, irriteert me gek genoeg. Op Uilenstede kon ik soms een week tegen mijn groeiende afwasberg aankijken voordat ik besloot dat het zo echt niet meer kon. Ik besluit na een half uurtje weer terug te gaan naar de woonkamer en zie nu hoe Juan de gitaar heeft ingeruild voor een grote trommel. Hij grijnst breed en begint te lachen als ik naar zijn optreden kom luisteren.

hits 1110

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties