Decanale mijmering

29 april 2015

Decanale mijmering

Mijn decanaat nadert het einde en ook al duurt het nog enkele maanden voordat ik het stokje overdraag aan mijn opvolger, ik kan het niet nalaten in deze column, mijn laatste als decaan, alvast terug te kijken.

Graag zou ik achteroverleunen en alles overziend zelfvoldaan bij mezelf denken: het was goed. Dat zelfvoldane gevoel overheerst echter niet, al denk ik wel dat er goede dingen zijn gebeurd. Zo is een inhaalslag gemaakt op twee belangrijke thema’s: internationalisering en studenttevredenheid. Maar dat het beter kan, is duidelijk. Het recente werkbelevingsonderzoek laat zien dat medewerkers kritisch zijn over het facultaire en universitaire bestuursklimaat. Ik trek me dat aan; op beide niveaus ligt mijn verantwoordelijkheid.

Mijn decanaat associeer ik met crisis. De VU is sinds mijn aantreden in 2011 het toneel geweest van enkele vervelende ‘kwesties’. Er was een bestuurscrisis in 2012/13 en een integriteitsdiscussie in 2014/15. Ik ben daar zelf in meerdere en mindere mate bij betrokken geweest.

Daarnaast zorgde de in 2011 gestarte reorganisatie en digitalisering van ondersteunende processen voor onrust en ontevredenheid op de werkvloer. Verder is vanwege de inzet op kwaliteit en niet kwantiteit van studenteninstroom een financieel probleem ontstaan in de faculteit. In Maagdenhuistermen zou je kunnen zeggen dat we het slachtoffer zijn van rendementsdenken; iets waarop overigens vooral de minister moet worden aangesproken en niet het college van bestuur. 

Mijn decanaat associeer ik met crisis

Al met al is het verlangen naar een hooggeleerd bestaan in de luwte gegroeid. Ik neem veel waardevolle ervaringen en lessen mee; de belangrijkste kreeg ik van een van mijn collega-decanen aangereikt. Het besturen van een groep professionals is het zoeken naar de balans tussen enerzijds het meenemen van de groep in een visie en anderzijds hen ruimte bieden zelf de koers te bepalen. Op 5 maart zaten we met de hele faculteit bij elkaar om te praten over de toekomst en het profiel van onze faculteit. Deze Koersconferentie heb ik ervaren als een van de hoogtepunten van mijn decanaat. Vertrouwen op de denkkracht van de organisatie, je laten overtuigen door argumenten van de ander en daar beleid op aanpassen; misschien een open deur, maar voor mij een nieuw inzicht en wijze les. Een les die ik graag doorgeef, deel en de hele VU toewens.

 

hits 7917

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties